من ہیچ نمی ترسم از حادثۂ شب ہا
From IQBAL
من ہیچ نمی ترسم از حادثۂ شب ہا
من ہیچ نمی ترسم از حادثۂ شب ہا
شبہا کہ سحر گردد از گردش کوکب ہا
نشناخت مقام خویش افتاد بدام خویش
عشقی کہ نمودی خواست از شورش یارب ہا
آہی کہ ز دل خیزد از بہر جگر سوزی است
در سینہ شکن او را آلودہ مکن لب ہا
در میکدہ باقی نیست از ساقی فطرت خواہ
آن می کہ نمی گنجد در شیشۂ مشرب ہا
آسودہ نمی گردد آندل کہ گسست از دوست
با قرأت مسجد ہا با دانش مکتب ہا