|
|
| Line 1: |
Line 1: |
| − | <div dir="rtl">
| + | dfsdfsf |
| − | '''قصر شرف النسا'''
| |
| − | | |
| − | گفتم این کاشانہ ئی از لعل ناب
| |
| − | | |
| − | آنکہ میگیرد خراج از آفتاب
| |
| − | | |
| − | این مقام این منزل این کاخ بلند
| |
| − | | |
| − | حوریان بر درگہش احرام بند
| |
| − | | |
| − | اے تو دادی سالکان را جستجوے
| |
| − | | |
| − | صاحب او کیست با من باز گوے
| |
| − | | |
| − | گفت "این کاشانۂ شرف النساست
| |
| − | | |
| − | مرغ بامش با ملائک ہم نواست
| |
| − | | |
| − | قلزم ما اینچنین گوہر نزاد
| |
| − | | |
| − | ہیچ مادر اینچنین دختر نزاد
| |
| − | | |
| − | خاک لاہور از مزارش آسمان
| |
| − | | |
| − | کس نداند راز او را در جہان
| |
| − | | |
| − | آن سراپا ذوق و شوق و درد و داغ
| |
| − | | |
| − | حاکم پنجاب را چشم و چراغ
| |
| − | | |
| − | آن فروغ دودۂ عبد الصمد
| |
| − | | |
| − | فقر او نقشی کہ ماند تا ابد
| |
| − | | |
| − | تا ز قرآن پاک می سوزد وجود
| |
| − | | |
| − | از تلاوت یک نفس فارغ نبود
| |
| − | | |
| − | در کمر تیغ دو رو، قرآن بدست
| |
| − | | |
| − | تن بدن ہوش و حواس اﷲ مست
| |
| − | | |
| − | خلوت و شمشیر و قرآن و نماز
| |
| − | | |
| − | ایخوش آن عمری کہ رفت اندر نیاز
| |
| − | | |
| − | بر لب او چون دم آخر رسید
| |
| − | | |
| − | سوی مادر دید و مشتاقانہ دید
| |
| − | | |
| − | گفت اگر از راز من داری خبر
| |
| − | | |
| − | سوی این شمشیر و این قرآن نگر
| |
| − | | |
| − | این دو قوت حافظ یکدیگرند
| |
| − | | |
| − | کائنات زندگے را محورند
| |
| − | | |
| − | اندرین عالم کہ میرد ہر نفس
| |
| − | | |
| − | دخترت را ایندو محرم بود و بس
| |
| − | | |
| − | وقت رخصت با تو دارم این سخن
| |
| − | | |
| − | تیغ و قرآن را جدا از من مکن
| |
| − | | |
| − | دل بہ آن حرفی کہ میگویم بنہ
| |
| − | | |
| − | قبر من بے گنبد و قندیل بہ
| |
| − | | |
| − | مومنان را تیغ با قرآن بس است
| |
| − | | |
| − | تربت ما را ہمین سامان بس است
| |
| − | | |
| − | عمر ہا در زیر این زرین قباب
| |
| − | | |
| − | بر مزارش بود شمشیر و کتاب
| |
| − | | |
| − | مرقدش اندر جہان بے ثبات
| |
| − | | |
| − | اہل حق را داد پیغام حیات
| |
| − | | |
| − | تا مسلمان کرد با خود آنچہ کرد
| |
| − | | |
| − | گردش دوران بساطش در نورد
| |
| − | | |
| − | مرد حق از غیر حق اندیشہ کرد
| |
| − | | |
| − | شیر مولا روبہی را پیشہ کرد
| |
| − | | |
| − | از دلش تاب و تب سیماب رفت
| |
| − | | |
| − | خود بدانی آنچہ بر پنجاب رفت
| |
| − | | |
| − | خالصہ شمشیر و قرآن را ببرد
| |
| − | | |
| − | اندر آن کشور مسلمانی بمرد"
| |
