|
|
| Line 1: |
Line 1: |
| − | <div dir="rtl">
| + | dfdfsdfs |
| − | '''موسیقی'''
| |
| − | | |
| − | مرگ ہا اندر فنون بندگی
| |
| − | | |
| − | من چہ گویم از فسون بندگی
| |
| − | | |
| − | نغمۂ او خالی از نار حیات
| |
| − | | |
| − | ہمچو سیل افتد بہ دیوار حیات
| |
| − | | |
| − | چون دل او تیرہ سیمای غلام
| |
| − | | |
| − | پست چون طبعش نواہای غلام
| |
| − | | |
| − | از دل افسردۂ او سوز رفت
| |
| − | | |
| − | ذوق فردا لذت امروز رفت
| |
| − | | |
| − | از نے او آشکارا راز او
| |
| − | | |
| − | مرگ یک شہر است اندر ساز او
| |
| − | | |
| − | ناتوان و زار می سازد ترا
| |
| − | | |
| − | از جہان بیزار می سازد ترا
| |
| − | | |
| − | چشم او را اشک پیہم سرمہ ایست
| |
| − | | |
| − | تا توانے بر نوای او مایست
| |
| − | | |
| − | الحذر این نغمۂ موت است و بس
| |
| − | | |
| − | نیستی در کسوت صوت است و بس
| |
| − | | |
| − | تشنہ کامی، این حرم بی زمزم است
| |
| − | | |
| − | در بم و زیرش ہلاک آدم است
| |
| − | | |
| − | سوز دل از دل برد غم میدہد
| |
| − | | |
| − | زہر اندر ساغر جم می دہد
| |
| − | | |
| − | غم دو قسم است اے برادر گوش کن
| |
| − | | |
| − | شعلۂ ما را چراغ ہوش کن
| |
| − | | |
| − | یک غم است آن غم کہ آدم را خورد
| |
| − | | |
| − | آن غم دیگر کہ ہر غم را خورد
| |
| − | | |
| − | آن غم دیگر کہ ما را ھمدم است
| |
| − | | |
| − | جان ما از صحبت او بی غم است
| |
| − | | |
| − | اندرو ہنگامہ ہای غرب و شرق
| |
| − | | |
| − | بحر و در وی جملہ موجودات غرق
| |
| − | | |
| − | چون نشیمن می کند اندر دلی
| |
| − | | |
| − | دل ازو گردد یم بی ساحلی
| |
| − | | |
| − | بندگی از سر جان نا آگہی است
| |
| − | | |
| − | زان غم دیگر سرود او تہی است
| |
| − | | |
| − | من نمیگویم کہ آہنگش خطاست
| |
| − | | |
| − | بیوہ زن را اینچنین شیون رواست
| |
| − | | |
| − | نغمہ باید تند رو مانند سیل
| |
| − | | |
| − | تا برد از دل غمان را خیل خیل
| |
| − | | |
| − | نغمہ می باید جنون پروردہ ئے
| |
| − | | |
| − | آتشے در خون و دل حل کردہ ئی
| |
| − | | |
| − | از نم او شعلہ پروردن توان
| |
| − | | |
| − | خامشی را جزو او کردن توان
| |
| − | | |
| − | می شناسی در سرود است آن مقام
| |
| − | | |
| − | کاندرو بی حرف می روید کلام
| |
| − | | |
| − | نغمۂ روشن چراغ فطرت است
| |
| − | | |
| − | معنی او نقشبند صورت است
| |
| − | | |
| − | اصل معنی را ندانم از کجاست
| |
| − | | |
| − | صورتش پیدا و با ما آشناست
| |
| − | | |
| − | نغمہ گر معنی ندارد مردہ ایست
| |
| − | | |
| − | سوز او از آتش افسردہ ایست
| |
| − | | |
| − | راز معنی مرشد رومی گشود
| |
| − | | |
| − | فکر من بر آستانش در سجود
| |
| − | | |
| − | معنی آن باشد کہ بستاند ترا
| |
| − | | |
| − | بی نیاز از نقش گرداند ترا
| |
| − | | |
| − | معنی آن نبود کہ کور و کر کند
| |
| − | | |
| − | مرد را بر نقش عاشق تر کند
| |
| − | | |
| − | مطرب ما جلوۂ معنی ندید
| |
| − | | |
| − | دل بصورت بست و از معنی رمید
| |
| − | | |
| − | '''مصوری'''
| |
| − | | |
| − | ہمچنان دیدم فن صورت گری
| |
| − | | |
| − | نے براہیمی درو نے آزری
| |
| − | | |
| − | راہبی در حلقۂ دام ہوس
| |
| − | | |
| − | دلبرے با طایرے اندر قفس
| |
| − | | |
| − | خسروے پیش فقیرے خرقہ پوش
| |
| − | | |
| − | مرد کوہستانیی ہیزم بدوش
| |
| − | | |
| − | نازنینی در رہ بتخانہ ئی
| |
| − | | |
| − | جوگئی در خلوت ویرانہ ئی
| |
| − | | |
| − | پیرکی از درد پیری داغ داغ
| |
| − | | |
| − | آنکہ اندر دست او گل شد چراغ
| |
| − | | |
| − | مطربی از نغمۂ بیگانہ مست
| |
| − | | |
| − | بلبلی نالید و تار او گسست
| |
| − | | |
| − | نوجوانے از نگاہی خوردہ تیر
| |
| − | | |
