View source for در شرح اسرار اسمای علی مرتضی

<center>
== در شرح اسرار اسمای علی مرتضی==
مسلم اول شہ مردان علے</br>
عشق را سرمایہ ی ایمان علے</br>

از ولای دودمانش زندہ ام</br>
در جہان مثل گہر تابندہ ام</br>

نرگسم وارفتہ ی نظارہ ام</br>
در خیابانش چو بو آوارہ ام</br>

زمزم ار جوشد ز خاک من ازوست</br>
می اگر ریزد ز تاک من ازوست</br>

خاکم و از مہر او آئینہ ام</br>
می توان دیدن نوا در سینہ ام</br>

از رخ او فال پیغمبر گرفت</br>
ملت حق از شکوہش فر گرفت</br>

قوت دین مبین فرمودہ اش</br>
کائنات آئین پذیر از دودہ اش</br>

مرسل حق کرد نامش بوتراب</br>
حق"یداللہ" خواند در ام الکتاب</br>

ہر کہ دانای رموز زندگیست</br>
سر اسمای علی داند کہ چیست</br>

خاک تاریکی کہ نام او تن است</br>
عقل از بیداد او در شیون است</br>

فکر گردون رس زمین پیما ازو</br>
چشم کور و گوش ناشنوا ازو</br>

از ہوس تیغ دو رو دارد بدست</br>
رہروان را دل برین رہزن شکست</br>

شیر حق این خاک را تسخیر کرد</br>
این گل تاریک را اکسیر کرد</br>

مرتضی کز تیغ او حق روشن است</br>
بوتراب از فتح اقلیم تن است</br>

مرد کشور گیر از کراری است</br>
گوہرش را آبرو خودداری است</br>

ہر کہ در آفاق گردد بوتراب</br>
باز گرداند ز مغرب آفتاب</br>

ہر کہ زین بر مرکب تن تنگ بست</br>
چون نگین بر خاتم دولت نشست</br>

زیر پاش اینجا شکوہ خیبر است</br>
دست او آنجا قسیم کوثر است</br>

از خود آگاہے یداللہی کند</br>
از یداللہی شہنشاہی کند</br>

ذات او دروازہ ی شہر علوم</br>
زیر فرمانش حجاز و چین و روم</br>

حکمران باید شدن بر خاک خویش</br>
تا می روشن خوری از تاک خویش</br>

خاک گشتن مذہب پروانگیست</br>
خاک را اب شو کہ این مردانگیست</br>

سنگ شو اے ہمچو گل نازک بدن</br>
تا شوے بنیاد دیوار چمن</br>

از گل خود آدمی تعمیر کن</br>
آدمی را عالمی تعمیر کن</br>

گر بنا سازی نہ دیوار و دری</br>
خشت از خاک تو بندد دیگری</br>

اے ز جور چرخ ناہنجار تنگ</br>
جام تو فریادی بیداد سنگ</br>

نالہ و فریاد و ماتم تا کجا؟</br>
سینہ کوبیہای پیہم تا کجا؟</br>

در عمل پوشیدہ مضمون حیات</br>
لذت تخلیق قانون حیات</br>

خیز و خلاق جہان تازہ شو</br>
شعلہ در بر کن خلیل آوازہ شو</br>

با جہان نامساعد ساختن</br>
ہست در میدان سپر انداختن</br>

مرد خودداری کہ باشد پختہ کار</br>
با مزاج او بسازد روزگار</br>

گر نسازد با مزاج او جہان</br>
می شود جنگ آزما با آسمان</br>

بر کند بنیاد موجودات را</br>
می دہد ترکیب نو ذرات را</br>

گردش ایام را برھم زند</br>
چرخ نیلی فام را برہم زند</br>

می کند از قوت خود آشکار</br>
روزگار نو کہ باشد سازگار</br>

در جہان نتوان اگر مردانہ زیست</br>
ہمچو مردان جانسپردن زندگیست</br>

آزماید صاحب قلب سلیم</br>
زور خود را از مہمات عظیم</br>

عشق با دشوار ورزیدن خوشست</br>
چون خلیل از شعلہ گلچیدن خوشست</br>

ممکنات قوت مردان کار</br>
گردد از مشکل پسندی آشکار</br>

حربہ ی دون ہمتان کین است و بس</br>
زندگی را این یک آئین است و بس</br>

زندگانے قوت پیداستی</br>
اصل او از ذوق استیلاستی</br>
'''ق'''

عفو بیجا سردی خون حیات</br>
سکتہ ئی در بیت موزون حیات</br>

ہر کہ در قعر مذلت ماندہ است</br>
ناتوانی را قناعت خواندہ است</br>

ناتوانے زندگی را رہزن است</br>
بطنش از خوف و دروغ آبستن است</br>

از مکارم اندرون او تہی است</br>
شیرش از بہر ذمائم فربہی است</br>

ہوشیار اے صاحب عقل سلیم</br>
در کمینہا می نشیند این غنیم</br>

گر خردمندی فریب او مخود</br>
مثل حر با ہر زمان رنگش دگر</br>

شکل او اھل نظر نشناختند</br>
پردہ ہا بر روی او انداختند</br>

گاہ او را رحم و نرمی پردہ دار</br>
گاہ می پوشد ردای انکسار</br>

گاہ او مستور در مجبوری است</br>
گاہ پنہان در تہ معذوری است</br>

چہرہ در شکل تن آسانی نمود</br>
دل ز دست صاحب قوت ربود</br>

با توانائی صداقت توأم است</br>
گر خود آگاہی ہمین جام جم است</br>

زندگی کشت است و حاصل قوتست</br>
شرح رمز حق و باطل قوتست</br>

مدعی گر مایہ دار از قوت است</br>
دعوی او بے نیاز از حجت است</br>

باطل از قوت پذیرد شان حق</br>
خویش را حق داند از بطلان حق</br>

از کن او زھر کوثر می شود</br>
خیر را گوید شری، شر می شود</br>

اے ز آداب امانت بیخبر</br>
از دو عالم خویش را بہتر شمر</br>

از رموز زندگے آگاہ شو</br>
ظالم و جاہل ز غیر اللہ شو</br>

چشم و گوش و لب گشا اے ہوشمند</br>
گر نبینی راہ حق بر من بخند</br>
</center>