Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/www/iqbal.wiki/includes/json/FormatJson.php on line 297

Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/www/iqbal.wiki/languages/LanguageConverter.php on line 773
http://iqbal.wiki/index.php?action=history&feed=atom&title=Du%27ua 2026-04-16T15:12:01Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.31.0-rc.0 http://iqbal.wiki/index.php?title=Du%27ua&diff=6734&oldid=prev 2018-06-22T10:28:49Z

<p>Created page with &quot;&lt;div dir=&quot;rtl&quot;&gt; &#039;&#039;&#039;دعا&#039;&#039;&#039; اې! هغه چي په وجود كښې، د دنيا لكه د ساه يې هم زموږه د زړه سر يې، هم په تېښته په بل...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>&lt;div dir=&quot;rtl&quot;&gt;<br /> '''دعا'''<br /> <br /> اې! هغه چي په وجود كښې، د دنيا لكه د ساه يې<br /> <br /> هم زموږه د زړه سر يې، هم په تېښته په بل خوا يې<br /> <br /> ستا له فيضه دى ميندلى، د ژوند ساز نغمې د خوند<br /> <br /> مرګ چي ستا په لار كښې نوم يوړ، كړي حسد ورسره ژوند<br /> <br /> يو ځل راشه د ناښادو، زړونو خونې كړه بيا ښادې<br /> <br /> بيا مېشته شه په سينو كښې، دا ميرې كړه بيا آبادې<br /> <br /> اې! زموږ ځنې وغواړه، بيا د ننګ او نوم خبرې<br /> <br /> ښه پاخه دا عاشقان كړه، بيا ترې واخله چارې نرې<br /> <br /> له نصيبه ګيله من يو، اسويلي موځي بړاس دى<br /> <br /> ستا د حسن نرخ اوچت دى، او زموږ ورته تش لاس دى<br /> <br /> پلو لرې كړه له مخه، خوشحال موږ غريبانان كړه<br /> <br /> د بلال او سلمان عشق خو، راشه بيا يو ځل ارزان كړه<br /> <br /> بيا بې خوبه سترګې راكړه، بيا د زړونو ترارې را<br /> <br /> بيا په موږه مينه وكړه، ته فطرت بيا د پارې را<br /> <br /> داسي نخښې* راښكاره كړه، د آسمان له بره چته<br /> <br /> چي زموږ د دښمنانو، شي سرونه ورته كښته<br /> <br /> موږ خسڼو غوندي رغړو، راشه ته مو د اور غر كړه<br /> <br /> غيرالله زموږ له اوره، وسوځه پر غرهر كړه<br /> <br /> كله راسي چي وګړي، وحدت پرېيښى او تار تار دي<br /> <br /> هغه راسي پكښې راغلې، سل آړيكې وران مو كار دى<br /> <br /> په دنيا كښې لكه ستوري، موږ خواره دانه دانه يو<br /> <br /> هم سره خواږه مين يو، هم وبله بېګانه يو<br /> <br /> دا كتاب دى پاڼې پاڼې، غونډي بيا په شېرازه كړه<br /> <br /> هغه تېر د درنو مينو، دود زموږه را تازه كړه<br /> <br /> د پخوا غوندي مو توند كړه، بيا د خپل خدمت دپاره<br /> <br /> بيا په خپلو عاشقانو، خپلې چارې ته و سپاره<br /> <br /> لاروي يو منزل موږ ته، د رضا او د تسليم را<br /> <br /> د ايمان قوت په مثل، د ايمان د ابراهيم( را<br /> <br /> اې د &quot;لا&quot; د مشعلې نه، آګاهو ته عشق آګاه كړه<br /> <br /> بيا چي راز د الاالله دى، د هغه سره يې آشنا كړه<br /> <br /> زه تل سوځم لكه شمعه، دا د نورو غم كومه<br /> <br /> دا په غونډه كښې چي ژاړم، ژړېدل ورته ښيمه<br /> <br /> لويه خدايه! زما اوښكې، ته كړه داسي دل افروزې<br /> <br /> لړځېدلي ځلبلاندي، بې ټيكاوه آرام سوزې<br /> <br /> چي زې وكرم په باغ كښې، او اورونه زرغونه كړي<br /> <br /> او بل خوا ته د قبا نه، د ريدي اورونه مړه كړي<br /> <br /> زما زړه دى پرون وړى، سترګې دي زما صبا ته<br /> <br /> غونډه كښې لكه تنها يم، كڅي واړومه چا ته<br /> <br /> هر چا وكړو دا ګومان چي، راسره يې يارانه ده<br /> <br /> زړه مي يو ؤ نه