Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/www/iqbal.wiki/includes/json/FormatJson.php on line 297

Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/www/iqbal.wiki/languages/LanguageConverter.php on line 773
http://iqbal.wiki/index.php?action=history&feed=atom&title=Qisa-da-shaikh-o-bambar 2026-04-16T15:52:39Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.31.0-rc.0 http://iqbal.wiki/index.php?title=Qisa-da-shaikh-o-bambar&diff=6205&oldid=prev 2018-06-21T12:16:02Z

<p>Created page with &quot;&lt;div dir=&quot;rtl&quot;&gt; &#039;&#039;&#039;قيصه د شېخ او بامبړ&#039;&#039;&#039; يو بامبړ په بنارس كښې، شپه او ورځ په دې لټون ؤ چي ژوند څه وي او مر...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>&lt;div dir=&quot;rtl&quot;&gt;<br /> '''قيصه د شېخ او بامبړ'''<br /> <br /> يو بامبړ په بنارس كښې، شپه او ورځ په دې لټون ؤ<br /> <br /> چي ژوند څه وي او مرګ څه وي، سر يې ايښى په رنګون ؤ<br /> <br /> دى څښتن د ډېر عزت ؤ، د ډېر علم او حكمت ؤ<br /> <br /> او د خداى كتونكو خلګو، سره يې مينه محبت ؤ<br /> <br /> ؤ يې ذهن رسېدونكى، وې پكښې نوې خبرې<br /> <br /> ثريا ته رسېدلي، وې د عقل يې وزرې<br /> <br /> ايښى ده د ځالي ډكي، د عنقا غوندي ډېر بر ؤ<br /> <br /> په انګار د ده د فكر، سپيلني سپوږمۍ او لمر ؤ<br /> <br /> د ده عمر په خوارۍ او، شواخون كښې وتې ټول ؤ<br /> <br /> له شرابو د حكمت نه، يې لا تراوسه تش كنډول ؤ<br /> <br /> ده د علم په چمن كښې، خپل دام بيا بيا وغوړولو<br /> <br /> د معنا مارغه يې په سترګو، چرې هم ونه ليدلو<br /> <br /> نوكى يې فكر كړى په وينو، خو وه غوټه ډېره سخره<br /> <br /> پرانستى شوه داسي چرته، دا د ژوند او مرګ خبره<br /> <br /> نا اميد يې زړه كښې اور شوى، پر ګواه د اٰه لوخړه<br /> <br /> د حيران زړه غمازګره، شوه څهره يې تكه زېړه<br /> <br /> چرته داسي كامل ښخ ؤ، زړه يـې دولت ؤ په سينه كښې<br /> <br /> دا بامبړ هلته حاضر شو، پرېوت شېخ ته په كوڅه كښې<br /> <br /> غلى يې كښېناستو په وړاندي، هيڅ يې نه ختل ږغونه<br /> <br /> د كامل وينا ته يې كښېښول، د سره هم د زړه غوږونه<br /> <br /> شېخ وې اې چي بره چورلې، د آسمان په پورته لوړه<br /> <br /> ته خو مځكې ته را كوز شه، لږ په خاورو هم وه رغړه<br /> <br /> چي صحرا او په ميرو كښې، منډې وكړې خوند يې ډېر دى<br /> <br /> ستا خو فكر آس په ترپو، له آسمانه هم ور تېر دى<br /> <br /> راشه مځكې ته را كوز شه، مه اسمان كښې ګرځه لرې<br /> <br /> بس كړه مه لټوه نورې، دا د ستورو مرغلرې<br /> <br /> زه دا نه وايمه تا ته، چي له بت ځنې وېزار شه<br /> <br /> كه كافر يې كافرتوب كړې، لږ جوګه خود زنار شه<br /> <br /> زوړ تهذيب ستا د نيكونو، امانت دى اې بې پته<br /> <br /> زَړه لاره چي پرې نه ږدې، نصيب مه وهه په لته<br /> <br /> كه دنيا كښې جمعيت دى، چي ژوندون تر د ملت دى<br /> <br /> كفر هم هغه دولت دى، چي پيدا له جمعيت دى<br /> <br /> اې! چي ته په كافرتوب كښې، كامل نه يې لا تراوسه<br /> <br /> زړه حرم دى د طواف يې، قابل نه يې لا تراوسه<br /> <br /> موږه دواړه لرې وتي، يو د لارې د تسليم نه<br /> <br /> ته يې لرې د آزر نه، لرې زه د ابراهيم نه<br /> <br /> قيس زموږه لا تراوسه، په سودا د محمل نه شو<br /> <br /> لېونتوب د عاشقۍ كښې، دى