|
|
| Line 1: |
Line 1: |
| − | <div dir ="rtl ">
| + | sdfdfggjjh |
| − | '''گردش در شہر مرغدین'''
| |
| − | | |
| − | مرغدین و آن عمارات بلند
| |
| − | | |
| − | من چہ گویم زان مقام ارجمند
| |
| − | | |
| − | ساکنانش در سخن شیرین جو نوش
| |
| − | | |
| − | خوب روی و نرم خوی و سادہ پوش
| |
| − | | |
| − | فکرشان بے درد و سوز اکتساب
| |
| − | | |
| − | رازدان کیمیای آفتاب
| |
| − | | |
| − | ہر کہ خواہد سیم و زر گیرد ز نور
| |
| − | | |
| − | چون نمک گیریم ما از آب شور
| |
| − | | |
| − | خدمت آمد مقصد علم و ہنر
| |
| − | | |
| − | کارہا را کس نمی سنجد بزر
| |
| − | | |
| − | کس ز دینار و درم آگاہ نیست
| |
| − | | |
| − | این بتان را در حرمہا راہ نیست
| |
| − | | |
| − | بر طبیعت دیو ماشین چیرہ نیست
| |
| − | | |
| − | آسمانہا از دخانھا تیرہ نیست
| |
| − | | |
| − | سخت کش دہقان چراغش روشن است
| |
| − | | |
| − | از نہاب دھخدایان ایمن است
| |
| − | | |
| − | کشت و کارش بے نزاع آب جوست
| |
| − | | |
| − | حاصلش بے شرکت غیری ازوست
| |
| − | | |
| − | اندر آن عالم نہ لشکر نے قشون
| |
| − | | |
| − | نے کسی روزی خورد از کشت و خون
| |
| − | | |
| − | نے قلم در مرغدین گیرد فروغ
| |
| − | | |
| − | از فن تحریر و تشہیر دروغ
| |
| − | | |
| − | نے بہ بازاران ز بیکاران خروش
| |
| − | | |
| − | نے صدا ہای گدایان درد گوش
| |
| − | | |
| − | '''حکیم مریخی'''
| |
| − | | |
| − | کس در اینجا سائل و محروم نیست
| |
| − | | |
| − | عبد و مولا حاکم و محکوم نیست
| |
| − | | |
| − | '''زندہ رود '''
| |
| − | | |
| − | سائل و محروم تقدیر حق است
| |
| − | | |
| − | حاکم و محکوم تقدیر حق است
| |
| − | | |
| − | جز خدا کس خالق تقدیر نیست
| |
| − | | |
| − | چارۂ تقدیر از تدبیر نیست
| |
| − | | |
| − | '''حکیم مریخی'''
| |
| − | | |
| − | گر ز یک تقدیر خون گردد جگر
| |
| − | | |
| − | خواہ از حق حکم تقدیر دگر
| |
| − | | |
| − | تو اگر تقدیر نو خواہی رواست
| |
| − | | |
| − | زانکہ تقدیرات حق لا انتہاست
| |
| − | | |
| − | ارضیان نقد خودی در باختند
| |
| − | | |
| − | نکتۂ تقدیر را نشناختند
| |
| − | | |
| − | رمز باریکش بحرفی مضمر است
| |
| − | | |
| − | تو اگر دیگر شوی او دیگر است
| |
| − | | |
| − | خاک شو نذر ہوا سازد ترا
| |
| − | | |
| − | سنگ شو بر شیشہ اندازد ترا
| |
| − | | |
| − | شبنمی؟ افتندگی تقدیر تست
| |
| − | | |
| − | قلزمی؟ پایندگی تقدیر تست
| |
| − | | |
| − | ہر زمان سازی ہمان لات و منات
| |
| − | | |
| − | از بتان جوئی ثبات اے بے ثبات"
| |
| − | | |
| − | تا بخود ناساختن ایمان تست
| |
| − | | |
| − | عالم افکار تو زندان تست
| |
| − | | |
