Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/www/iqbal.wiki/includes/json/FormatJson.php on line 297

Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/www/iqbal.wiki/languages/LanguageConverter.php on line 773
http://iqbal.wiki/index.php?action=history&feed=atom&title=Khudi-lahu-ishq-o-muhabat-khuni-mazbotatya-momi 2026-04-16T16:11:17Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.31.0-rc.0 http://iqbal.wiki/index.php?title=Khudi-lahu-ishq-o-muhabat-khuni-mazbotatya-momi&diff=6114&oldid=prev 2018-06-21T09:06:22Z

<p>Created page with &quot;&lt;div dir=&quot;rtl&quot;&gt; &#039;&#039;&#039;خودي له عشق او محبت ځنې مضبوطتيا مومي&#039;&#039;&#039; چي پوهان يې خودي بولي، ده نقطه د نور بليږي دا س...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>&lt;div dir=&quot;rtl&quot;&gt;<br /> '''خودي له عشق او محبت ځنې مضبوطتيا مومي'''<br /> <br /> چي پوهان يې خودي بولي، ده نقطه د نور بليږي<br /> <br /> دا سپرغۍ د ژوندانه ده، زموږ خاوره كښې ځليږي<br /> <br /> دا له مينې وده اخلي، مضبوطيږي په پائيدو كښې<br /> <br /> د ژوندون په سوځېدو كښې، ځلېدو كښې بلېدو كښې<br /> <br /> هم د ميني له اثره، سره لمبه د دې جوهر شي<br /> <br /> چي يې پټ څه ممكنات دي، ورو ورو وده كړي بهر شي<br /> <br /> دا ځايي د عشق له فيضه، غونډوونكي ده د اور<br /> <br /> دى د عشق ځنې زده كړى، چي رڼا كړي جهان خور<br /> <br /> عشق د توري له خنجره، نه وېريږي نې پروا ده<br /> <br /> عشق پيدا دى نه له خاورې، نه اوبو او نه له باده<br /> <br /> په دنيا كښې عشق هم روغه، او هم جنـګ دى اې هوشياره!<br /> <br /> عشق اوبه د بقا هم دي، هم ده توره جوهر داره<br /> <br /> عشق چي يو نظر پر وكړي، نو شين ګټ وچوي پړق شي<br /> <br /> چي كامل خو د حق عشق وي، اخير سر تر سره حق شي<br /> <br /> اې! د عشق سبق ته كښېنه، يو بې مثله محبوب غواړه<br /> <br /> روغې سترګې د نوح غواړه، مين زړه د ايوب غواړه<br /> <br /> يې د تورو خاورو موټې، دغه خاوره د كېميا كړه<br /> <br /> د اخلاص په شونډو يې ښكل كړه، د كامل درشل پيدا كړه<br /> <br /> د رومي غوندي په خپله، كړه دا خپله ډيوه بله<br /> <br /> د تبرېز په سور انګار كښې، تمام روم وسوځه هله<br /> <br /> يوه پټه معشوقه شته، ستا د زړه په كور كښې ننه<br /> <br /> كه دي سترګې وي نو راشه، چي در ويې وينم مينه<br /> <br /> معشوقې ورته لوګى شه، دغه داسي عاشقان دي<br /> <br /> زړه راكښونكي نوموړي، ميخوريز ښكلي روښان دي<br /> <br /> د هغې معشوقې مينه، د زړه زړه دومره پيدا كړي<br /> <br /> تورې خاورې پورته يوسي، سارى يې دا د ثريا كړي<br /> <br /> د نجد خاوره هسي تونده، د هغې له بركته<br /> <br /> چي په وجد