خیال من بہ تماشای آسمان بود است
From IQBAL
خیال من بہ تماشای آسمان بود است
خیال من بہ تماشای آسمان بود است
بدوش ماہ بہ آغوش کہکشان بود است
گمان مبر کہ ہمین خاکدان نشیمن ماست
کہ ہر ستارہ جہان است یا جہان بود است
بہ چشم مور فرومایہ آشکار آید
ہزار نکتہ کہ از چشم ما نہان بود است
زمین بہ پشت خود الوند و بیستون دارد
غبار ماست کہ بر دوش او گران بود است
ز داغ لالۂ خونین پیالہ می بینم
کہ این گسستہ نفس صاحب فغان بود است