Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/www/iqbal.wiki/includes/json/FormatJson.php on line 297

Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/www/iqbal.wiki/languages/LanguageConverter.php on line 773
http://iqbal.wiki/index.php?action=history&feed=atom&title=Wakhat-ghokhowanki-tora-da 2026-04-16T14:02:28Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.31.0-rc.0 http://iqbal.wiki/index.php?title=Wakhat-ghokhowanki-tora-da&diff=6711&oldid=prev 2018-06-22T09:11:11Z

<p>Created page with &quot;&lt;div dir=&quot;rtl&quot;&gt; &#039;&#039;&#039;وخت غوڅوونكې توره ده&#039;&#039;&#039; د رحمت باران كړه څلى، شين هم تر د شافعيرح چي نشه يې كل جهان كړو،...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>&lt;div dir=&quot;rtl&quot;&gt;<br /> '''وخت غوڅوونكې توره ده'''<br /> <br /> د رحمت باران كړه څلى، شين هم تر د شافعيرح<br /> <br /> چي نشه يې كل جهان كړو، دا دى كور د شافعيرح<br /> <br /> د ده فكر له آسمانه، كور(2) كړو ستورى ډك له نوره<br /> <br /> دويم نوم يې وخت له كښېښو، ورتې ووې تېره توره<br /> <br /> د دې توري بيان ډېر دى، څو به دا ژبه چليږي<br /> <br /> برېښېدلى مخ چې وينې، دا ژوندون پكښې ځليږي<br /> <br /> چا سره چي وي له خوفه، له اميده بې پروا وي<br /> <br /> د موسٰى تر لاسه روڼ وي، چي كوم لاس نيولى دا وي<br /> <br /> په يوه ګوزار د ګټ نه، را روانه دا چينه كړي<br /> <br /> په يوه ګوزار دوړنه، وچه دا د سيند سينه كړي<br /> <br /> موسٰى هم په لاس كښې ګله، كلك نيولى دا شمشير ؤ<br /> <br /> هغه ځكه په هر كار كښې، له تدبيره مخكښې تېر ؤ<br /> <br /> په دې توره يې درياب ته، سينه يووړه خيرې ګاره<br /> <br /> دوړې پورته كړې له بحره، پكښې ځان ته وكړه لاره<br /> <br /> د خيبر د سركوونكي، شېر خيبر كښې كوم قوت ؤ؟<br /> <br /> شافعيرح چي و ستايله، د دې توري بركت ؤ<br /> <br /> د آسمان دا چورلكونه، خو د هر چا د ليدو دي<br /> <br /> تـګ راتـګ د شپو او ورځو، د هر چا د پوهېدو دي<br /> <br /> اې د شپو ورځو په بند كښې، بنديوانه! شه در ياده<br /> <br /> د خپل زړه ننداره وكړه، چي پكښې بله دنيا ده<br /> <br /> خپلې خاورې ته د تخم، تروږمۍ ور واچوله<br /> <br /> او د وخت د توري مخ تا، يوه كرښه وه ګڼله<br /> <br /> بيا په ډانګ د شپو او ورځو، كچ ته و درېدې ګله!<br /> <br /> زمانه دي ناپ كوله، داسي لنډه وه دا كله<br /> <br /> د شپو، ورځو تار په غاړه، ځان ته تا لكه زنار كړو<br /> <br /> لكه پټ باطل فروشه، تود دي دا خوشى بازار كړو<br /> <br /> ته كېميا وې، ته اكسير وې، اوس يې موټى تورې خاورې<br /> <br /> زېږېدلى راز د حق وې، خو باطل شوې سپورې خاورې<br /> <br /> په رښتيا كه مسلمان يې، له ځان آ خوا دا زنار كړه<br /> <br /> د ډيوې غوندي روښانه، ته دا غونډه د احرار كړه<br /> <br /> خبر نه يې له زمانې چي، دا په اصل څه راغلې<br /> <br /> ځكه تا جاوداني هم، ځار شم نه ده پېژندلې<br /> <br /> اې! د ورځو، شپو په قيد كښې، به تر څو پوري كړېږې<br /> <br /> &quot;لي مع الله&quot;* كښې وګوره، د وخت رمز كه پوهېږې<br /> <br /> وخت روان دى له رفتاره، يې هر څه هر څه پيدا دي<br /> <br /> ژوندون هم ځنې يو راز دى، ډېر رازونه د وخت لا دي<br /> <br /> وخت د لمر په ګردش نه دى، حقيقت د ده څه بل دى<br /> <br /> لمر خو هر ماښام پرېوځي، وخت په مخه روان تل دى<br /> <br /> دى په وخت كښې عيش او غم هم، عاشوره ده او اختر هم<br /> <br /> وخت يو راز دى چي موندلى، تر رڼا سپوږمۍ او لمر هم<br /> <br /> اې ناپوهه! تا زمان هم، د مكان غوندي را خور كړو<br /> <br /> تا په خپله ناپوهۍ كښې، پرون نور او صباح نور كړو<br /> <br /> تا خو خپل ګلستان پرېښو، لكه بوى په تېښته لاړې<br /> <br /> په خپل لاس دي زندان جوړ كړو، بنديوان پكښې ولاړې<br /> <br /> نه زموږ د وخت اول شته، نه اخير دى ده ليدلى<br /> <br /> د انسان د زړه په باغ كښې، بس پخپله ټوكېدلى<br /> <br /> وخت چي چا وه پېژندلو، په ژوندو كښې را ژوندى شي<br /> <br /> سحر كله داسي روڼ وي، لكه دى چي ځلندى شي<br /> <br /> ژوند پيدا له زمانې دى، زمانه له ژوند پيدا ده<br /> <br /> &quot;زمانې ته سپك مه وايئ&quot;(1)، د رسول د خولې وينا ده<br /> <br /> درته كړم يوه خبره، برېښېدلې مرغلره<br /> <br /> چي عبد(2) څه وي او حر(3) څه وي، راته غوږ كړه سمندره!<br /> <br /> عبد د شپو، ورځو حساب كړي، عبث، ګوند ښه څيز شماري<br /> <br /> د حر زړه ترې بې پروا وي، زمانه څۀ نه څيز شماري<br /> <br /> عبد د شپو ورځه تارونه تنسته بو ده كفن كړي<br /> <br /> او بيا دغه كفن واخلي، پټ پر خپل بې روحه تن كړي<br /> <br /> تن د خټې لويه بوخته، حر بهر تر په خپل زور شي<br /> <br /> زمانه كه ده هر څومره، دى يې ونغاړي پرې خور شي<br /> <br /> په كورګي د صبح و شام كښې، عبد مارغه دى نښتى كښته<br /> <br /> نه خبر دى له الوته، نه يې خبر دى له لذته<br /> <br /> او د حر سينه چي ساه يې، تونده تېزه توده سره ده<br /> <br /> دا د ورځو شپو مرغونه، كه پوهېږې نو پنجره ده<br /> <br /> عبد موندلى موندل غواړي، فطرت داسي د هغه وي<br /> <br /> واردات يې په وجود كښې، هيڅ هم نوي نوي نه وي<br /> <br /> په يو ځاى ولاړ نابوده، سست يې ايښى پېټى پر ساه وي<br /> <br /> د سحر او د ماښامه، بس د ده يوه ژړا وي<br /> <br /> حر هردم نوى تخليق كړي، كوي نوي- نوي چاره<br /> <br /> نوې نوې نغمې خيزي، تل تر تل د ده له تاره<br /> <br /> په شانه ګوري ځي وړاندي، خټه بس داسي د ده ده<br /> <br /> د پركار د كرښې ګېڼه، د حر مخكښې لاره نه ده<br /> <br /> زمانه د عبد په پښو كښې، پروت د اوسپنې ځنځير دى<br /> <br /> شكايت يې له تقدير دى، تل د ده په خونه وير دى<br /> <br /> تل د حر د لوړ همت او، د قضا مشورې كيږي<br /> <br /> همګي كېدونكې چاري، د هغه تر لاسه خيزي<br /> <br /> څه چي تېر دي څه راتلونكى، په موجود كښې يې دى تمام<br /> <br /> په تلوار توندي د حر كښې، كړي اوږدې مودې آرام<br /> <br /> ده له ږغه هم له زوږه، داسي پاكه دا خبره<br /> <br /> د درك مرجوڼانه شي، بيا مونداى دا مرغلره<br /> <br /> وه مي وېل خو ښكاره نه شو، د معنا هغه رخسار ښه<br /> <br /> معنا ما ته ګيله وكړه، چي په تورو كښې مي كار څه؟