|
|
| Line 1: |
Line 1: |
| − | <div dir="rtl">
| + | sdsdd |
| − | '''سوال ہشتم'''
| |
| − | | |
| − | کدامی نکتہ را نطق است اناالحق
| |
| − | | |
| − | چہ گوئی ھرزہ بود آن ٓرمز مطلق
| |
| − |
| |
| − | '''جواب'''
| |
| − | | |
| − | من از رمز اناالحق باز گویم
| |
| − | | |
| − | و گر با ہند و ایران راز گویم
| |
| − | | |
| − | مغی در حلقۂ دیر این سخن گفت
| |
| − | | |
| − | حیات از خود فریبی خورد و من گفت
| |
| − | | |
| − | خدا خفت و وجود ما ز خوابش
| |
| − | | |
| − | وجود ما نمود ما ز خوابش
| |
| − | | |
| − | مقام تحت وفوق و چار سو خواب
| |
| − | | |
| − | سکون و سیر و شوق و جستجو خواب
| |
| − | | |
| − | دل بیدار و عقل نکتہ بین خواب
| |
| − | | |
| − | گمان و فکر و تصدیق و یقین خواب
| |
| − | | |
| − | ترا این چشم بیداری بخواب است
| |
| − | | |
| − | ترا گفتار و کرداری بخواب است
| |
| − | | |
| − | چو او بیدار گردد دیگری نیست
| |
| − | | |
| − | متاع شوق را سوداگری نیست
| |
| − | | |
| − | فروغ دانش ما از قیاس است
| |
| − | | |
| − | قیاس ما ز تقدیر حواس است
| |
| − | | |
| − | چو حس دیگر شد این عالم دگر شد
| |
| − | | |
| − | سکون و سیر و کیف و کم دگر شد
| |
| − | | |
| − | توان گفتن جہان رنگ و بو نیست
| |
| − | | |
| − | زمین و آسمان و کاخ و کو نیست
| |
| − | | |
| − | توان گفتن کہ خوابی یا فسونی است
| |
| − | | |
| − | حجاب چہرہ آن بی چگونی است
| |
| − | | |
| − | توان گفتن ہمہ نیرنگ ہوش است
| |
| − | | |
| − | فریب پردہ ہای چشم و گوش است
| |
| − | | |
| − | خودی از کائنات رنگ و بو نیست
| |
| − | | |
| − | حواس ما میان ما و او نیست
| |
| − | | |
| − | نگہ را در حریمش نیست راہی
| |
| − | | |
| − | کنی خود را تماشا بی نگاہی
| |
| − | | |
| − | حساب روزش از دور فلک نیست
| |
| − | | |
| − | بخود بینی ظن و تخمین و شک نیست
| |
| − | | |
| − | اگر کوئی کہ من وہم و گمان است
| |
| − | | |
| − | نمودش چون نمود این و آن است
| |
| − | | |
| − | بگو با من کہ دارای گمان کیست
| |
| − | | |
| − | یکی در خود نگر آن بی نشان کیست
| |
| − | | |
| − | جہان پیدا و محتاج دلیلی
| |
| − | | |
| − | نمیآید بہ فکر جبرئیلی
| |
| − | | |
| − | خودی پنہان ز حجت بی نیاز است
| |
| − | | |
| − | یکی اندیش و دریاب این چہ رازست
| |
| − | | |
| − | خودی را حق بدان باطل مپندار
| |
| − | | |
| − | خودی را کشت بی حاصل مپندار
| |
| − | | |
| − | خودی چون پختہ گردد لازوالست
| |
| − | | |
| − | فراق عاشقان عین وصالست
| |
| − | | |
| − | شرر را تیز بالی میتوان داد
| |
| − | | |
| − | تپید لایزالی میتوان داد
| |
| − | | |
| − | دوام حق جزای کار او نیست
| |
| − | | |
| − | کہ او را این دوام از جستجو نیست
| |
| − | | |
| − | دوام آن بہ کہ جان مستعاری
| |
| − | | |
| − | شود از عشق و مستی پایداری
| |
| − | | |
| − | وجود کوہسار و دشت و در ہیچ
| |
| − | | |
| − | جہان فانی خودی باقی دگر ہیچ
| |
| − | | |
| − | دگر از شنکر و منصور کم گوی
| |
| − | | |
| − | خدا را ھم براہ خویشتن جوی
| |
| − | | |
| − | بخود گم بہر تحقیق خودی شو
| |
| − | | |
| − | انا الحق گوی و صدیق خودی شو
| |
| − | </div>
| |
