|
|
| Line 1: |
Line 1: |
| − | <div dir="rtl">
| + | dsfsdf |
| − | '''مقام حکیم آلمانی نیچہ'''
| |
| − | | |
| − | ہر کجا استیزہ ی بود و نبود
| |
| − | | |
| − | کس نداند سر این چرخ کبود
| |
| − | | |
| − | ہر کجا مرگ آورد پیغام زیست
| |
| − | | |
| − | ایخوش آنمردی کہ داند مرگ چیست
| |
| − | | |
| − | ہر کجا مانند باد ارزان حیات
| |
| − | | |
| − | بے ثبات و با تمنای ثبات
| |
| − | | |
| − | چشم من صد عالم شش روزہ دید
| |
| − | | |
| − | تا حد این کائنات آمد پدید
| |
| − | | |
| − | ہر جھان را ماہ و پروینی دگر
| |
| − | | |
| − | زندگی را رسم و آئینی دگر
| |
| − | | |
| − | وقت ہر عالم روان مانند زو
| |
| − | | |
| − | دیر یاز اینجا و آنجا تند رو
| |
| − | | |
| − | سال ما اینجا مہی آنجا دمی
| |
| − | | |
| − | بیش این عالم بہ آن عالم کمی
| |
| − | | |
| − | عقل ما اندر جھانی ذوفنون
| |
| − | | |
| − | در جہان دیگری خوار و زبون
| |
| − | | |
| − | بر ثغور این جہان چون و چند
| |
| − | | |
| − | بود مردی با صدای دردمند
| |
| − | | |
| − | دیدۂ او از عقابان تیز تر
| |
| − | | |
| − | طلعت او شاہد سوز جگر
| |
| − | | |
| − | دمبدم سوز درون او فزود
| |
| − | | |
| − | بر لبش بیتی کہ صد بارش سرود
| |
| − | | |
| − | "نہ جبریلی نہ فردوسی نہ حوری نے خداوندے
| |
| − | | |
| − | کف خاکی کہ میسوزد ز جان آرزومندے"
| |
| − | | |
| − | من بہ رومی گفتم این دیوانہ کیست
| |
| − | | |
| − | گفت" این فرزانۂ المانوی ست
| |
| − | | |
| − | در میان این دو عالم جای اوست
| |
| − | | |
| − | نغمۂ دیرینہ اندر نای اوست
| |
| − | | |
| − | باز این حلاج بے دار و رسن
| |
| − | | |
| − | نوع دیگر گفتہ آن حرف کہن
| |
| − | | |
| − | حرف او بے باک و افکارش عظیم
| |
| − | | |
| − | غربیان از تیغ گفتارش دو نیم
| |
| − | | |
| − | ہمنشین بر جذبہ او پے نبرد
| |
| − | | |
| − | بندۂ مجذوب را مجنون شمرد
| |
| − | | |
| − | عاقلان از عشق و مستی بے نصیب
| |
| − | | |
| − | نبض او دادند در دست طبیب
| |
| − | | |
| − | با پزشکان چیست غیر از ریو و رنگ
| |
| − | | |
| − | واے مجذوبی کہ زاد اندر فرنگ
| |
| − | | |
| − | ابن سینا بر بیاضی دل نہد
| |
| − | | |
| − | رگ زند یا حب خواب آور دہد
| |
| − | | |
| − | بود حلاجی بہ شہر خود غریب
| |
| − | | |
| − | جان ز ملا برد و کشت او را طبیب
| |
| − | | |
| − | مرد رہ دانی نبود اندر فرنگ
| |
| − | | |
| − | پس فزون شد نغمہ اش از تار چنگ
| |
| − | | |
| − | راہرو را کس نشان از رہ نداد
| |
| − | | |
| − | صد خلل در واردات او فتاد
| |
| − | | |
| − | نقد بود و کس عیار او را نکرد
| |
| − | | |
| − | کاردانے مرد کار او را نکرد
| |
| − | | |
| − | عاشقی در آہ خود گم گشتہ ئی
| |
| − | | |
| − | سالکی در راہ خود گم گشتہ ئی
| |
| − | | |
| − | مستی او ھر زجاجی را شکست
| |
| − | | |
| − | از خدا ببرید و ھم از خود گسست
| |
| − | | |
| − | خواست تا بیند بہ چشم ظاہری
| |
| − | | |
| − | اختلاط قاہری با دلبری
| |
| − | | |
| − | خواست تا از آب و گل آید برون
| |
| − | | |
| − | خوشہ ئی کز کشت دل آید برون
| |
| − | | |
| − | آنچہ او جوید مقام کبریاست
| |
| − | | |
| − | این مقام از عقل و حکمت ماوراست
| |
| − | | |
| − | زندگی شرح اشارات خودی است
| |
| − | | |
| − | لا و الا از مقامات خودی است
| |
| − | | |
| − | او بہ لا درماند و تا الا نرفت
| |
| − | | |
| − | از مقام عبدہ بیگانہ رفت
| |
| − | | |
| − | با تجلی ہمکنار و بے خبر
| |
| − | | |
| − | دور تر چون میوہ از بیخ شجر
| |
| − | | |
| − | چشم او جز رویت آدم نخواست
| |
| − | | |
| − | نعرہ بیباکانہ زد "آدم کجاست"
| |
| − | | |
| − | '''ق'''
| |
| − | | |
| − | ورنہ او از خاکیان بیزار بود
| |
| − | | |
| − | مثل موسی طالب دیدار بود
| |
| − | | |
| − | کاش بودی در زمان احمدی
| |
| − | | |
| − | تا رسیدی بر سرور سرمدی
| |
| − | | |
| − | عقل او با خویشتن در گفتگوست
| |
| − | | |
| − | تو رہ خود رو کہ راہ خود نکوست
| |
| − | | |
| − | پیش نہ گامی کہ آمد آن مقام
| |
| − | | |
| − | کاندرو بے حرف می روید کلام"
| |
