|
|
| Line 1: |
Line 1: |
| − | <center>
| |
| − | '''قندہار و زیارت خرقہ مبارک'''
| |
| | | | |
| − | قندہار آن کشور مینو سواد
| |
| − | اہل دل را خاک او خاک مراد
| |
| − |
| |
| − | رنگ ہا، بوہا، ہواہا، آب ہا
| |
| − | آب ہا تابندہ چون سیماب ہا
| |
| − |
| |
| − | لالہ ھا در خلوت کہسار ہا
| |
| − | نارھا یخ بستہ اندر نارہا
| |
| − |
| |
| − | کوی آن شہر است ما را کوی دوست
| |
| − | ساربان بر بند محمل سوی دوست
| |
| − |
| |
| − | می سرایم دیگر از یاران نجد
| |
| − | از نوائی، ناقہ را آرم بہ وجد
| |
| − |
| |
| − | ''''غزل'''
| |
| − |
| |
| − | از دیر مغان آیم بی گردش صہباست
| |
| − | در منزل لا بودم از بادہ الا مست
| |
| − |
| |
| − | دانم کہ نگاہ او ظرف ہمہ کس بیند
| |
| − | کرد است مرا ساقی از عشوہ و ایما مست
| |
| − |
| |
| − | وقت است کہ بگشایم میخانۂ رومی باز
| |
| − | پیران حرم دیدم در صحن کلیسا مست
| |
| − |
| |
| − | این کار حکیمی نیست دامان کلیمی گیر
| |
| − | صد بندۂ ساحل مست یک بندہ دریا مست
| |
| − |
| |
| − | دل را بہ چمن بردم از باد چمن افسرد
| |
| − | میرد بخیابانہا این لالۂ صحرا مست
| |
| − |
| |
| − | از حرف دلاویزش اسرار حرم پیدا
| |
| − | دی کافرکی دیدم در وادی بطحا مست
| |
| − |
| |
| − | سینا است کہ فاران است یارب چہ مقام است این
| |
| − | ہر ذرہ خاک من چشمی است تماشا مست
| |
| − |
| |
| − | خرقۂ آن "برزخ لایبغیان"
| |
| − | دیدمش در نکتۂ "لی خرقتان"
| |
| − |
| |
| − | دین او آئین او تفسیر کل
| |
| − | در جبین او خط تقدیر کل
| |
| − |
| |
| − | عقل را او صاحب اسرار کرد
| |
| − | عشق را او تیغ جوھر دار کرد
| |
| − |
| |
| − | کاروان شوق را او منزل است
| |
| − | ما ہمہ یک مشت خاکیم او دل است
| |
| − |
| |
| − | آشکارا دیدنش اسرای ماست
| |
| − | در ضمیرش مسجد اقصای ماست
| |
| − |
| |
| − | آمد از پیراہن او بوی او
| |
| − | داد ما را نعرہ اﷲ ہو
| |
| − |
| |
| − | با دل من شوق بی پروا چہ کرد
| |
| − | بادۂ پر زور با مینا چہ کرد
| |
| − |
| |
| − | رقصد اندر سینہ از زور جنون
| |
| − | تا ز راہ دیدہ میآید برون
| |
| − |
| |
| − | گفت "من جبریلم و نور مبین"
| |
| − | پیش ازین او را ندیدم اینچنین
| |
| − |
| |
| − | شعر رومی خواند و خندید و گریست
| |
| − | یا رب این دیوانۂ فرزانہ کیست؟
| |
| − |
| |
| − | در حرم با من سخن زندانہ گفت
| |
| − | از می و مغ زادہ و پیمانہ گفت
| |
| − |
| |
| − | گفتمش این حرف بیباکانہ چیست
| |
| − | لب فرو بند این مقام خامشی ست
| |
| − |
| |
| − | من ز خون خویش پروردم ترا
| |
| − | صاحب آہ سحر کردم ترا
| |
| − |
| |
| − | بازیاب این نکتہ را اے نکتہ رس
| |
| − | عشق مردان ضبط احوال است و بس
| |
| − |
| |
| − | گفت عقل و ہوش آزار دل است
| |
| − | مستی و وارفتگی کار دل است
| |
| − |
| |
| − | نعرہ ہا زد تا فتاد اندر سجود
| |
| − | شعلۂ آواز او بود او نبود
| |
| − | </Center>
| |
