|
|
| Line 1: |
Line 1: |
| − | <div dir ="rtl ">
| + | aaaa |
| − | '''فلک زہرہ'''
| |
| − | | |
| − | در میان ما و نور آفتاب
| |
| − | | |
| − | از فضای تو بتو چندین حجاب
| |
| − | | |
| − | پیش ما صد پردہ را آویختند
| |
| − | | |
| − | جلوہ ہای آتشین را بیختند
| |
| − | | |
| − | تا ز کم سوزے شود دل سوز تر
| |
| − | | |
| − | سازگار آید بشاخ و برگ و بر
| |
| − | | |
| − | از تب او در عروق لالہ خون
| |
| − | | |
| − | آب جو از رقص او سیماب گون
| |
| − | | |
| − | ہمچنان از خاک خیزد جان پاک
| |
| − | | |
| − | سوی بے سوئی گریزد جان پاک
| |
| − | | |
| − | در رہ او مرگ و حشر و نشر و مرگ
| |
| − | | |
| − | جز تب و تابی ندارد ساز و برگ
| |
| − | | |
| − | در فضائی صد سپہر نیلگون
| |
| − | | |
| − | غوطہ پیھم خوردہ باز آید برون
| |
| − | | |
| − | خود حریم خویش و ابراہیم خویش
| |
| − | | |
| − | چون ذبیح اﷲ در تسلیم خویش
| |
| − | | |
| − | پیش او نہ آسمان نہ خیبر است
| |
| − | | |
| − | ضربت او از مقام حیدر است
| |
| − | | |
| − | این ستیز دمبدم پاکش کند
| |
| − | | |
| − | محکم و سیار و چالاکش کند
| |
| − | | |
| − | می کند پرواز در پہنای نور
| |
| − | | |
| − | مخلبش گیرندۂ جبریل و حور
| |
| − | | |
| − | تاز "ما زاغ البصر" گیرد نصیب
| |
| − | | |
| − | بر مقام "عبدہ" گردد رقیب
| |
| − | | |
| − | از مقام خود نمیدانم کجاست
| |
| − | | |
| − | این قدر دانم کہ از یاران جداست
| |
| − | | |
| − | اندرونم جنگ بے خیل و سپہ
| |
| − | | |
| − | بیند آنکو ہمچو من دارد نگہ
| |
| − | | |
| − | بیخبر مردان ز رزم کفر و دین
| |
| − | | |
| − | جان من تنہا چو زین العابدین
| |
| − | | |
| − | از مقام و راہ کس آگاہ نیست
| |
| − | | |
| − | جز نوای من چراغ راہ نیست
| |
| − | | |
| − | غرق دریا طفلک و برنا و پیر
| |
| − | | |
| − | جان بساحل بردہ یک مرد فقیر
| |
| − | | |
| − | بر کشیدم پردہ ہای این وثاق
| |
| − | | |
| − | ترسم از وصل و بنالم از فراق
| |
| − | | |
| − | وصل ار پایان شوق است الحذر
| |
| − | | |
| − | اے خنک آہ و فغان بے اثر
| |
| − | | |
| − | راہرو از جادہ کم گیرد سراغ
| |
| − | | |
| − | گر بجانش سازگار آید فراغ
| |
| − | | |
| − | آن دلے دارم کہ از ذوق نظر
| |
| − | | |
| − | ہر زمان خواہد جہانی تازہ تر
| |
| − | | |
| − | رومی از احوال جان من خبیر
| |
| − | | |
| − | گفت "می خواہی دگر عالم بگیر!
| |
| − | | |
| − | عشق شاطر، ما بدستش مہرہ ایم
| |
| − | | |
| − | پیش بنگر در سواد زھرہ ایم"
| |
| − | | |
| − | عالمے از آب و خاک او را قوام
| |
| − | | |
| − | چون حرم اندر غلاف مشک فام
| |
| − | | |
| − | با نگاہ پردہ سوز و پردہ در
| |
| − | | |
| − | از درون میغ و ماغ او گذر
| |
| − | | |
| − | اندرو بینی خدایان کہن
| |
| − | | |
| − | می شناسم من ہمہ را تن بتن
| |
| − | | |
| − | بعل و مردوخ و یعوق و نسروفسر
| |
| − | | |
| − | رم خن و لات و منات و عسروغسر
| |
| − | | |
| − | بر قیام خویش می آرد دلیل
| |
| − | | |
| − | از مزاج این زمان بے خلیل"
| |
