View source for در بیان اینکہ مقصد حیات مسلم

<center>
== در بیان اینکہ مقصد حیات مسلم ==

'''در بیان اینکہ مقصد حیات مسلم، اعلای کلمة اللہ است و جہاد، اگر محرک آن جوع الارض باشد در مذہب اسلام حرام است'''

قلب را از صبغة اللہ رنگ دہ</br>
عشق را ناموس و نام و ننگ دہ</br>

طبع مسلم از محبت قاہر است</br>
مسلم ار عاشق نباشد کافر است</br>

تابع حق دیدنش نا دیدنش</br>
خوردنش، نوشیدنش، خوابیدنش</br>

در رضایش مرضی حق گم شود</br>
"این سخن کے باور مردم شود"</br>

خیمہ در میدان الا اللہ زدست</br>
در جہان شاہد علی الناس آمدست</br>

شاہد حالش نبی انس و جان</br>
شاہدی صادق ترین شاہدان</br>

قال را بگذار و باب حال زن</br>
نور حق بر ظلمت اعمال زن</br>

در قبای خسروی درویش زی</br>
دیدہ بیدار و خدا اندیش زی</br>

قرب حق از ہر عمل مقصود دار</br>
تا ز تو گردد جلالش آشکار</br>

صلح، شر گردد چو مقصود است غیر</br>
گر خدا باشد غرض جنگ است خیر</br>

گر نگردد حق ز تیغ ما بلند</br>
جنگ باشد قوم را ناارجمند</br>

حضرت شیخ میانمیر ولی</br>
ہر خفی از نور جان او جلی</br>

بر طریق مصطفی محکم پئی</br>
نغمہ ی عشق و محبت را نئی</br>

تربتش ایمان خاک شہر ما</br>
مشعل نور ہدایت بہر ما</br>

بر در او جبہ فرسا آسمان</br>
از مریدانش شہ ہندوستان</br>

شاہ تخم حرص در دل کاشتی</br>
قصد تسخیر ممالک داشتی</br>

از ہوس آتش بجان افروختی</br>
تیغ را"ھل من مزید" آموختی</br>

در دکن ہنگامہ ہا بسیار بود</br>
لشکرش در عرصہ ی پیکار بود</br>

رفت پیش شیخ گردون پایہ ئی</br>
تا بگیرد از دعا سرمایہ ئی</br>

مسلم از دنیا سوی حق رم کند</br>
از دعا تدبیر را محکم کند</br>

شیخ از گفتار شہ خاموش ماند</br>
بزم درویشان سراپا گوش ماند</br>

تا مریدی سکہ سیمین بدست</br>
لب گشود و مہر خاموشی شکست</br>

گفت این نذر حقیر از من پذیر</br>
اے ز حق آوارگان را دستگیر</br>

غوطہ ہا زد در خوی محنت تنم</br>
تا گرہ زد درہمی را دامنم</br>

گفت شیخ این زر حق سلطان ماست</br>
آنکہ در پیراہن شاہی گداست</br>

حکمران مہر و ماہ و انجم است</br>
شاہ ما مفلس ترین مردم است</br>

دیدہ بر خوان اجانب دوخت است</br>
آتش جوعش جہانی سوخت است</br>

قحط و طاعون تابع شمشیر او</br>
عالمی ویرانہ از تعمیر او</br>

خلق در فریاد از ناداریش</br>
از تہیدستی ضعیف آزاریش</br>

سطوتش اھل جہان را دشمن است</br>
نوع انسان کاروان، او رہزن است</br>

از خیال خود فریب و فکر خام</br>
می کند تاراج را تسخیر نام</br>

عسکر شاہی و افواج غنیم</br>
ہر دو از شمشیر جوع او دو نیم</br>

آتش جان گدا جوع گداست</br>
جوع سلطان ملک و ملت را فناست</br>

ہر کہ خنجر بہر غیر اللہ کشید</br>
تیغ او در سینہ ی او آرمید</br>
</center>