تر اوسه كامل نه شو<br /> <br /> چي د تن د تيارې خوني، ډيوه ګۍ د خودۍ ګل شي<br /> <br /> خير يې څه كه د خيالونو، تر آسمان پوري ختل شي<br /> <br /> او يو لاس ور واچولو، يوه ورځ د غره لمن ته<br /> <br /> ګنګا سيند خبره وكړه، همالې د ملك مين ته<br /> <br /> وې چي اې چي ازل راسي، يخى واوري ستا دستار دى<br /> <br /> هر يو سيند چي بهېدلى، ستا په تن لكه زنار دى<br /> <br /> خداى دي برخه كړه دنګوالى، تر آسمانه رسېدلې<br /> <br /> ولي پښې دي په ځاى ښخې، نه يې له ځايه ښورېدلى<br /> <br /> چي يې پښې درنه اخستې، نه د لار نه دى رفتار دى<br /> <br /> دا كلكوالى كه غټوالى، اوچتوالى د څه كار دى<br /> <br /> ژوندون پر له پسې ترړې، ژوندون نوم دى د كركنډو<br /> <br /> د موج ژوند ته سامان وكړو، په سر توري ډېرو منډو<br /> <br /> غر له خود ځنې وتلى، د درياب په دې پېغور شو<br /> <br /> قهر داسي وه چولو، تا به وې چي سيند د اور شو<br /> <br /> ورتې ووې چي سينه خو، ما ته تا هينداره* كړې<br /> <br /> واوره ستا غوندي سيندونه، ډېر زما له سينې رغړي<br /> <br /> په قدم د ناز روانه، داسي تلونكې مدام سپك شي<br /> <br /> هر بـې سول چي ځان ترې ورك شي، ځاى لري كه هغه ورك شي<br /> <br /> چي له ځانه خبر نه وي، هغه څه وي ستا په شان وي<br /> <br /> تل په هغه څه نازيږې، چي په كومه كښې دي زيان وي<br /> <br /> پاس اسمان چي سر پر چورلي، ته( پيدا يې له هغه نه<br /> <br /> هغه غاړه ستا نه ښه ده، چي پرته وي تل ريمنه<br /> <br /> خپل ژوندون دي وسپارلو، لوى قلزم ته نه ده رنګه<br /> <br /> دا خو تا په خپله كښېښوه، د غلو مخكښې د ځان پنګه<br /> <br /> لكه ګل د باغ دننه، شه خوددار چي لاړ دي شور شي<br /> <br /> په ګل شوكو پسې مه ځه، په دې نيت چي بوى دي خور شي<br /> <br /> په خپل ځاى زرغونېدل ژوند، په خپل ځاى دى لوئيدل ژوند<br /> <br /> د خودۍ له باغيچې تل، د ګلونو ټولول ژوند<br /> <br /> پښې په خاورو كښې ولاړ يم، مودې وشوې ډېرې زياتې<br /> <br /> ستا ګومان څه دى چي زه يم، د منزل نه ګنې پاتې؟<br /> <br /> زه وړوكى دومره دنګ شوم، وختمه تر آسمانه<br /> <br /> ثريا د مى ته غوړې، د لمن سيورى زما نه<br /> <br /> سمندر ته پرېووځې ورك شي، نه د مومي كه څوك ګوري<br /> <br /> زما څوكه دومره هسكه، چي سجدې پر كوي ستوري<br /> <br /> زما كڅې همه كڅې، د آسمان پټې خبرې<br /> <br /> د ملكو الوت اورم، چي خورې كاندي وزرې<br /> <br /> چي د پر له پسې سعي، اور كښې تېر كړل ماكالونه<br /> <br /> نو هله مي ګټه ګټه، شول غمي الماس لعلونه<br /> <br /> دي په ما كښې سړه كاڼي، په هر كاڼي كښې پټ اور شته<br /> <br /> نه مي اور ته رسېداى شي، نه اوبو كښې دومره زور شته<br /> <br /> دا خو سيند يې كه يې څاڅكى، خپلو پښو ته هم مه غورځه<br /> <br /> سمندر ته آرامېږه، هر طوفان پسې ور ګرځه<br /> <br /> څاڅكى ځان كړه مرغلره، په طلب د روښنايۍ شه<br /> <br /> شه يې زوړنده په غوږ كښې، يو ښايست د درخانۍ شه<br /> <br /> يا خوره تونده وريځ شه، ګټې ګټې غورونه غرونه<br /> <br /> د سيندونو وروونكي، غورزوونكي تندرونه<br /> <br /> چي قلزم هم تا ته در شي، او طوفان په سوال و غواړي<br /> <br /> بيا ستا ور كړى ته تنګوالى، د لمنې دى و ژاړه<br /> <br /> پس له هغه به ځان ده ته، كم له موجه هم وه ښكاري<br /> <br /> سر به ستا په پښو كښې كښېږدي، د ځان سارى به دي شماري<br /> &lt;/div&gt;</div>

Mominamubashir