|
|
| Line 1: |
Line 1: |
| | <center> | | <center> |
| − | ==خطاب بہ مخدرات اسلام==
| |
| − |
| |
| − | اے رد ایت پردۂ ناموس ما<br>
| |
| − | تاب تو سرمایۂ فانوس ما<br>
| |
| − |
| |
| − | طینت پاک تو ما را رحمت است<br>
| |
| − | قوت دین و اساس ملت است<br>
| |
| − |
| |
| − | کودک ما چون لب از شیر تو شست<br>
| |
| − | لاالہ آموختی او را نخست<br>
| |
| − |
| |
| − | می تراشد مہر تو اطوار ما<br>
| |
| − | فکر ما گفتار ما کردار ما<br>
| |
| − |
| |
| − | برق ما کو در سحابت آرمید<br>
| |
| − | بر جبل رخشید و در صحرا تپید<br>
| |
| − |
| |
| − | اے امین نعمت آئین حق<br>
| |
| − | در نفسہای تو سوز دین حق<br>
| |
| − |
| |
| − | دور حاضر تر فروش و پر فن است<br>
| |
| − | کاروانش نقد دین را رہزن است<br>
| |
| − |
| |
| − | کور و یزدان ناشناس ادراک او<br>
| |
| − | ناکسان زنجیری پیچاک او<br>
| |
| − |
| |
| − | چشم او بیباک و ناپرواستی<br>
| |
| − | پنجۂ مژگان او گیراستی<br>
| |
| − |
| |
| − | صید او آزاد خواند خویش را<br>
| |
| − | کشتۂ او زندہ داند خویش را<br>
| |
| − |
| |
| − | آب بند نخل جمعیت توئی<br>
| |
| − | حافظ سرمایۂ ملت توئی<br>
| |
| − |
| |
| − | از سر سود و زیان سودا مزن<br>
| |
| − | گام جز بر جادۂ آبا مزن<br>
| |
| − |
| |
| − | ہوشیار از دستبرد روزگار<br>
| |
| − | گیر فرزندان خود را در کنار<br>
| |
| − |
| |
| − | این چمن زادان کہ پر نگشادہ اند<br>
| |
| − | ز آشیان خویش دور افتادہ اند<br>
| |
| − |
| |
| − | فطرت تو جذبہ ہا دارد بلند<br>
| |
| − | چشم ہوش از اسوۂ زھرا مبند<br>
| |
| − |
| |
| − | تا حسینی شاخ تو بار آورد<br>
| |
| − | موسم پیشین بگلزار آورد<br>
| |
| − | </center>
| |