| − | کودکے بر گردن بابای پیر
| |
| − | | |
| − | می چکد از خامہ ہا مضمون موت
| |
| − | | |
| − | ہر کجا افسانہ و افسون موت
| |
| − | | |
| − | علم حاضر پیش آفل در سجود
| |
| − | | |
| − | شک بیفزود و یقین از دل ربود
| |
| − | | |
| − | بی یقین را لذت تحقیق نیست
| |
| − | | |
| − | بی یقین را قوت تخلیق نیست
| |
| − | | |
| − | بی یقین را رعشہ ہا اندر دل است
| |
| − | | |
| − | نقش نو آوردن او را مشکل است
| |
| − | | |
| − | از خودی دور است و رنجور است و بس
| |
| − | | |
| − | رہبر او ذوق جمہور است و بس
| |
| − | | |
| − | حسن را دریوزہ از فطرت کند
| |
| − | | |
| − | رہزن و راہ تہی دستی زند
| |
| − | | |
| − | حسن را از خود برون جستن خطاست
| |
| − | | |
| − | آنچہ می بایست پیش ما کجاست
| |
| − | | |
| − | نقشگر خود را چو با فطرت سپرد
| |
| − | | |
| − | نقش او افکند و نقش خود سترد
| |
| − | | |
| − | یک زمان از خویشتن رنگی نزد
| |
| − | | |
| − | بر زجاج ما گہی سنگی نزد
| |
| − | | |
| − | فطرت اندر طیلسان ہفت رنگ
| |
| − | | |
| − | ماندہ بر قرطاس او با پای لنگ
| |
| − | | |
| − | بی تپش پروانۂ کم سوز او
| |
| − | | |
| − | عکس فردا نیست در امروز او
| |
| − | | |
| − | از نگاہش رخنہ در افلاک نیست
| |
| − | | |
| − | زانکہ اندر سینہ دل بیباک نیست
| |
| − | | |
| − | خاکسار و بی حضور و شرمگین
| |
| − | | |
| − | بی نصیب از صحبت روح الامین
| |
| − | | |
| − | فکر او نادار و بی ذوق ستیز
| |
| − | | |
| − | بانگ اسرافیل او بی رستخیز
| |
| − | | |
| − | خویش را آدم اگر خاکی شمرد
| |
| − | | |
| − | نور یزدان در ضمیر او بمرد
| |
| − | | |
| − | چون کلیمی شد برون از خویشتن
| |
| − | | |
| − | دست او تاریک و چوب او رسن
| |
| − | | |
| − | زندگی بی قوت اعجاز نیست
| |
| − | | |
| − | ہر کسی دانندۂ این راز نیست
| |
| − | | |
| − | آن ہنرمندی کہ بر فطرت فزود
| |
| − | | |
| − | راز خود را بر نگاہ ما گشود
| |
| − | | |
| − | گرچہ بحر او ندارد احتیاج
| |
| − | | |
| − | میرسد از جوی ما او را خراج
| |
| − | | |
| − | چین رباید از بساط روزگار
| |
| − | | |
| − | ہر نگاہ از دست او گیرد عیار
| |
| − | | |
| − | حور او از حور جنت خوشتر است
| |
| − | | |
| − | منکر لات و مناتش کافر است
| |
| − | | |
| − | آفریند کائنات دیگری
| |
| − | | |
| − | قلب را بخشد حیات دیگری
| |
| − | | |
| − | بحر و موج خویش را بر خود زند
| |
| − | | |
| − | پیش ما موجش گہر می افکند
| |
| − | | |
| − | زان فراوانی کہ اندر جان اوست
| |
| − | | |
| − | ہر تہی را پر نمودن شأن اوست
| |
| − | | |
| − | فطرت پاکش عیار خوب و زشت
| |
| − | | |
| − | صنعتش آئینہ دار خوب و زشت
| |
| − | | |
| − | عین ابراھیم و عین آزر است
| |
| − | | |
| − | دست او ہم بت شکن ہم بتگر است
| |
| − | | |
| − | ہر بنای کہنہ را بر می کند
| |
| − | | |
| − | جملہ موجودات را سوہان زند
| |
| − | | |
| − | در غلامی تن ز جان گردد تہی
| |
| − | | |
| − | از تن بی جان چہ امید بہی
| |
| − | | |
| − | ذوق ایجاد و نمود از دل رود
| |
| − | | |
| − | آدمی از خویشتن غافل رود
| |
| − | | |
| − | جبرئیلی را اگر سازی غلام
| |
| − | | |
| − | بر فتد از گنبد آئینہ فام
| |
| − | | |
| − | کیش او تقلید و کارش آزری ست
| |
| − | | |
| − | ندرت اندر مذہب او کافری ست
| |
| − | | |
| − | تازگیہا وہم و شک افزایدش
| |
| − | | |
| − | کہنہ و فرسودہ خوش می آیدش
| |
| − | | |
| − | چشم او بر رفتہ از آیندہ کور
| |
| − | | |
| − | چون مجاور رزق او از خاک گور
| |
| − | | |
| − | گر ہنر این است مرگ آرزوست
| |
| − | | |
| − | اندرونش زشت و بیرونش نکوست
| |
| − | | |
| − | طایر دانا نمیگردد اسیر
| |
| − | | |
| − | گرچہ باشد دامی از تار حریر
| |
| − | </div >
| |