كښې بره لاړه، تر افلاكو هم اوچته<br /> <br /> په زړګي د مسلمان كښې، لوى مقام د مصطفٰى( دى<br /> <br /> كه زموږه څه عزت دى، دا له نام د مصطفٰى( دى<br /> <br /> طور د هغه دوړو موج دى، چي يې له خوني لاړې لړې<br /> <br /> د كعبې لوى دوڼه كړه، د هغوى هغه جونګړې<br /> <br /> ابد كم دى دومري لوى دى، رپ د سترګو له اوقاته<br /> <br /> وسعتونه ابد وموند، د حضور( له پاكه ذاته<br /> <br /> دوى په اړخ لګولو، د لمسي په ټوټه باندي<br /> <br /> د كسرٰى تاج يې را پرېوت، د امت د پښو د لاندي<br /> <br /> د حرا د غار خلوت ؤ، د جهان سنبالي نيت هم<br /> <br /> رده كښېښوله د قام، او د قانون او حكومت هم<br /> <br /> سترګې يې پټې په شپو نه كړې، چي يې دومره ناكام وكړو<br /> <br /> د خسرو د تخت د پاسه، يې امت هله آرام وكړو<br /> <br /> شول فولاد په جنـګ كښې جاؤ له، چي به دوى توري وهلې<br /> <br /> په لمانځه كښې به د اوښكو، مرغلرې دوى پېيلې<br /> <br /> چي دعا بې د نصرت كړه، نور يې وو امين ويونكي<br /> <br /> د شاهانو د نسلونو، وه دا توره غوڅونكي<br /> <br /> دوى يو نوى آئين راوړو، په نړۍ كښې يې خېر ډېر كړو<br /> <br /> د وړو نبو ټولو قامونو د ګديو وار يې تېر كړو<br /> <br /> چي د دين كونجۍ يې راوړه، ور يې لرې د دنيا كړو<br /> <br /> محمد( غوندي بل ځوى، دې دنيا كله پيدا كړو<br /> <br /> په نظر كښې يې سره سارى، كوزه بره سپين او تور<br /> <br /> خپل مريى سره دوى كښېيناست، په يوه تالۍ او شكور<br /> <br /> په يو جنـګ كښې مصطفٰى ته، پېښه شوه يوه اسيره<br /> <br /> ؤ د &quot;طى&quot;* قبيلې مشر، د هغه لور وه زهيره<br /> <br /> پراته يې پښو ته ځنځيرونه، بې پړدې راغله سر توره<br /> <br /> سترګې يې خښې وې پر مځكه، له حيا شرم پېغوره<br /> <br /> چي نبي( د حيا دارې، سر تور والي ته نظر كړو<br /> <br /> كړه يې پټه په پړده كښې، خپل څادر يې ور پر سر كړو<br /> <br /> موږ د طې له هغې ښځې، ډېر بې ستره بې څادر يو<br /> <br /> په قامونو د دنيا كښې، ورك او سپك د مچ وزر يو<br /> <br /> د هغه د رنې څڼې، مو اسره ده په محشر كښې<br /> <br /> په دنيا كښې به هم موږه، هغه پټ كړي په څادر كښې<br /> <br /> كه يې لطف دى كه قهر، دغه دواړه يې شفقت دى<br /> <br /> هغه يې دوست لره رحمت دى، دايې دښمن لره رحمت دى<br /> <br /> دښمنانو ته چي يې كړله، د رحمت درزازه لرې<br /> <br /> مكه والو ځولۍ يوړې، .. لاتثريب*.. مرغلرې<br /> <br /> د وطن له قيده خلاص يو، د توحيد په لاره سر موږ<br /> <br /> كه له دوو سترګو و خيزو، اوسو يو لكه نظر موږ<br /> <br /> كه هر څو موږه خواره يو، په حجاز او چين ايران كښې<br /> <br /> د يوه سحر د پرخي، څاڅكي يو په ګلستان كښې<br /> <br /> د بطحا د ساقي سترګو، مستي كړله زموږ ژوند<br /> <br /> د شراب او كوزې غوندي، موږ وبله