|
|
| Line 1: |
Line 1: |
| − | <div dir ="rtl ">
| + | xfgghc |
| − | | |
| − | | |
| − | ''' نمودار شدن خواجۂ اہل فراق ابلیس'''
| |
| − | | |
| − | صحبت روشندلان یک دم، دو دم
| |
| − | | |
| − | آن دو دم سرمایۂ بود و عدم
| |
| − | | |
| − | عشق را شوریدہ تر کرد و گذشت
| |
| − | | |
| − | عقل را صاحب نظر کرد و گذشت
| |
| − | | |
| − | چشم بر بربستم کہ با خود دارمش
| |
| − | | |
| − | از مقام دیدہ در دل آرمش
| |
| − | | |
| − | ناگہان دیدم جہان تاریک شد
| |
| − | | |
| − | از مکان تا لامکان تاریک شد
| |
| − | | |
| − | اندر آن شب شعلہ ئی آمد پدید
| |
| − | | |
| − | از درونش پیر مردی بر جہید
| |
| − | | |
| − | یک قبای سرمہ ئی اندر برش
| |
| − | | |
| − | غرق اندر دود پیچان پیکرش
| |
| − | | |
| − | گفت رومی خواجۂ اہل فراق
| |
| − | | |
| − | آن سراپا سوز و آن خونین ایاق
| |
| − | | |
| − | کہنۂ کم خندۂ اندک سخن
| |
| − | | |
| − | چشم او بینندۂ جان در بدن
| |
| − | | |
| − | رند و ملا و حکیم و خرقہ پوش
| |
| − | | |
| − | در عمل چون زاہدان سخت کوش
| |
| − | | |
| − | فطرتش بیگانہ ذوق وصال
| |
| − | | |
| − | زہد او ترک جمال لایزال۔
| |
| − | | |
| − | تا گسستن از جمال آسان نبود
| |
| − | | |
| − | کار پیش افکند از ترک سجود
| |
| − | | |
| − | اندکے در واردات او نگر
| |
| − | | |
| − | مشکلات او ثبات او نگر
| |
| − | | |
| − | غرق اندر رزم خیر و شر ہنوز
| |
| − | | |
| − | صد پیمبر دیدہ و کافر ہنوز
| |
| − | | |
| − | جانم اندر تن ز سوز او تپید
| |
| − | | |
| − | بر لبش آہی غم آلودی رسید
| |
| − | | |
| − | گفت و چشم نیم وا بر من گشود
| |
| − | | |
| − | "در عمل جز ما کہ بر خوردار بود
| |
| − | | |
| − | آنچنان بر کار ہا پیچیدہ ام
| |
| − | | |
| − | فرصت آدینہ را کم دیدہ ام
| |
| − | | |
| − | نے مرا افرشتہ ئی نے چاکری
| |
| − | | |
| − | وحی من بے منت پیغمبری
| |
| − | | |
| − | نے حدیث و نے کتاب آوردہ ام
| |
| − | | |
| − | جان شیرین از فقیہان بردہ ام
| |
| − | | |
| − | رشتۂ دین چون فقیہان کس نرشت
| |
| − | | |
| − | کعبہ را کردند آخر خشت خشت
| |
| − | | |
| − | کیش ما را اینچنین تأسیس نیست
| |
| − | | |
| − | فرقہ اندر مذہب ابلیس نیست
| |
| − | | |
| − | در گذشتم از سجود اے بیخبر
| |
| − | | |
| − | ساز کردم ارغنون خیر و شر
| |
| − | | |
| − | از وجود حق مرا منکر مگیر
| |
| − | | |
| − | دیدہ بر باطن گشا ظاہر مگیر
| |
| − | | |
| − | گر بگویم نیست این از ابلہی است
| |
| − | | |
| − | زانکہ بعد از دید نتوان گفت نیست
| |
| − | | |
| − | من "بلے" در پردۂ "لا" گفتہ ام
| |
| − | | |
| − | گفتۂ من خوشتر از نا گفتہ ام
| |
| − | | |
| − | تا نصیب از درد آدم داشتم
| |
| − | | |
| − | قہر یار از بہر او نگذاشتم
| |
| − | | |
| − | شعلہ ہا از کشتزار من ارمن دمید
| |
| − | | |
| − | او ز مجبوری بہ مختاری رسید
| |
| − | | |
| − | زشتی خود را نمودم آشکار
| |
| − | | |
| − | با تو دادم ذوق ترک و اختیار
| |
| − | | |
| − | تو نجاتے دہ مرا از نار من
| |
| − | | |
| − | وا کن اے آدم گرہ از کار من
| |
| − | | |
| − | ایکہ اندر بند من افتادہ ئی
| |
| − | | |
| − | رخصت عصیان بہ شیطان دادہ ئی
| |
| − | | |
| − | در جہان با ہمت مردانہ زی
| |
| − | | |
| − | غمگسار من ز من بیگانہ زی
| |
| − | | |
| − | بے نیاز از نیش و نوش من گذر
| |
| − | | |
| − | تا نگردد نامہ ام تاریک تر
| |
| − | | |
| − | در جہان صیاد با نخچیرہاست
| |
| − | | |
| − | تا تو نخچیری بہ کیشم تیر ہاست
| |
| − | | |
| − | صاحب پرواز را افتاد نیست
| |
| − | | |
| − | صید اگر زیرک شود صیاد نیست"
| |
| − | | |
| − | گفتمش "بگذر ز آئین فراق
| |
| − | | |
| − | ابغض الاشیاء عندی الطلاق"
| |
| − | | |
| − | گفت "ساز زندگی، سوز فراق
| |
| − | | |
| − | اے خوشا سر مستی روز فراق
| |
| − | | |
| − | بر لبم از وصل می ناید سخن
| |
| − | | |
| − | وصل اگر خواھم نہ او ماند نہ من"
| |
| − | | |
| − | حرف وصل او را ز خود بیگانہ کرد
| |
| − | | |
| − | تازہ شد اندر دل او سوز و درد
| |
| − | | |
| − | اندکی غلطید اندر دود خویش
| |
| − | | |
| − | باز گم کردید اندر دود خویش
| |
| − | | |
| − | نالہ ئی زان دود پیچان شد بلند
| |
| − | | |
| − | اے خنک جانی کہ گردد درد مند
| |
