http://iqbal.wiki/index.php?action=history&feed=atom&title=Paish_kash 2026-04-06T06:14:42Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.31.0-rc.0 http://iqbal.wiki/index.php?title=Paish_kash&diff=442&oldid=prev 2018-05-24T20:54:08Z

<p></p> <a href="http://iqbal.wiki/index.php?title=Paish_kash&amp;diff=442&amp;oldid=320">Show changes</a>

Jawad Shah http://iqbal.wiki/index.php?title=Paish_kash&diff=320&oldid=prev 2018-05-24T18:38:32Z

<p>Created page with &quot;پیش کش بسم اﷲ الرحمن الرحیم پیشکش بحضور اعلیحضرت امیرامان اﷲ خان فرمانروای دولت مستقلۂ افغانس...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>پیش کش<br /> <br /> بسم اﷲ الرحمن الرحیم<br /> پیشکش بحضور اعلیحضرت امیرامان اﷲ خان<br /> فرمانروای دولت مستقلۂ افغانستان خلد اﷲ<br /> ملکہ وا جلالہ<br /> اے امیر کامگار اے شہریار<br /> نوجوان و مثل پیران پختہ کار<br /> چشم تو از پردگیہای محرم است<br /> دل میان سینہ ات جام جم است<br /> عزم تو پایندہ چون کہسار تو<br /> حزم تو آسان کند دشوار تو<br /> ہمت تو چون خیال من بلند<br /> ملت صد پارہ را شیرازہ بند<br /> ھدیہ از شاہنشہان داری بسی<br /> لعل و یاقوت گران داری بسی<br /> اے امیر ابن امیر ابن امیر<br /> ھدیہ ئی از بینوائی ہم پذیر<br /> تا مرا رمز حیات آموختند<br /> آتشے در پیکرم افروختند<br /> یک نوای سینہ تاب آوردہ ام<br /> عشق را عہد شباب آوردہ ام<br /> پیر مغرب شاعر المانوی<br /> آن قتیل شیوہ ہای پہلوی<br /> بست نقش شاہدان شوخ و شنگ<br /> داد مشرق را سلامی از فرنگ<br /> در جوابش گفتہ ام پیغام شرق<br /> ماہتابی ریختم بر شام شرق<br /> تا شناسای خودم خود بین نیم<br /> با تو گویم او کہ بود و من کیم<br /> او ز افرنگی جوانان مثل برق<br /> شعلۂ من از دم پیران شرق<br /> او چمن زادی چمن پروردہ ئی<br /> من دمیدم از زمین مردہ ئی<br /> او چو بلبل در چمن فردوس گوش<br /> من بصحرا چون جرس گرم خروش<br /> ہر دو دانای ضمیر کائنات<br /> ہر دو پیغام حیات اندر ممات<br /> ہر دو خنجر صبح خند آئینہ فام<br /> او برہنہ من ہنوز اندر نیام<br /> ہر دو گوہر ارجمند و تاب دار<br /> زادۂ دریای ناپیدا کنار<br /> او ز شوخی در تہ قلزم تپید<br /> تا گریبان صدف را بر درید<br /> من بہ آغوش صدف تابم ہنوز<br /> در ضمیر بحر نایابم ہنوز<br /> آشنای من ز من بیگانہ رفت<br /> از خمستانم تہی پیمانہ رفت<br /> من شکوہ خسروی او را دہم<br /> تخت کسری زیر پای او نہم<br /> او حدیث دلبری خواہد ز من<br /> رنگ و آب شاعری خواہد ز من<br /> کم نظر بیتابی جانم ندید<br /> آشکارم دید و پنھانم ندید<br /> فطرت من عشق را در بر گرفت<br /> صحبت خاشاک و آتش در گرفت<br /> حق رموز ملک و دین بر من گشود<br /> نقش غیر از پردۂ چشمم ربود<br /> برگ گل رنگین ز مضمون من است<br /> مصرع من قطرۂ خون من است<br /> تا نپنداری سخن دیوانگیست<br /> در کمال این جنوان فرزانگیست<br /> از ھنر سرمایہ دارم کردہ اند<br /> در دیار ہند خوارم کردہ اند<br /> لالہ و گل از نوایم بی نصیب<br /> طایرم در گلستان خود غریب<br /> بسکہ گردون سفلہ و دون پرور است<br /> وای بر مردی کہ صاحب جوہر است<br /> دیدہ ئی اے خسرو کیوان جناب<br /> آفتاب &quot;ما توارت بالحجاب&quot;<br /> ابطحی در دشت خویش از راہ رفت<br /> از دم او سوز الا اﷲ رفت<br /> مصریان افتادہ در گرداب نیل<br /> سست رگ تورانیان ژندہ پیل<br /> آل عثمان در شکنج روزگار<br /> مشرق و مغرب ز خونش لالہ زار<br /> عشق را آئین سلمانی نماند<br /> خاک ایران ماند و ایرانی نماند<br /> سوز و ساز زندگی رفت از گلش<br /> آن کہن آتش فسردہ اندر دلش<br /> مسلم ہندی شکم را بندہ ئی<br /> خود فروشی دل ز دین بر کندہ ئی<br /> در مسلمان شأن محبوبی نماند<br /> خالد و فاروق و ایوبی نماند<br /> اے ترا فطرت ضمیر پاک داد<br /> از غم دین سینۂ صد چاک داد<br /> تازہ کن آئین صدیق و عمر<br /> چون صبا بر لالۂ صحرا گذر<br /> ملت آوارۂ کوہ و دمن<br /> در رگ او خون شیران موج زن<br /> زیرک و روئین تن و روشن جبین<br /> چشم او چون جرہ بازان تیز بین<br /> قسمت خود از جہان نا یافتہ<br /> کوکب تقدیر او نا تافتہ<br /> در قہستان خلوتی ورزیدہ ئی<br /> رستخیز زندگی نادیدہ ئی<br /> جان تو بر محنت پیہم صبور<br /> کوش در تہذیب افغان غیور<br /> تا ز صدیقان این امت شوی<br /> بہر دین سرمایۂ قوت شوی<br /> زندگی جہد است و استحقاق نیست<br /> جز بہ علم انفس و آفاق نیست<br /> گفت حکمت را خدا خیر کیثر<br /> ہر کجا این خیز را بینی بگیر<br /> سید کل صاحب ام الکتاب<br /> پردگیہا بر ضمیرش بی حجاب<br /> گرچہ عین ذات را بی پردہ دید<br /> &quot;رب زدنی&quot; از زبان او چکید<br /> علم اشیا &quot;علم الاسماستی&quot;<br /> ہم عصا و ھم ید بیضا ستی<br /> علم اشیا داد مغرب را فروغ<br /> حکمت او ماست می بندد ز دوغ<br /> جان ما را لذت احساس نیست<br /> خاک رہ جز ریزۂ الماس نیست<br /> علم و دولت نظم کار ملت است<br /> علم و دولت اعتبار ملت است<br /> آن یکی از سینۂ احرار گیر<br /> وان دگر از سینۂ کہسار گیر<br /> دشنہ زن در پیکر این کائنات<br /> در شکم دارد گہر چون سومنات<br /> لعل ناب اندر بدخشان تو ہست<br /> برق سینا در قہستان تو ہست<br /> کشور محکم اساسی بایدت<br /> دیدۂ مردم شناسی بایدت<br /> اے بسا آدم کہ ابلیسی کند<br /> اے بسا شیطان کہ ادریسی کند<br /> رنگ او نیرنگ و بود او نمود<br /> اندرون او چو داغ لالہ دود<br /> پاکباز و کعبتین او دغل<br /> ریمن و غدر و نفاق اندر بغل<br /> در نگر اے خسرو صاحب نظر<br /> نیست ہر سنگی کہ می تابد گہر<br /> مرشد رومی حکیم پاک زاد<br /> سر مرگ و زندگی بر ما گشاد<br /> &quot;ہر ہلاک امت پیشین کہ بود<br /> زانکہ بر جندل گمان بردند عود&quot;<br /> رومی<br /> سروری در دین ما خدمتگری است<br /> عدل فاروقی و فقر حیدری است<br /> در ہجوم کارہای ملک و دین<br /> با دل خود یک نفس خلوت گزین<br /> ہر کہ یکدم در کمین خود نشست<br /> ہیچ نخچیر از کمند او نجست<br /> در قبای خسروی درویش زی<br /> دیدہ بیدار و خدا اندیش زی<br /> قاید ملت شہنشاہ مراد<br /> تیغ او را برق و تندر خانہ زاد<br /> ہم فقیری ہم شہ گردون فری<br /> ارد شیری با روان بوذری<br /> غرق بودش در زرہ بالا و دوش<br /> در میان سینہ دل موئینہ پوش<br /> آن مسلمانان کہ میری کردہ اند<br /> در شہنشاہی فقیری کردہ اند<br /> در امارت فقر را افزودہ اند<br /> مثل سلمان در مدائن بودہ اند<br /> حکمرانی بود و سامانی نداشت<br /> دست او جز تیغ و قرآنی نداشت<br /> ہر کہ عشق مصطفی سامان اوست<br /> بحر و بر در گوشۂ دامان اوست<br /> سوز صدیق و علی از حق طلب<br /> ذرہ ئی عشق نبے از حق طلب<br /> زانکہ ملت را حیات از عشق اوست<br /> برگ و ساز کائنات از عشق اوست<br /> جلوۂ بی پردہ او وانمود<br /> جوہر پنھان کہ بود اندر وجود<br /> روح را جز عشق او آرام نیست<br /> عشق او روزیست کو را شام نیست<br /> خیز و اندر گردش آور جام عشق<br /> در قہستان تازہ کن پیغام عشق<br /> اقبال</div>

Mominamubashir