<br /> <br /> كه ژوندى معنا د تورو، لمري واغوستل خومړه شوه<br /> <br /> ستا ساګانې داسي يخې، چي لمبه يې لاړه سړه شوه<br /> <br /> پټې او ښكاره خبرې، خو په زړونو كښې پرتې وي<br /> <br /> تـګ د وخت او راز د ورځو، پټ هم دغسي پكښې وي<br /> <br /> اورېداى نه شي په غوږو، كه نغمې د وخت د ساز شته<br /> <br /> د زړه خونې ته وركوز شه، پكښې ننه د وخت راز شه<br /> <br /> هغه هم وې چرې ورځې، چي زموږ د مټو زور ؤ<br /> <br /> د وخت توره مو په لاس كښې، په جهان كښې يې شرنګ خور ؤ<br /> <br /> موږ د زړونو په پټو كښې، د دين تخم وشيندلو<br /> <br /> د حق مخ مو را څرګند كړو، موږ پلو ترې واړولو<br /> <br /> دا دنيا وه سخره غوټه، نوك مو پرانسته كه واورې<br /> <br /> چي سجدې مو باندي وكړې، بخت راويښ شو د دې خاورې<br /> <br /> سره شراب د حق په خم كښې، خوند مو يې واخست له ګوټ ګوته<br /> <br /> پخواني شراب خانې مو، په شبخون كړې لوټه- لوټه<br /> <br /> اې چي ستا په كوزه ګۍ كښې، ډك زاړه شراب دا نن دي<br /> <br /> چي ښيښه ويلي كول كړي، ستا شراب داسي تاوژن دي<br /> <br /> له ډېر كبر ځان منتوبه، اډو ګوري هم نه لاندي<br /> <br /> د طعنې غشي را ولي، په تش لاس پوري مو خاندي<br /> <br /> چرې چرې جام زموږ هم، په دې شان د غونډي خوند ؤ<br /> <br /> په سينو سيپو كښې زړونه، مرغلرې ژوند مو ژوند ؤ<br /> <br /> منم* نوې زمانه چي، ښايسته په هره خوا ده<br /> <br /> دا زموږ كاروان چي تېر شو، له هغو دوړو پيدا ده<br /> <br /> دا د حق پټى چي موړ دى، موږ وركړې خپله وينه<br /> <br /> حق پرست د نړۍ وړه، زموږ دا احسان منينه<br /> <br /> نړۍ موږه كړه آباده، چي مېرمن مو د تكبير كړه<br /> <br /> خپله خاوره مو هر چرته، بس كعبه ځنې تعمير كړه<br /> <br /> د اقرا( تعليم و موږ ته، راكړو خداى د خپلي خوښې<br /> <br /> رزق ده زموږ په لاسو، كړو دنيا ته برخې- برخې<br /> <br /> كه له لاس مو تاج او تخت لاړ، لكه خس مه ګڼه ګرګه<br /> <br /> بې نوا به يو خو واوره، ګوره مه په سپكه سترګه<br /> <br /> ستا په سترګو كښې به موږه، ډېر زيانمن او خوار و زار يو<br /> <br /> د زوړ عقل زړې پوهي، ګڼى سم په خطا لار يو<br /> <br /> خو دستار د لاالٰه، لوى عزت زموږ پر سر دى<br /> <br /> ځار! د دواړو جهانونو، حفاظت زموږ پر سر دى<br /> <br /> بې پروا له نن صبا موږ، لېوني په محبت كښې<br /> <br /> چا سره مو ژبه كړې، ناست يو تل په هغه پت كښې<br /> <br /> موږ د حق په زړه كښې ننه، پراته پټه خزانه يو<br /> <br /> وارثان يو د موسٰى او، د هارون نا بېګانه يوه<br /> <br /> لمر، سپوږمۍ دي ترې روښانه، تاؤ زموږ دى دا تراوسه<br /> <br /> شته زموږه په وريځ كښې، تندرونه لا تراوسه<br /> <br /> دا زموږه ذات چي وينې، آئينه د خداى د ذات ده<br /> <br /> مسلمان په نښانو كښې، نښانه د خداى د ذات ده<br /> &lt;/div&gt;</div>

Mominamubashir