IQBAL IQBAL

خیز و نقاب بر گشا پردگیان ساز را

خیز و نقاب بر گشا پردگیان ساز را
نغمۂ تازہ یاد دہ مرغ نوا طراز را

جادہ ز خون رہروان تختۂ لالہ در بھار
ناز کہ راہ میزند قافلہ نیاز را

دیدۂ خوابناک او گر بہ چمن گشودہ ئی
رخصت یک نظر بدہ نرگس نیم باز را

حرف نگفتۂ شما بر لب کودکان رسید
از من بی زبان بگو خلوتیان راز را

سجدۂ تو بر آورد از دل کافران خروش
ایکہ دراز تر کنی پیش کسان نماز را

گرچہ متاع عشق را عقل بہای کم نہد
من ندہم بہ تخت جم آہ جگر گداز را

برہمنی بہ غزنوی گفت کرامتم نگر
تو کہ صنم شکستہ ئی بندہ شدی ایاز را