Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/www/iqbal.wiki/includes/json/FormatJson.php on line 297
Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/www/iqbal.wiki/languages/LanguageConverter.php on line 773 http://iqbal.wiki/index.php?action=history&feed=atom&title=TamhedTamhed - Revision history2026-04-16T13:59:17ZRevision history for this page on the wikiMediaWiki 1.31.0-rc.0http://iqbal.wiki/index.php?title=Tamhed&diff=2443&oldid=prevJawad Shah: Created page with "<center> == تمہید == "نیست در خشک و تر بیشۂ من کوتاہی" </br> "چوب ہر نخل کہ منبر نشود دارکنم" </br> نظیری نیشاب..."2018-06-05T16:12:30Z<p>Created page with "<center> == تمہید == "نیست در خشک و تر بیشۂ من کوتاہی" </br> "چوب ہر نخل کہ منبر نشود دارکنم" </br> نظیری نیشاب..."</p>
<p><b>New page</b></p><div><center><br />
== تمہید ==<br />
<br />
"نیست در خشک و تر بیشۂ من کوتاہی" </br><br />
"چوب ہر نخل کہ منبر نشود دارکنم" </br><br />
نظیری نیشابوری </br><br />
<br />
راہ شب چون مہر عالمتاب زد</br><br />
گریۂ من بر رخ گل ، آ ب زد</br><br />
<br />
اشک من از چشم نرگس خواب شست</br><br />
سبزۂ از ہنگامہ ام بیدار رست</br><br />
<br />
باغبان زور کلامم آ زمود</br><br />
مصرعے کارید و شمشیرے درود</br><br />
<br />
در چمن جز دانۂ اشکم نکشت</br><br />
تار افغانم بہ پود باغ رشت</br><br />
<br />
ذرہ ام مہر منیر ن من است</br><br />
صد سحر اندر گریبان من است</br><br />
<br />
خاک من روشن تر از جام جم است</br><br />
محرم از نازادہای عالم است</br><br />
<br />
فکرم ن ہو سر فتراک بست</br><br />
کو ہنوز از نیستی بیرون نجست</br><br />
<br />
سبزہ نا روئیدہ زیب گلشنم</br><br />
گل بشاخ اندر نہان در دامنم</br><br />
<br />
محفل رامشگری برھم زدم</br><br />
زخمہ بر تار رگ عالم زدم</br><br />
<br />
بسکہ عود فطرتم نادر نوا ست</br><br />
ہم نشین از نغمہ ام نا شنا ست</br><br />
<br />
در جہان خورشید نوزائیدہ ام</br><br />
رسم و ئین فلک نادیدہ ام</br><br />
<br />
رم ندیدہ انجم از تابم ہنوز</br><br />
ہست نا شفتہ سیمابم ہنوز</br><br />
<br />
بحر از رقص ضیایم بے نصیب</br><br />
کوہ از رنگ حنایم بے نصیب</br><br />
<br />
خوگر من نیست چشم ہست و بود</br><br />
لرزہ بر تن خیزم از بیم نمود</br><br />
<br />
بامم از خاور رسید و شب شکست</br><br />
شبنم نو برگل عالم نشست<br />
<br />
انتظار صبح خیزان می کشم</br><br />
اے خوشا زرتشتیان تشم</br><br />
<br />
نغمہ ام، از زخمہ بے پرواستم</br><br />
من نوای شاعر فرداستم</br><br />
<br />
عصر من دانندۂ اسرار نیست</br><br />
یوسف من بہر این بازار نیست</br><br />
<br />
ناامید استم ز یاران قدیم</br><br />
طور من سوزد کہ مے ید کلیم</br><br />
<br />
قلزم یاران چو شبنم بے خروش</br><br />
شبنم من مثل یم طوفان بدوش</br><br />
<br />
نغمہ ی من از جہان دیگر است</br><br />
این جرس را کاروان دیگر است</br><br />
<br />
اے بسا شاعر کہ بعد از مرگ زاد</br><br />
چشم خود بر بست و چشم ما گشاد</br><br />
<br />
رخت باز از نیستی بیرون کشید</br><br />
چون گل از خاک مزار خود دمید</br><br />
<br />
