|
|
| Line 1: |
Line 1: |
| − | <center>
| |
| − | ==حکایت شیر و شہنشاہ عالمگیر رحمةاﷲ علیہ==
| |
| | | | |
| − | شاہ عالمگیر گردون آستان<br>
| |
| − | اعتبار دودمان گورگان<br>
| |
| − |
| |
| − | پایہ ی اسلامیان برتر ازو<br>
| |
| − | احترام شرع پیغمبر ازو<br>
| |
| − |
| |
| − | در میان کارزار کفر و دین<br>
| |
| − | ترکش ما را خدنگ آخرین<br>
| |
| − |
| |
| − | تخم الحادی کہ اکبر پرورید<br>
| |
| − | باز اندر فطرت دارا دمید<br>
| |
| − |
| |
| − | شمع دل در سینہ ہا روشن نبود<br>
| |
| − | ملت ما از فساد ایمن نبود<br>
| |
| − |
| |
| − | حق گزید از ہند عالمگیر را<br>
| |
| − | آن فقیر صاحب شمشیر را<br>
| |
| − |
| |
| − | از پے احیاے دین مأمور کرد<br>
| |
| − | بہر تجدید یقین مأمور کرد<br>
| |
| − |
| |
| − | برق تیغش خرمن الحاد سوخت<br>
| |
| − | شمع دین در محفل ما بر فروخت<br>
| |
| − |
| |
| − | کور ذوقان داستانہا ساختند<br>
| |
| − | وسعت ادراک او نشناختند<br>
| |
| − |
| |
| − | شعلہ ی توحید را پروانہ بود<br>
| |
| − | چون براہیم اندرین بتخانہ بود<br>
| |
| − |
| |
| − | در صف شاہنشان یکتاستی<br>
| |
| − | فقر او از تربتش پیداستی<br>
| |
| − |
| |
| − | روزے آن زیبندہ ی تاج و سریر<br>
| |
| − | آن سپہدار و شہنشاہ و فقیر<br>
| |
| − |
| |
| − | صبحگاہان شد بہ سیر بیشہ ئی<br>
| |
| − | با پرستاری وفا اندیشہ ئی<br>
| |
| − |
| |
| − | سر خوش از کیفیت باد سحر<br>
| |
| − | طایران تسبیح خوان بر ہر شجر<br>
| |
| − |
| |
| − | شاہ رمز آگاہ شد محو نماز<br>
| |
| − | خیمہ بر زد در حقیقت از مجاز<br>
| |
| − |
| |
| − | شیر ببر آمد پدید از طرف دشت<br>
| |
| − | از خروش او فلک لرزندہ گشت<br>
| |
| − |
| |
| − | بوے انسان دادش از انسان خبر<br>
| |
| − | پنجہ عالمگیر را زد بر کمر<br>
| |
| − |
| |
| − | دست شہ نادیدہ خنجر بر کشید<br>
| |
| − | شرزہ شیری را شکم از ھم درید<br>
| |
| − |
| |
| − | دل بخود راہی نداد اندیشہ را<br>
| |
| − | شیر قالین کرد شیر بیشہ را<br>
| |
| − |
| |
| − | باز سوے حق رمید آن ناصبور<br>
| |
| − | بود معراجش نماز با حضور<br>
| |
| − |
| |
| − | این چنین دل خود نما و خود شکن<br>
| |
| − | دارد اندر سینہ ی مومن وطن<br>
| |
| − |
| |
| − | بندہ ی حق پیش مولا لاستی<br>
| |
| − | پیش باطل از نعم بر جاستی<br>
| |
| − |
| |
| − | تو ہم اے نادان دلی آور بدست<br>
| |
| − | شاہدی را محملی آور بدست<br>
| |
| − |
| |
| − | خویش را در باز و خود را بازگیر<br>
| |
| − | دام گستر از نیاز و ناز گیر<br>
| |
| − |
| |
| − | عشق را آتش زن اندیشہ کن<br>
| |
| − | روبہ حق باش و شیری پیشہ کن<br>
| |
| − |
| |
| − | خوف حق عنوان ایمان است و بس<br>
| |
| − | خوف غیر از شرک پنہان است و بس<br>
| |
| − | </center>
| |
