|
|
| Line 1: |
Line 1: |
| − | <center>
| |
| − | '''تمہید'''
| |
| | | | |
| − | پیر رومی مرشد روشن ضمیر
| |
| − | کاروان عشق و مستی را امیر
| |
| − |
| |
| − | منزلش برتر ز ماہ و آفتاب
| |
| − | خیمہ را از کہکشان سازد طناب
| |
| − |
| |
| − | نور قرآن در میان سینہ اش
| |
| − | جام جم شرمندہ از آئینہ اش
| |
| − |
| |
| − | از نے آن نے نواز پاکزاد
| |
| − | باز شوری در نھاد من فتاد
| |
| − |
| |
| − | گفت "جانہا محرم اسرار شد
| |
| − | خاور از خواب گران بیدار شد
| |
| − |
| |
| − | جذبہ ہای تازہ او را دادہ اند
| |
| − | بندہای کہنہ را بگشادہ اند
| |
| − |
| |
| − | جز تو اے دانای اسرار فرنگ
| |
| − | کس نکو ننشست در نار فرنگ
| |
| − |
| |
| − | باش مانند خلیل اﷲ مست
| |
| − | ہر کہن بتخانہ را باید شکست
| |
| − |
| |
| − | امتان را زندگی جذب درون
| |
| − | کم نظر این جذب را گوید جنون
| |
| − |
| |
| − | ہیچ قومی زیر چرخ لاجورد
| |
| − | بی جنون ذوفنون کاری نکرد
| |
| − |
| |
| − | مومن از عزم و توکل قاہر است
| |
| − | گر ندارد این دو جوہر کافر است
| |
| − |
| |
| − | خیر را او باز میداند ز شر
| |
| − | از نگاہش عالمی زیر و زبر
| |
| − |
| |
| − | کوہسار از ضربت او ریز ریز
| |
| − | در گریبانش ھزاران رستخیز
| |
| − |
| |
| − | تا می از میخانۂ من خوردہ ئے
| |
| − | کہنگی را از تماشا بردہ ئے
| |
| − |
| |
| − | در چمن زی مثل بو مستور و فاش
| |
| − | در میان رنگ پاک از رنگ باش
| |
| − |
| |
| − | عصر تو از رمز جان آگاہ نیست
| |
| − | دین او جز حب غیر اﷲ نیست
| |
| − |
| |
| − | فلسفی این رمز کم فہمیدہ است
| |
| − | فکر او بر آب و گل پیچیدہ است
| |
| − |
| |
| − | دیدہ از قندیل دل روشن نکرد
| |
| − | پس ندید الا کبود و سرخ و زرد
| |
| − |
| |
| − | اے خوش آن مردی کہ دل با کس نداد
| |
| − | بند غیر اﷲ را از پا گشاد
| |
| − |
| |
| − | سر شیری را نفہمد گاو و میش
| |
| − | جز بہ شیران کم بگو اسرار خویش
| |
| − |
| |
| − | با حریف سفلہ نتوان خورد می
| |
| − | گرچہ باشد پادشاہ روم و ری
| |
| − |
| |
| − | یوسف ما را اگر گرگے برد
| |
| − | بہ کہ مردی ناکسی او را خرد
| |
| − |
| |
| − | اہل دنیا بی تخیل بی قیاس
| |
| − | بوریا بافان اطلس ناشناس
| |
| − |
| |
| − | اعجمی مردی چہ خوش شعری سرود
| |
| − | سوزد از تأثیر او جان در وجود
| |
| − |
| |
| − | "نالۂ عاشق بگوش مردم دنیا
| |
| − | بانگ مسلمانی و دیار فرنگ است"
| |
| − |
| |
| − | معنی دین و سیاست باز گوی
| |
| − | اہل حق را زین دو حکمت باز گوی
| |
| − |
| |
| − | "غم خور و نان غم افزایان مخور
| |
| − | زانکہ عاقل غم خورد کودک شکر"
| |
| − | رومی
| |
| − |
| |
| − | خرقہ خود بار است بر دوش فقیر
| |
| − | چون صبا جز بوی گل سامان مگیر
| |
| − |
| |
| − | قلزمی با دشت و در پیہم ستیز
| |
| − | شبنمی خود را بہ گلبرگی بریز
| |
| − |
| |
| − | سر حق بر مرد حق پوشیدہ نیست
| |
| − | روح مومن ہیچ میدانی کہ چیست؟
| |
| − |
| |
| − | قطرۂ شبنم کہ از ذوق نمود
| |
| − | عقدۂ خود را بدست خود گشود
| |
| − |
| |
| − | از خودی اندر ضمیر خود نشست
| |
| − | رخت خویش از خلوت افلاک بست
| |
| − |
| |
| − | رخ سوی دریای بے پایان نکرد
| |
| − | خویشتن را در صدف پنہان نکرد
| |
| − |
| |
| − | اندر آغوش سحر یکدم تپید
| |
| − | تا بکام غنچۂ نورس چکید"
| |
| − | </Center>
| |