| − | رنج بے گنج است تقدیر اینچنین
| |
| − | | |
| − | گنج بے رنج است تقدیر اینچنین
| |
| − | | |
| − | اصل دین این است اگر اے بیخبر،
| |
| − | | |
| − | می شود محتاج ازو محتاج تر
| |
| − | | |
| − | واے آن دینی کہ خواب آرد ترا
| |
| − | | |
| − | باز در خواب گران دارد ترا
| |
| − | | |
| − | سحر و افسون است یا دین است این
| |
| − | | |
| − | حب افیون است یا دین است این
| |
| − | | |
| − | می شناسی طبع دراک از کجاست
| |
| − | | |
| − | حوری اندر بنگہ خاک از کجاست
| |
| − | | |
| − | قوت فکر حکیمان از کجاست
| |
| − | | |
| − | طاقت ذکر کلیمان از کجاست
| |
| − | | |
| − | این دل و این واردات او ز کیست
| |
| − | | |
| − | این فنون و معجزات او ز کیست
| |
| − | | |
| − | گرمی گفتار داری از تو نیست
| |
| − | | |
| − | شعلہ کردار داری از تو نیست
| |
| − | | |
| − | اینہمہ فیض از بہار فطرت است
| |
| − | | |
| − | فطرت از پرودگار فطرت است
| |
| − | | |
| − | زندگانی چیست کان گوہر است
| |
| − | | |
| − | تو امینی صاحب او دیگر است
| |
| − | | |
| − | طبع روشن مرد حق را آبروست
| |
| − | | |
| − | خدمت خلق خدا مقصود اوست
| |
| − | | |
| − | خدمت از رسم و رہ پیغمبری است
| |
| − | | |
| − | مزد خدمت خواستن سوداگری است
| |
| − | | |
| − | ہمچنان این باد و خاک و ابر و کشت
| |
| − | | |
| − | باغ و راغ و کاخ و کوی و سنگ و خشت
| |
| − | | |
| − | اے کہ میگوئی متاع ما ز ماست
| |
| − | | |
| − | مرد نادان این ہمہ ملک خداست
| |
| − | | |
| − | ارض حق را ارض خود دانی بگو
| |
| − | | |
| − | چیست شرح آیۂ لاتفسدوا
| |
| − | | |
| − | ابن آدم دل بہ ابلیسی نھاد
| |
| − | | |
| − | من ز ابلیسی ندیدم جز فساد
| |
| − | | |
| − | کس امانت را بکار خود نبرد
| |
| − | | |
| − | ایخوش آنکو ملک حق با حق سپرد
| |
| − | | |
| − | بردہ ئی چیزی کہ از آن تو نیست
| |
| − | | |
| − | داغم از کاری کہ شایان تو نیست
| |
| − | | |
| − | گر تو باشی صاحب شی می سزد
| |
| − | | |
| − | ور نباشے خود بگو کی می سزد
| |
| − | | |
| − | ملک یزدان را بہ یزدان باز دہ
| |
| − | | |
| − | تا ز کار خویش بگشائی گرہ
| |
| − | | |
| − | زیر گردن فقر و مسکینی چراست
| |
| − | | |
| − | آنچہ از مولاست میگوئی ز ماست
| |
| − | | |
| − | بندہ ئی کز آب و گل بیرون نجست
| |
| − | | |
| − | شیشۂ خود را بہ سنگ خود شکست
| |
| − | | |
| − | ایکہ منزل را نمی دانی ز رہ
| |
| − | | |
| − | قیمت ہر شی ز انداز نگہ
| |
| − | | |
| − | تا متاع تست گوہر، گوہر است
| |
| − | | |
| − | ورنہ سنگ است از پشیزی کمتر است
| |
| − | | |
| − | نوع دیگر بین جھان دیگر شود
| |
| − | | |
| − | این زمین و آسمان دیگر شود
| |
