|
|
| Line 1: |
Line 1: |
| − | <Center>
| |
| − | '''حکمت کلیمی'''
| |
| | | | |
| − | تا نبوت حکم حق جاری کند
| |
| − | پشت پا بر حکم سلطان میزند
| |
| − |
| |
| − | در نگاہش قصر سلطان کہنہ دیر
| |
| − | غیرت او بر نتابد حکم غیر
| |
| − |
| |
| − | پختہ سازد صحبتش ہر خام را
| |
| − | تازہ غوغائی دھد ایام را
| |
| − |
| |
| − | درس او "اﷲ بس باقی ہوس"
| |
| − | تا نیفتد مرد حق در بند کس
| |
| − |
| |
| − | از نم او آتش اندر شاخ تاک
| |
| − | در کف خاک از دم او جان پاک
| |
| − |
| |
| − | معنی جبریل و قرآن است او
| |
| − | فطرة اﷲ را نگہبان است او
| |
| − |
| |
| − | حکمتش برتر ز عقل ذوفنون
| |
| − | از ضمیرش امتی آید برون
| |
| − |
| |
| − | حکمرانی بی نیاز از تخت و تاج
| |
| − | بی کلاہ و بی سپاہ و بی خراج
| |
| − |
| |
| − | از نگاہش فرودین خیزد ز دی
| |
| − | درد ہر خم تلخ تر گردد ز می
| |
| − |
| |
| − | اندر آہ صبحگاہ او حیات
| |
| − | تازہ از صبح نمودش کائنات
| |
| − |
| |
| − | بحر و بر از زور طوفانش خراب
| |
| − | در نگاہ او پیام انقلاب
| |
| − |
| |
| − | درس "لا خوف علیہم" می دہد
| |
| − | تا دلے در سینۂ آدم نہد
| |
| − |
| |
| − | عزم و تسلیم و رضا آموزدش
| |
| − | در جہان مثل چراغ افروزدش
| |
| − |
| |
| − | من نمیدانم چہ افسون می کند
| |
| − | روح را در تن دگرگون می کند
| |
| − |
| |
| − | صحبت او ہر خزف را در کند
| |
| − | حکمت او ہر تہی را پر کند
| |
| − |
| |
| − | بندۂ درماندہ را گوید کہ خیز
| |
| − | ہر کہن معبود را کن ریز ریز"
| |
| − |
| |
| − | مرد حق افسون این دیر کہن
| |
| − | از دو حرف "ربی الاعلی" شکن
| |
| − |
| |
| − | فقر خواہی از تہی دستی منال
| |
| − | عافیت در حال و نے در جاہ و مال
| |
| − |
| |
| − | صدق و اخلاص و نیاز و سوز و درد
| |
| − | نے زر و سیم و قماش سرخ و زرد
| |
| − |
| |
| − | بگذر از کاوس و کی اے زندہ مرد
| |
| − | طوف خود کن گرد ایوانی مگرد
| |
| − |
| |
| − | از مقام خویش دور افتادہ ئی
| |
| − | کرگسی کم کن کہ شاہین زادہ ئی
| |
| − |
| |
| − | مرغک اندر شاخسار بوستان
| |
| − | بر مراد خویش بندد آشیان
| |
| − |
| |
| − | تو کہ داری فکرت گردون مسیر
| |
| − | خویش را از مرغکی کمتر مگیر
| |
| − |
| |
| − | دیگر این نہ آسمان تعمیر کن
| |
| − | بر مراد خود جہان تعمیر کن
| |
| − |
| |
| − | چون فنا اندر رضای حق شود
| |
| − | بندۂ مومن قضای حق شود
| |
| − |
| |
| − | چار سوی با فضای نیلگون
| |
| − | از ضمیر پاک او آید برون
| |
| − |
| |
| − | در رضای حق فنا شو چون سلف
| |
| − | گوہر خود را برون آر از صدف
| |
| − |
| |
| − | در ظلام این جہان سنگ و خشت
| |
| − | چشم خود روشن کن از نور سرشت
| |
| − |
| |
| − | تا نگیری از جلال حق نصیب
| |
| − | ہم نیابی از جمال حق نصیب
| |
| − |
| |
| − | ابتدای عشق و مستی قاہری است
| |
| − | انتہای عشق و مستی دلبری است
| |
| − |
| |
| − | مرد مومن از کمالات وجود
| |
| − | او وجود و غیر او ہر شی نمود
| |
| − |
| |
| − | گر بگیرد سوز و تاب از لاالہ
| |
| − | جز بکام او نگردد مھر و مہ
| |
| − |
| |
| − | </Center>
| |