كتلو، د رازونو خزانه ده<br /> <br /> پاكه خدايه! په دنيا كښې، ناست يوازي بې اشنا يم<br /> <br /> ما دپاره كليم( نشته، كه زه ونه د سينا يم<br /> <br /> زه ظالم او ستمكار يم، ما په ځان وكړه په خپله<br /> <br /> تكه سره لمبه د اور ده، ما په خوا كښې وساتله<br /> <br /> دا لمبه چي په لمنه، د هوش اور كاندي ور پوري<br /> <br /> چي د عقل څه سامان دى، هغه ټول كړې اېرې تورې<br /> <br /> دا د عقل لېونتوب هم، دى لنبې دي ورښيلې<br /> <br /> هر د علم كالې ژوند نه، دى لمبې دي سوځولې<br /> <br /> لمر چي تاؤ د دې نه واخيست، نو آسمان يې شو مقام<br /> <br /> هم د دې نه تندرونه، چورلكونه خوري مدام<br /> <br /> د شبنم د سترګې غوندي، په ژړا ژړا بې نور شوم<br /> <br /> نو هله امانتګر زه، داسي ننه د پټ اور شوم<br /> <br /> چل ما شمعې ته ښيلې، دا ښكاره چي سوځېدله<br /> <br /> د دنيا له سترګو پټه، سوځېده مي زاره خپله<br /> <br /> خو اخير له هر وېښته مي، سرې لمبې را وختلې<br /> <br /> سرې سكروټې مي د فكر، له رګ رګ و څڅېدلې<br /> <br /> زما چوڼي* سرې سكروټې، دانې ټولې كړې كې وينې<br /> <br /> شوې د ده سندرې ځكه، سوځوونكې اور ورينې<br /> <br /> يم په داسي زمانه كښې، چي زړه يې نشته په سينه كښې<br /> <br /> مجنون ژاړي ليلا كوم ده، نشته هيڅ په كجاوه كښې<br /> <br /> چي يواځي شمعه سوځي، ګران دى نه چي كار آسان دى<br /> <br /> يو پتنګ مي د ښې نشته، هاى ارمان دى هاى ارمان دى<br /> <br /> څوك خوږمن مي چرته نشته زه به څو څارمه لارې<br /> <br /> په رازدار پسې به څو وي، زما ورځې نا قرارې<br /> <br /> اې چي مخ د ځلولې، په اسمان كښې سپوږمۍ ستوري<br /> <br /> دا خپل اور زما نه واخل،ه يو نظر زما په لوري<br /> <br /> ته دا خپل امانت واخله، پستنه مي له سينې نه<br /> <br /> دا جوهر پكښې اغزى شو، اوس مي وكښه له آئينې نه<br /> <br /> يا يو زوړ ملګرى مل كړه، ته زما سره پر لاره<br /> <br /> هغه عشق چي جهان سوز دى، ورته اوس وركړه هينداره<br /> <br /> د څپو سره څپې دي، په درياب كښې غاړه وتې<br /> <br /> اوسي تل ناقرارو كښې، دوى وبله سره نښتې<br /> <br /> ستورى ستوري سره مل دي، په آسمان كښې چي بر ښكاري<br /> <br /> په زنګون د توري شپې هم، سپوږمۍ ايښى دى سر ښكاري<br /> <br /> سپينې ورځې خوا د توري، شپې د خوا سره تړلې<br /> <br /> نن د خپلي خويښۍ غوټه، د صبا سره تړلې<br /> <br /> هر لنډى* په اباسين كښې، لاهو چرته په اټك كښې<br /> <br /> باد څپې څپې روان وي، په خوشبوى كښې چرته ورك شي<br /> <br /> هرې ورانې ته چي ګورم، نو آباده په نڅا ده<br /> <br /> لېونى ځي لېوني ته، په يو ځاى د دوى ګډا ده<br /> <br /> ته بې شكه هغه ذات يې، چي بې مثله يې يكتا يې<br /> <br /> خو تا ځان ته تماشه كړه، د دنيا په تماشا يې<br /> <br /> زه رېدي غوندي ولاړ يم، دا يو ډكى د بېديا يم<br /> <br /> ده چاپېره رانه ګوڼه، خو بيا هم لكه تنها يم<br /> <br /> ما ته هم له خپل كرمه، راكړه داسي يو ملګرى<br /> <br /> چي رازونه مي دننه، په فطرت كښې وينې زرى<br /> <br /> داسي مل چي لېونى وي، هم په سول هوشيار وي جوړ وي<br /> <br /> د دنيا د هغو د غو، له خيالونو ځنې موړ وي<br /> <br /> چي دا خپله مسته چيغه، يې بارې روح ته وسپارمه<br /> <br /> بيا يې د زړه په آئينه كښې، څېره خپله و وينمه<br /> <br /> چي دا خپلې خاورې واخلم، د هغه وجود ترې جوړ كړم<br /> <br /> چي هغه ته زه هم بت شم، هم بتګر شمه زړه سوړ كړم<br /> &lt;/div&gt;</div>

Mominamubashir