تو باین گمان کہ شاید سر آستانہ دارم
From IQBAL
تو باین گمان کہ شاید سر آستانہ دارم
تو باین گمان کہ شاید سر آستانہ دارم
بہ طواف خانہ کاری بخدای خانہ دارم
شرر پریدہ رنگم مگذر ز جلوۂ من
کہ بتاب یک دو آنی تب جاودانہ دارم
نکنم دگر نگاہی بہ رہی کہ طی نمودم
بہ سراغ صبح فردا روش زمانہ دارم
یم عشق کشتی من یم عشق ساحل من
نہ غم سفینہ دارم نہ سر کرانہ دارم
شرری فشان ولیکن شرری کہ وا نسوزد
کہ ہنوز نو نیازم غم آشیانہ دارم
بہ امید اینکہ روزی بہ شکار خواہی آمد
ز کمند شھریاران رم آہوانہ دارم
تو اگر کرم نمائی بمعاشران ببخشم
دو سہ جام دلفروزی ز می شبانہ دارم