خیز و بخاک تشنہ ئی بادۂ زندگی فشان
From IQBAL
خیز و بخاک تشنہ ئی بادۂ زندگی فشان
خیز و بخاک تشنہ ئی بادۂ زندگی فشان
آتش خود بلند کن آتش ما فرونشان
میکدۂ تہی سبو حلقہ خود فرامشان
مدرسۂ بلند بانگ بزم فسردہ آتشان
فکر گرہ گشا غلام دین بروایتی تمام
زانکہ درون سینہ ہا دل ہدفی است بی نشان
ہر دو بمنزلی روان ہر دو امیر کاروان
عقل بحیلہ می برد، عشق برد کشان کشان
عشق ز پا در آورد خیمۂ شش جہات را
دست دراز می کند تا بہ طناب کہکشان