زمستان را سرآمد روزگاران
From IQBAL
زمستان را سرآمد روزگاران
زمستان را سرآمد روزگاران
نواہا زندہ شد در شاخساران
گلان را رنگ و نم بخشد ہواہا
کہ می آید ز طرف جویباران
چراغ لالہ اندر دشت و صحرا
شود روشن تر از باد بہاران
دلم افسردہ تر در صحبت گل
گریزد این غزال از مرغزاران
دمی آسودہ با درد و غم خویش
دمی نالان چو جوی کوہساران
ز بیم اینکہ ذوقش کم نگردد
نگویم حال دل با رازداران