شراب میکدۂ من نہ یادگار جم است
From IQBAL
شراب میکدۂ من نہ یادگار جم است
شراب میکدۂ من نہ یادگار جم است
فشردۂ جگر من بہ شیشۂ عجم است
چو موج می تپد آدم بہ جستجوی وجود
ہنوز تا بہ کمر در میانۂ عدم است
بیا کہ مثل خلیل این طلسم در شکنیم
کہ جز تو ہر چہ درین دیر دیدہ ام صنم است
اگر بہ سینۂ این کائنات در نروی
نگاہ را بہ تماشا گذاشتن ستم است
غلط خرامی ما نیز لذتے دارد
خوشم کہ منزل ما دور و راہ خم بخم است
تغافلی کہ مرا رخصت تماشا داد
تغافل است بہ از التفات دمبدم است
مرا اگرچہ بہ بتخانہ پرورش دادند
چکید از لب من آنچہ در دل حرم است