سره خوند<br /> <br /> هغه وركې له دنيا كړې، د نسب نسل خبرې<br /> <br /> اور يې وسوځول داسي، خس خشاك له منځه لرې<br /> <br /> بوى مو يو دى كه ګلونه، د صد برګ سره بيل ښكاري<br /> <br /> ساه د دې نظام هغه دى، او په خپله دى بې ساري<br /> <br /> د هغه په زړه كښې موږه، د راز پټه خزانه وو<br /> <br /> چي ناره يې كړله پورته، راښكاره شوو په بانه وو<br /> <br /> شته زما غلې شپېلۍ كښې، د هغه د عشق شورونه<br /> <br /> سل سندرې اور ورينې، زما خوا كښې شته اورونه<br /> <br /> د هغه مينه كوم څيز دى، درته څه ووايم ګلو<br /> <br /> د هغه په بېلتانه كښې، وچ لرګى هم زړېدلو<br /> <br /> تجلې دي د هغه چي، د مسلم هستي رڼا كړي<br /> <br /> د هغه د لارې دوړې، لكه طور غرونه پيدا كړي<br /> <br /> دا زما وجود ښكاره شو، د هغه په آئينه كښې<br /> <br /> ترې زما سحر رڼا شو، داسي لمر يې په سينه كښې<br /> <br /> په هر دم چي ناقرار يم، بس په دې كښې مي ارام دى<br /> <br /> له سحره د محشر هم، لا ډېر تود زما ماښام دى<br /> <br /> د سپرلي وريځ هغه دى، زه بوستان اوري راباندي<br /> <br /> دا زما د انګور جړې، د هغه په نم دي تاندي<br /> <br /> ما د مينې په پټې كښې، سترګې تخم و شيندلو<br /> <br /> ننداره د ښكلي مخ مي، حاصل ځكه و ميندلو<br /> <br /> د يثرب له پاكې خاورې، جهانونه دواړه ځار شه<br /> <br /> چي دلبر مي پكښې اوسي، سر مي ځار له هغه ښار شه<br /> <br /> د جامي د كلام ځار شم، له انداز او سوچه والي<br /> <br /> چي دارو مي پكښې شته دي، د وينا د كچه والي<br /> <br /> خزانې دي د معنو دا، كه شعرونه يې دي وېلي<br /> <br /> مصطفٰى( يې دى ستايلى، كه ګوهر يې دي پېيلي<br /> <br /> كتاب دواړه جهانونه، ديباچه ورته سردار دى<br /> <br /> ټول عالم لكه مريان او، مصطفٰى( د دوى بادار دى<br /> <br /> د شراب مستۍ يې شمارې، تر حد تيرې دي د عشق<br /> <br /> ده يوه نامه تقليد هم، نامې ډېري دي د عشق<br /> <br /> د بسطام* كامل تقليد كړو، خربوزه يې وه نه څكله<br /> <br /> دا معلومه ورته نه وه، چي رسول( څنګه خوړله<br /> <br /> كه عاشق يې نو كلكوالى، په تقليد كښې د يار ډېر كړه<br /> <br /> ستا كمند دي داسي پوخ وي، چي يذدان پكښې را ګېر كړه<br /> <br /> په حرا كښې د خپل زړه خو، لږ په ډډه شه نيت وكړه<br /> <br /> له خپل ځان ځنې لږ تېر شه، د حق لور ته هجرت وكړه<br /> <br /> ښه له حق ځنې محكم شه، د خودۍ په لوري ورشه<br /> <br /> د هوس لات او عزٰى ته، لكه تندر ور پر سر شه<br /> <br /> ته د عشق د لوى قوت نه، جوړ يې شاته لوى لښكر كړه<br /> <br /> په فاران د عشق و خېزه، ځلېدونكې ځان په سر كړه<br /> <br /> د كعبې خداى به و تاته، په لمانځه سره ځير كړي<br /> <br /> او د &quot;اني جاعل(&quot;، به اې مينه تا تفسير كړي<br /> &lt;/div&gt;</div>

Mominamubashir