کاروان ہا گرچہ زین صحرا گذشت</br><br />
مثل گام ناقہ کم غوغا گذشت</br><br />
<br />
عاشقم، فریاد، ایمان من است</br><br />
شور حشر از پیش خیزان من است</br><br />
<br />
نغمہ ام ز اندازۂ تار است بیش</br><br />
من نترسم از شکست عود خویش</br><br />
<br />
قطرہ از سیلاب من بیگانہ بہ</br><br />
قلزم از شوب او دیوانہ بہ</br><br />
<br />
در نمے گنجد بجو عمان من</br><br />
بحرہا باید پے طوفان من</br><br />
<br />
غنچہ کز بالیدگی گلشن نشد</br><br />
در خور ابر بھار من نشد</br><br />
<br />
برقہا خوابیدہ در جان من است</br><br />
کوہ و صحرا باب جولان من است</br><br />
<br />
پنجہ کن با بحرم ار صحراستی</br><br />
برق من در گیر اگر سیناستی</br><br />
<br />
چشمۂ حیوان براتم کردہ اند</br><br />
محرم راز حیاتم کردہ اند</br><br />
<br />
ذرہ از سوز نوایم زندہ گشت</br><br />
پر گشود و کرمک تابندہ گشت</br><br />
<br />
ہیچکس، رازی کہ من گویم، نگفت</br><br />
ہمچو فکر من در معنی نسفت</br><br />
<br />
سر عیش جاودان خواہی بیا</br><br />
ہم زمین، ھم آسمان خواہی بیا</br><br />
<br />
پیر گردون بامن این اسرار گفت</br><br />
از ندیمان رازہا نتوان نہفت</br><br />
<br />
ساقیا برخیز و می در جام کن</br><br />
محو از دل کاوش ایام کن</br><br />
<br />
شعلہ ی بے کہ اصلش زمزم است</br><br />
گر گدا باشد پرستارش جم است</br><br />
<br />
می کند اندیشہ را ہشیار تر</br><br />
دیدہ ی بیدار را بیدار تر</br><br />
<br />
اعتبار کوہ بخشد کاہ را</br><br />
قوت شیران دہد روباہ را</br><br />
<br />
خاک را اوج ثریا میدہد</br><br />
قطرہ را پہنای دریا میدہد</br><br />
<br />
خامشی را شورش محشر کند</br><br />
پای کبک از خون باز احمر کند</br><br />
<br />
خیز و در جامم شراب ناب ریز</br><br />
بر شب اندیشہ ام مہتاب ریز</br><br />
<br />
تا سوی منزل کشم وارہ را</br><br />
ذوق بیتابے دہم نظارہ را</br><br />
<br />
گرم رو از جستجوی نو شوم</br><br />
روشناس رزوی نو شوم</br><br />
<br />
چشم اھل ذوق را مردم شوم</br><br />
چون صدا در گوش عالم گم شوم</br><br />
<br />
قیمت جنس سخن بالا کنم</br><br />
ب چشم خویش در کالاکنم</br><br />
<br />
باز بر خوانم ز فیض پیر روم</br><br />
دفتر سر بستہ اسرار علوم</br><br />
<br />
جان او از شعلہ ہا سرمایہ دار</br><br />
من فروغ یک نفس مثل شرار</br><br />
<br />
شمع سوزان تاخت بر پروانہ ام</br><br />
بادہ شبخون ریخت بر پیمانہ ام</br><br />
<br />
پیر رومی خاک را اکسیر کرد</br><br />
از غبارم جلوہ ہا تعمیر کرد</br><br />
<br />
ذرہ از خاک بیابان رخت بست</br><br />
تا شعاع فتاب رد بدست</br><br />
<br />
موجم و در بحر او منزل کنم</br><br />
تا در تابندہ ئی حاصل کنم</br><br />
<br />
من کہ مستی ہا ز صہبایش کنم</br><br />
زندگانے از نفس ہایش کنم</br><br />
<br />
شب دل من مایل فریاد بود</br><br />
خامشے از"یا ربم" باد بود</br><br />
<br />
شکوہ شوب غم دوران بدم</br><br />
از تہی پیمانگی نالان بةدم</br><br />
<br />
این قدر نظارہ ام بیتاب شد</br><br />
بال و پر بشکست و خر خواب شد</br><br />
<br />
روی خود بنمود پیر حق سرشت</br><br />
کو بحرف پہلوی قر ن نوشت</br><br />
<br />
