|
|
| Line 1: |
Line 1: |
| − | <div dir ="rtl ">
| + | iiiii |
| − | '''طاسین زرتشت آزمایش کردن اہرمن زرتشت را'''
| |
| − | | |
| − | '''اہریمن'''
| |
| − | | |
| − | از تو مخلوقات من نالان چو نے
| |
| − | | |
| − | از تو ما را فرودین مانند دی
| |
| − | | |
| − | در جہان خوار و زبونم کردہ ئے
| |
| − | | |
| − | نقش خود رنگین ز خونم کردہ ئے
| |
| − | | |
| − | زندہ حق از جلوۂ سینای تست
| |
| − | | |
| − | مرگ من اندر ید بیضای تست
| |
| − | | |
| − | تکیہ بر میثاق یزدان ابلہی است
| |
| − | | |
| − | بر مرادش راہ رفتن گمرہی است
| |
| − | | |
| − | زھرہا در بادۂ گلفام اوست
| |
| − | | |
| − | ارہ و کرم و صلیب انعام اوست
| |
| − | | |
| − | جز دعاہا نوح تدبیری نداشت
| |
| − | | |
| − | حرف آن بیچارہ تأثیری نداشت
| |
| − | | |
| − | شہر را بگذار و در غاری نشین
| |
| − | | |
| − | ہم بہ خیل نوریان صحبت گزین
| |
| − | | |
| − | از نگاہی کیمیا کن خاک را
| |
| − | | |
| − | از مناجاتی بسوز افلاک را
| |
| − | | |
| − | در کہستان چون کلیم آوارہ شو
| |
| − | | |
| − | نیم سوز آتش نظارہ شو
| |
| − | | |
| − | لیکن از پیغمبری باید گذشت
| |
| − | | |
| − | از چنین ملا گری باید گذشت
| |
| − | | |
| − | کس میان ناکسان ناکس شود
| |
| − | | |
| − | فطرتش گر شعلہ باشد خس شود
| |
| − | | |
| − | تا نبوت از ولایت کمتر است
| |
| − | | |
| − | عشق را پیغمبری درد سر است
| |
| − | | |
| − | خیز و در کاشانۂ وحدت نشین
| |
| − | | |
| − | ترک جلوت گوی و در خلوت نشین
| |
| − | | |
| − | '''زرتشت'''
| |
| − | | |
| − | نور دریای است ظلمت ساحلش
| |
| − | | |
| − | ہمچو من سیلی نزاد اندر دلش
| |
| − | | |
| − | اندرونم موجہای بیقرار
| |
| − | | |
| − | سیل را جز غارت ساحل چہ کار
| |
| − | | |
| − | نقش بیرنگی کہ او را کس ندید
| |
| − | | |
| − | جز بخون اھرمن نتوان کشید
| |
| − | | |
| − | خویشتن را وانمودن زندگی است
| |
| − | | |
| − | ضرب خود را آزمودن زندگیست
| |
| − | | |
| − | از بلا ہا پختہ تر گردد خودی
| |
| − | | |
| − | تا خدا را پردہ در گردد خودی
| |
| − | | |
| − | مرد حق بین جز بحق خود را ندید
| |
| − | | |
| − | لاالہ می گفت و در خون می تپید
| |
| − | | |
| − | عشق را در خون تپیدن آبروست
| |
| − | | |
| − | ارہ و چوب و رسن عیدین اوست
| |
| − | | |
| − | در رہ حق ہر چہ پیش آید نکوست
| |
| − | | |
| − | مرحبا نامہربانیہای دوست
| |
| − | | |
| − | جلوۂ حق چشم من تنہا نخواست
| |
| − | | |
| − | حسن را بے انجمن دیدن خطاست
| |
| − | | |
| − | چیست خلوت درد و سوز و آرزوست
| |
| − | | |
| − | انجمن دید است و خلوت جستجو است
| |
| − | | |
| − | عشق در خلوت کلیم اللہی است
| |
| − | | |
| − | چون بجلوت می خرامد شاہی است
| |
| − | | |
| − | خلوت و جلوت کمال سوز و ساز
| |
| − | | |
| − | ہر دو حالات و مقامات نیاز
| |
| − | | |
| − | چیست آن بگذشتن از دیر و کنشت
| |
| − | | |
| − | چیست این تنہا نرفتن در بہشت
| |
| − | | |
| − | گرچہ اندر خلوت و جلوت خداست
| |
| − | | |
| − | خلوت آغازست و جلوت انتہاست
| |
| − | | |
| − | گفتہ ئی پیغمبری درد سر است
| |
| − | | |
| − | عشق چون کامل شود آدم گر است
| |
| − | | |
| − | راہ حق با کاروان رفتن خوش است
| |
| − | | |
| − | ہمچو جان اندر جہان رفتن خوش است
| |
