|
|
| Line 1: |
Line 1: |
| − | <div dir="rtl">
| + | sdfsdf |
| − | '''"تمہید"'''
| |
| − | | |
| − | ز جان خاور آن سوز کہن رفت
| |
| − | | |
| − | دمش واماند و جان او ز تن رفت
| |
| − | | |
| − | چو تصویری کہ بی تار نفس زیست
| |
| − | | |
| − | نمی داند کہ ذوق زندگی چیست
| |
| − | | |
| − | دلش از مدعا بیگانہ گردید
| |
| − | | |
| − | نے او از نوا بیگانہ گردید
| |
| − | | |
| − | بہ طرز دیگر از مقصود گفتم
| |
| − | | |
| − | جواب نامۂ محمود گفتم
| |
| − | | |
| − | ز عہد شیخ تا این روزگاری
| |
| − | | |
| − | نزد مردی بجان ما شراری
| |
| − | | |
| − | کفن در بر بخاکی آرمیدیم
| |
| − | | |
| − | ولی یک فتنۂ محشر ندیدیم
| |
| − | | |
| − | گذشت از پیش آن دانای تبریز
| |
| − | | |
| − | قیامتہا کہ رست از کشت چنگیز
| |
| − | | |
| − | نگاہم انقلابی دیگری دید
| |
| − | | |
| − | طلوع آفتابی دیگری دید
| |
| − | | |
| − | گشودم از رخ معنی نقابی
| |
| − | | |
| − | بدست ذرہ دادم آفتابی
| |
| − | | |
| − | نپنداری کہ من بی بادہ مستم
| |
| − | | |
| − | مثال شاعران افسانہ بستم
| |
| − | | |
| − | نبینی خیر از آن مرد فرو دست
| |
| − | | |
| − | کہ بر من تہمت شعر و سخن بست
| |
| − | | |
| − | بکوی دلبران کاری ندارم
| |
| − | | |
| − | دل زاری غم یاری ندارم
| |
| − | | |
| − | نہ خاک من غبار رہگذاری
| |
| − | | |
| − | نہ در خاکم دل بی اختیاری
| |
| − | | |
| − | بہ جبریل امین ھمداستانم
| |
| − | | |
| − | رقیب و قاصد و دربان ندانم
| |
| − | | |
| − | مرا با فقر سامان کلیم است
| |
| − | | |
| − | فر شاہنشہی زیر گلیم است
| |
| − | | |
| − | اگر خاکم بہ صحرائی نگنجم
| |
| − | | |
| − | اگر آبم بہ دریائے نگنجم
| |
| − | | |
| − | دل سنگ از زجاج من بلرزد
| |
| − | | |
| − | یم افکار من ساحل نورزد
| |
| − | | |
| − | نھان تقدیر ہا در پردۂ من
| |
| − | | |
| − | قیامت ہا بغل پروردۂ من
| |
| − | | |
| − | دمی در خویشتن خلوت گزیدم
| |
| − | | |
| − | جہانی لازوالی آفریدم
| |
| − | | |
| − | مرا زین شاعری خود عار ناید
| |
| − | | |
| − | کہ در صد قرن یک عطار ناید
| |
| − | | |
| − | بجانم رزم مرگ و زندگانی است
| |
| − | | |
| − | نگاہم بر حیات جاودانی است
| |
| − | | |
| − | ز جان خاک ترا بیگانہ دیدم
| |
| − | | |
| − | بہ اندام تو جان خود دمیدم
| |
| − | | |
| − | از آن ناری کہ دارم داغ داغم
| |
| − | | |
| − | شب خود را بیفروز از چراغم
| |
| − | | |
| − | بخاک من دلی چون دانہ کشتند
| |
| − | | |
| − | بہ لوح من خط دیگر نوشتند
| |
| − | | |
| − | مرا ذوق خودی چون انگبین است
| |
| − | | |
| − | چہ گویم واردات من ہمین است
| |
| − | | |
| − | نخستین کیف او را آزمودم
| |
| − | | |
| − | دگر بر خاوران قسمت نمودم
| |
| − | | |
| − | اگر این نامہ را جبریل خواند
| |
| − | | |
| − | چو گرد آن نور ناب از خود فشاند
| |
| − | | |
| − | بنالد از مقام و منزل خویش
| |
| − | | |
| − | بہ یزدان گوید از حال دل خویش
| |
| − | | |
| − | تجلی را چنان عریان نخواہم
| |
| − | | |
| − | نخواھم جز غم پنہان نخواہم
| |
| − | | |
| − | گذشم از وصال جاودانی
| |
| − | | |
| − | کہ بینم لذت آہ و فغانی
| |
| − | | |
| − | مرا ناز و نیاز آدمی دہ
| |
| − | | |
| − | بہ جان من گداز آدمی دہ
| |
| − | </div>
| |
