IQBAL IQBAL

بیا کہ بلبل شوریدہ نغمہ پرداز است

بیا کہ بلبل شوریدہ نغمہ پرداز است
عروس لالہ سراپا کرشمہ و ناز است

نوا ز پردۂ غیب است اے مقام شناس
نہ از گلوی غزل خوان نہ از رگ ساز است

کسی کہ زخمہ رساند بہ تار ساز حیات
ز من بگیر کہ آن بندہ محرم راز است

مرا ز پردگیان جھان خبر دادند
ولی زبان نگشایم کہ چرخ کج باز است

سخن درشت مگو در طریق یاری کوش
کہ صحبت من و تو در جہان خدا ساز است

کجاست منزل این خاکدان تیرہ نہاد
کہ ہر چہ ہست چو ریگ روان بہ پرواز است

تنم گلی ز خیابان جنت کشمیر
دل از حریم حجاز و نوا ز شیراز است