بینی جہان را خود را نبینی
From IQBAL
بینی جہان را خود را نبینی
بینی جہان را خود را نبینی
تا چند نادان غافل نشینی
نور قدیمی شب را بر افروز
دست کلیمی در آستینی
بیرون قدم نہ از دور آفاق
تو پیش ازینی تو بیش ازینی
از مرگ ترسی اے زندہ جاوید؟
مرگ است صیدی تو در کمینی
جانی کہ بخشد دیگر نگیرند
آدم بمیرد از بی یقینی
صورت گری را از من بیاموز
شاید کہ خود را باز آفرینی