|
|
| Line 1: |
Line 1: |
| − | <div dir="rtl">
| + | dfgdf |
| − | '''سوال پنجم'''
| |
| − | | |
| − | کہ من باشم مرا از من خبر کن
| |
| − | | |
| − | چہ معنی دارد اندر خود سفر کن
| |
| − | | |
| − | '''جواب'''
| |
| − | | |
| − | خودی تعویذ حفظ کائنات است
| |
| − | | |
| − | نخستین پرتو ذاتش حیات است
| |
| − | | |
| − | حیات از خواب خوش بیدار گردد
| |
| − | | |
| − | درونش چون یکی بسیار گردد
| |
| − | | |
| − | نہ او را بے نمود ما گشودی
| |
| − | | |
| − | نہ ما را بے گشود او نمودی
| |
| − | | |
| − | ضمیرش بحر ناپیدا کناری
| |
| − | | |
| − | دل ہر قطرہ موج بیقراری
| |
| − | | |
| − | سر و برگ شکیبائی ندارد
| |
| − | | |
| − | بجز افراد پیدائی ندارد
| |
| − | | |
| − | حیات آتش خودیہا چون شررہا
| |
| − | | |
| − | چو انجم ثابت و اندر سفر ہا
| |
| − | | |
| − | ز خود نا رفتہ بیرون غیر بین است
| |
| − | | |
| − | میان انجمن خلوت نشین است
| |
| − | | |
| − | یکی بنگر بخود پیچیدن او
| |
| − | | |
| − | ز خاک پی سپر بالیدن او
| |
| − | | |
| − | نہان از دیدہ ہا در ہای و ہوئی
| |
| − | | |
| − | دمادم جستجوی رنگ و بوئی
| |
| − | | |
| − | ز سوز اندرون در جست و خیز است
| |
| − | | |
| − | بہ آئینی کہ با خود در ستیز است
| |
| − | | |
| − | جہان را از ستیز او نظامی
| |
| − | | |
| − | کف خاک از ستیز آئینہ فامی
| |
| − | | |
| − | نریزد جز خودی از پرتو او
| |
| − | | |
| − | نخیزد جز گہر اندر زو او
| |
| − | | |
| − | خودی را پیکر خاکی حجاب است
| |
| − | | |
| − | طلوع او مثال آفتاب است
| |
| − | | |
| − | درون سینۂ ما خاور او
| |
| − | | |
| − | فروغ خاک ما از جوہر او
| |
| − | | |
| − | تو میگوئی مرا از من خبر کن
| |
| − | | |
| − | چہ معنی دارد اندر خود سفرکن؟
| |
| − | | |
| − | ترا گفتم کہ ربط جان و تن چیست
| |
| − | | |
| − | سفر در خود کن و بنگر کہ من چیست
| |
| − | | |
| − | سفر در خویش زادن بی اب و مام
| |
| − | | |
| − | ثریا را گرفتن از لب بام
| |
| − | | |
| − | ابد بردن بیک دم اضطرابی
| |
| − | | |
| − | تماشا بی شعاع آفتابی
| |
| − | | |
| − | ستردن نقش ہر امید و بیمی
| |
| − | | |
| − | زدن چاکی بہ دریا چون کلیمی
| |
| − | | |
| − | شکستن این طلسم بحر و بر را
| |
| − | | |
| − | ز انگشتی شکافیدن قمر را
| |
| − | | |
| − | چنان باز آمدن از لامکانش
| |
| − | | |
| − | درون سینہ او در کف جہانش
| |
| − | | |
| − | ولی این راز را گفتن محال است
| |
| − | | |
| − | کہ دیدن شیشہ و گفتن سفال است
| |
| − | | |
| − | چہ گویم از من و از توش و تابش
| |
| − | | |
| − | کند انا عرضنا بی نقابش
| |
| − | | |
| − | فلک را لرزہ بر تن از فر او
| |
| − | | |
| − | زمان و ھم مکان اندر بر او
| |
| − | | |
| − | نشیمن را دل آدم نہاد است
| |
| − | | |
| − | نصیب مشت خاکی او فتاد است
| |
| − | | |
| − | جدا از غیر و ھم وابستۂ غیر
| |
| − | | |
| − | گم اندر خویش و ہم پیوستۂ غیر
| |
| − | | |
| − | خیال اندر کف خاکی چسان است
| |
| − | | |
| − | کہ سیرش بی مکان و بی زمان است
| |
| − | | |
| − | بزندان است و آزاد است این چیست
| |
| − | | |
| − | کمند و صید و صیاد است این چیست
| |
| − | | |
| − | چراغی در میان سینۂ تست
| |
| − | | |
| − | چہ نور است این کہ در آئینۂ تست
| |
| − | | |
| − | مشو غافل کہ تو او را امینی
| |
| − | | |
| − | چہ نادانی کہ سوی خود نبینی
| |
| − | </div >
| |
