لالہ این چمن آلودۂ رنگ است ہنوز
From IQBAL
لالہ این چمن آلودۂ رنگ است ہنوز
لالہ این چمن آلودۂ رنگ است ہنوز
سپر از دست مینداز کہ جنگ است ہنوز
فتنہ ئی را کہ دو صد فتنہ با آغوشش بود
دختری ہست کہ در مہد فرنگ است ہنوز
اے کہ آسودہ نشینی لب ساحل بر خیز
کہ ترا کار بگرداب و نہنگ است ہنوز
از سر تیشہ گذشتن ز خردمندی نیست
اے بسا لعل کہ اندر دل سنگ است ہنوز
باش تا پردہ گشایم ز مقام دگری
چہ دہم شرح نواہا کہ بچنگ است ہنوز
نقش پرداز جھان چون بجنونم نگریست
گفت ویرانہ بسودای تو تنگ است ہنوز