Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/www/iqbal.wiki/includes/json/FormatJson.php on line 297

Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/www/iqbal.wiki/languages/LanguageConverter.php on line 773
http://iqbal.wiki/index.php?action=history&feed=atom&title=Qisa-da-hagha-zalmi 2026-04-16T15:59:42Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.31.0-rc.0 http://iqbal.wiki/index.php?title=Qisa-da-hagha-zalmi&diff=6189&oldid=prev 2018-06-21T11:47:25Z

<p>Created page with &quot;&lt;div dir=&quot;rtl&quot;&gt; قيصه د هغه زلمي چي د مرو ښار نه د سيد مخدوم علي هجويريرح دربار ته وراغلو او د دښمنانو د ظ...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>&lt;div dir=&quot;rtl&quot;&gt;<br /> قيصه د هغه زلمي <br /> <br /> چي د مرو ښار نه د سيد مخدوم علي هجويريرح دربار ته وراغلو او د دښمنانو د ظلمونو ژړا يې وژړله<br /> <br /> د خداى داسي نازولى، هجويري* بابا نوملى<br /> <br /> چي خواجه چشتي زيارت له، ؤ د ده صاحب راغلى<br /> <br /> په مزلو ده لمنې، څيري ويري د هر غر كړې<br /> <br /> د دې هند په شاړه مځكه، د سجدو دانې ده كر كړې<br /> <br /> په رڼا د مخ يې نوى، د فاروق( وختونه بيا كړل<br /> <br /> هم د حق توغونه پورته، د هغه د خولې وينا كړل<br /> <br /> د قرآن عزت ساتونكى، ؤ ولاړ د دين په ننګه<br /> <br /> د هغه له يو نظره، د باطل خونه شوه ړنګه<br /> <br /> د پنجاب خاوره كه مړه وه، شوه ژوندۍ يې له اثره<br /> <br /> كه زموږه صبا روڼ دى، دا له مخ د هغه لمره<br /> <br /> عاشق هم ريبار د عشق ؤ، زېرى روړو درنې څټې<br /> <br /> د تندي نور يې ښكاره كړى، وې د عشق خبرې پټې<br /> <br /> د هغه مېړني واوره، يو داستان په دې پټۍ كښې<br /> <br /> د ټول باغ بوى او رنګونه، ځايومه په غوټۍ كښې<br /> <br /> يو زلمى چناره ونه، مرو يې نوم د هغه ښار ؤ<br /> <br /> د لاهور په سېمه راغلو، را روان په دغه لار ؤ<br /> <br /> د بابا درشل ته راغلو، دا ستومان ستړى د لارې<br /> <br /> چي دا لمر يې تورو شپو ته، ور اوږدې كړې خپلې دارې<br /> <br /> وېل تنـګ كړى دښمنانو، زه بې بدو او بې ښې يم<br /> <br /> په ما دى باران د كاڼو، شراب لوښى د ښېښې يم<br /> <br /> اې د لور مقام خاونده، څه چل وښيه زه خوار يم<br /> <br /> ژوند به څه رنـګ تېرومه، دښمنانو كښې حصار يم<br /> <br /> ځوان ته هغه بابا ووې، چي په خټه كښې جمال ؤ<br /> <br /> د جمال سره يې موندلى، هم په برخه كښې جلال ؤ<br /> <br /> &quot;لنډ نظره يې زلميه! ، بې خبر د ژوند له رازه<br /> <br /> نه خبر يې له انجامه، نه خبر يې له آغازه<br /> <br /> د چا ويرې ته په زړه كښې، ځايګى مه وركوه تريښ شه<br /> <br /> پر كالۍ وړى قوت يې، لږ سره وڅنډوه ويښ شه<br /> <br /> كاڼي كاڼي ؤ په ځان يې، د ښيښې ګومان كولو<br /> <br /> نو د كچ غوندي كچه شو، كچ دى څيز د ماتېدلو<br /> <br /> كه ځان وګڼې ناتوانه، لاروي حوصله پرېښوه<br /> <br /> د خپل سر پنګه يې پخپله، د شوكمار په لاس كښې كښېښوه<br /> <br /> چي تر څو به ته ځان شمارې، ګوډاګى د اوبو خاورې<br /> <br /> اې شعله د طور پيدا كړه، له دې خپلې خټې ناورې<br /> <br /> دا له خپلو عزيزانو، ګيلې مه كوه بې ځايه<br /> <br /> دښمن د دښمنۍ هم، مه ژړا كړه مه څه وايه<br /> <br /> دښمن نه هغه ستا دوست دى، دوست زما درباندي سود دى<br /> <br /> كه زما په خوله يقين كړې، ستا بازار په هغه نود دى<br /> <br /> چي د ځان د پېژندلو، له مقامه څوك خبر وي<br /> <br /> د خداى فضل ورته وايي، كه دښمن يې زورور دى<br /> <br /> هر دښمن لكه وريځ ده، د آسمان پر پټي ووري<br /> <br /> د كولو قوتونه*، يې دا راويښ كاندي هر لوري<br /> <br /> د لار كاڼي هم اوبه كړي، پوخ همت او نيت تر لري<br /> <br /> د چړق لاره كښې دا هيڅ دي، كه وي لوړي كه ژورې<br /> <br /> د لار كاڼى خو پرچو شي، د نيت تېغ تېره كولو<br /> <br /> امتحان د تېرې توري، شي د لار په غوڅولو<br /> <br /> د څاروي ژوندون دي ورك شي، ډكېدو د تښتېدو دى<br /> <br /> چي خودي مضبوطه نه وي، نو څه خير د پاتېدو دى<br /> <br /> چي قوت د خودۍ واخلې، ځان له ځانه خبردار كړې<br /> <br /> بيا كه زړه دي كړله خوښه، ټول جهان به تار په تار كړې<br /> <br /> كه دي خوښه وي چي ورك شې، له خودۍ ځنې آزاد شه<br /> <br /> كه دي زړه غواړي چي شته شى، له خودۍ ځنې آباد شه<br /> <br /> له خودۍ چي څوك غافل شي، دغه مرګ دى ځان و ژاړه<br /> <br /> ته څه وايـې چي مرګ څه وي، ګني ساه چي له تن لاړه<br /> <br /> په خودۍ كښې دومره پاس شه، چي يوسف( يې كوټه زر شه<br /> <br /> د تياره د جېلخانې نه، تر شاهۍ پوري ځه ورشه<br /> <br /> د خودۍ په لار روان شه، كار كوونكى ځوان د ځاى شه<br /> <br /> ته راوړونكى د رازونو، مېړنى بنده د خداى شه&quot;<br /> <br /> په قيصو بيانولو، كړم د راز څهره بربنډه<br /> <br /> زما ساه د سپرلي باد شي، خوره يوسي غوټۍ غونډه<br /> <br /> دا خبرې دي د نورو، په ښكاره چي زه لګيا يم<br /> <br /> ډك له خونده آدم خان ته، درخانۍ رازونه وايم<br /> <br /> &lt;/div&gt;</div>

Mominamubashir