گفت"اے دیوانہ ی ارباب عشق</br><br />
جرعہ ئی گیر از شراب ناب عشق</br><br />
<br />
بر جگر ہنگامہ ی محشر بزن</br><br />
شیشہ بر سر، دیدہ بر نشتر بزن</br><br />
<br />
خندہ را سرمایہ ی صد نالہ ساز</br><br />
اشک خونین را جگر پرکالہ ساز</br><br />
<br />
تا بکی چون غنچہ می باشی خموش</br><br />
نکہت خود را چو گل ارزان فروش</br><br />
<br />
در گرہ ہنگامہ داری چون سپند</br><br />
محمل خود بر سر تش بہ بند</br><br />
<br />
چون جرس خر ز ہر جزو بدن</br><br />
نالہ ی خاموش را بیرون فکن</br><br />
<br />
تش استی بزم عالم بر فروز</br><br />
دیگران را ھم ز سوز خود بسوز</br><br />
<br />
فاش گو اسرار پیر می فروش</br><br />
موج می شو کسوت مینا بپوش</br><br />
<br />
سنگ شو ئینہ ی اندیشہ را</br><br />
بر سر بازار بشکن شیشہ را</br><br />
<br />
از نیستان ہمچو نے پیغام دہ</br><br />
قیس را از قوم"حی" پیغام دہ</br><br />
<br />
نالہ را انداز نو ایجاد کن</br><br />
بزم را از ہاے و ہو باد کن</br><br />
<br />
خیز و جان نو بدہ ہر زندہ را</br><br />
از"قم" خود زندہ تر کن زندہ را</br><br />
<br />
خیز و پا بر جادہ ی دیگر بنہ</br><br />
جوش سودای کہن از سر بنہ</br><br />
<br />
شنای لذت گفتار شو</br><br />
اے دراے کاروان بیدار شو"</br><br />
<br />
زین سخن تش بہ پیراہن شدم</br><br />
مثل نے ہنگامہ بستن شدم</br><br />
<br />
چون نوا از تار خود برخاستم</br><br />
جنتی از بھر گوش راستم</br><br />
<br />
بر گرفتم پردہ از راز خودی</br><br />
وا نمودم سر اعجاز خودی</br><br />
<br />
بود نقش ہستیم انگارہ ئی</br><br />
نا قبولی، ناکسے، ناکارہ ئی</br><br />
<br />
عشق سوہان زد مرا، دم شدم</br><br />
عالم کیف و کم عالم شدم</br><br />
<br />
حرکت اعصاب گردون دیدہ ام</br><br />
در رگ مہ گردش خون دیدہ ام</br><br />
<br />
بہر انسان چشم من شبہا گریست</br><br />
تا دریدم پردہ ی اسرار زیست</br><br />
<br />
از درون کارگاہ ممکنات</br><br />
بر کشیدم سر تقویم حیات</br><br />
<br />
من کہ این شب را چو مہ راستم</br><br />
گرد پای ملت بیضاستم</br><br />
<br />
ملتی در باغ و راغ وازہ اش</br><br />
تش دلہا سرود تازہ اش</br><br />
<br />
ذرہ کشت و فتاب انبار کرد</br><br />
خرمن از صد رومی و عطار کرد</br><br />
<br />
آہ گرمم ، رخت بر گردون کشم</br><br />
گرچہ دودم از تبار آتشم</br><br />
<br />
خامہ ام از ھمت فکر بلند</br><br />
راز این نہ پردہ در صحرا فکند</br><br />
<br />
قطرہ تا ہمپایہ ی دریا شود</br><br />
ذرہ از بالیدگی صحرا شود</br><br />
<br />
شاعری زین مثنوی مقصود نیست</br><br />
بت پرستی، بت گری مقصود نیست</br><br />
<br />
ہندیم از پارسے بیگانہ ام</br><br />
ماہ نو باشم تہی پیمانہ ام</br><br />
<br />
حسن انداز بیان از من مجو</br><br />
خوانسار و اصفہان از من مجو</br><br />
<br />
گرچہ ہندی در عذوبت شکر است</br><br />
طرز گفتار دری شیرین تر است</br><br />
<br />
فکر من از جلوہ اش مسحور گشت</br><br />
خامۂ من شاخ نخل طور گشت</br><br />
<br />
پارسے از رفعت اندیشہ ام</br><br />
در خورد با فطرت اندیشہ ام</br><br />
<br />
خردہ بر مینا مگیر اے ہوشمند</br><br />
دل بذوق خردہ ی مینا بہ بند</br><br />
</center></div>Jawad Shah