|
|
| Line 1: |
Line 1: |
| − | <center>
| |
| − | ==رکن اول: توحید==
| |
| | | | |
| − | در جہان کیف و کم گردید عقل<br>
| |
| − | پی بہ منزل برد از توحید عقل<br>
| |
| − |
| |
| − | ورنہ این بیچارہ را منزل کجاست<br>
| |
| − | کشتی ادراک را ساحل کجاست<br>
| |
| − |
| |
| − | اہل حق را رمز توحید ازبر است<br>
| |
| − | در "اتی الرحمن عبدا"ٔ مضمر است<br>
| |
| − |
| |
| − | تا ز اسرار تو بنماید ترا<br>
| |
| − | امتحانش از عمل باید ترا<br>
| |
| − |
| |
| − | دین ازو حکمت ازو آئین ازو<br>
| |
| − | زور ازو قوت ازو تمکین ازو<br>
| |
| − |
| |
| − | عالمان را جلوہ اش حیرت دہد<br>
| |
| − | عاشقان را بر عمل قدرت دہد<br>
| |
| − |
| |
| − | پست اندر سایہ اش گردد بلند<br>
| |
| − | خاک چون اکسیر گردد ارجمند<br>
| |
| − |
| |
| − | قدرت او برگزیند بندہ را<br>
| |
| − | نوع دیگر آفریند بندہ را<br>
| |
| − |
| |
| − | در رہ حق تیز تر گردد تکش<br>
| |
| − | گرم تر از برق خون اندر رگش<br>
| |
| − |
| |
| − | بیم و شک میرد عمل گیرد حیات<br>
| |
| − | چشم می بیند ضمیر کائنات<br>
| |
| − |
| |
| − | چون مقام عبدۂ محکم شود<br>
| |
| − | کاسہ ی دریوزہ جام جم شود<br>
| |
| − |
| |
| − | ملت بیضا تن و جان لاالہ<br>
| |
| − | ساز ما را پردہ گردان لاالہ<br>
| |
| − |
| |
| − | لاالہ سرمایہ ی اسرار ما<br>
| |
| − | رشتہ اش شیرازہ ی افکار ما<br>
| |
| − |
| |
| − | حرفش از لب چون بدل آید ہمی<br>
| |
| − | زندگی را قوت افزاید ہمی<br>
| |
| − |
| |
| − | نقش او گر سنگ گیرد دل شود<br>
| |
| − | دل گر از یادش نسوزد گل شود<br>
| |
| − |
| |
| − | چون دل از سوز غمش افروختیم<br>
| |
| − | خرمن امکان ز آہی سوختیم<br>
| |
| − |
| |
| − | آب دلہا در میان سینہ ہا<br>
| |
| − | سوز او بگداخت این آئینہ ہا<br>
| |
| − |
| |
| − | شعلہ اش چون لالہ در رگہای ما<br>
| |
| − | نیست غیر از داغ او کالای ما<br>
| |
| − |
| |
| − | اسود از توحید احمر می شود<br>
| |
| − | خویش فاروق و ابوذر می شود<br>
| |
| − |
| |
| − | دل مقام خویشی و بیگانگی است<br>
| |
| − | شوق را مستی ز ہم پیمانگی است<br>
| |
| − |
| |
| − | ملت از یک رنگی دلہاستی<br>
| |
| − | روشن از یک جلوہ این سیناستی<br>
| |
| − |
| |
| − | قوم را اندیشہ ہا باید یکی<br>
| |
| − | در ضمیرش مدعا باید یکی<br>
| |
| − |
| |
| − | جذبہ باید در سرشت او یکی<br>
| |
| − | ہم عیار خوب و زشت او یکی<br>
| |
| − |
| |
| − | گر نباشد سوز حق در ساز فکر<br>
| |
| − | نیست ممکن این چنین انداز فکر<br>
| |
| − |
| |
| − | ما مسلمانیم و اولاد خلیل<br>
| |
| − | از "ابیکم" گیر اگر خواہی دلیل<br>
| |
| − |
| |
| − | با وطن وابستہ تقدیر امم<br>
| |
| − | بر نسب بنیاد تعمیر امم<br>
| |
| − |
| |
| − | اصل ملت در وطن دیدن کہ چہ<br>
| |
| − | باد و آب و گل پرستیدن کہ چہ<br>
| |
| − |
| |
| − | بر نسب نازان شدن نادانی است<br>
| |
| − | حکم او اندر تن و تن فانی است<br>
| |
| − |
| |
| − | ملت ما را اساس دیگر است<br>
| |
| − | این اساس اندر دل ما مضمر است<br>
| |
| − |
| |
| − | حاضریم و دل بغایب بستہ ایم<br>
| |
| − | پس ز بند این و آن وارستہ ایم<br>
| |
| − |
| |
| − | رشتہ ی این قوم مثل انجم است<br>
| |
| − | چون نگہ ہم از نگاہ ما گم است<br>
| |
| − |
| |
| − | تیر خوش پیکان یک کیشیم ما<br>
| |
| − | یک نما یک بین یک اندیشیم ما<br>
| |
| − |
| |
| − | مدعای ما مآل ما یکیست<br>
| |
| − | طرز و انداز خیال ما یکیست<br>
| |
| − |
| |
| − | ما ز نعمتہای او اخوان شدیم<br>
| |
| − | یک زبان و یکدل و یکجان شدیم<br>
| |
| − | </center>
| |
