Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/www/iqbal.wiki/includes/json/FormatJson.php on line 297

Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/www/iqbal.wiki/languages/LanguageConverter.php on line 773
http://iqbal.wiki/index.php?action=history&feed=atom&title=Da-khudi-nashtwali 2026-04-16T15:12:42Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.31.0-rc.0 http://iqbal.wiki/index.php?title=Da-khudi-nashtwali&diff=6140&oldid=prev 2018-06-21T09:53:47Z

<p>Created page with &quot;&lt;div dir=&quot;rtl&quot;&gt; &#039;&#039;&#039;د خودۍ نشتوالى&#039;&#039;&#039; د انسان په نوغي كښې، د مريانو قامونو له خوا يوه نوې جوړه شوې خبره ده...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>&lt;div dir=&quot;rtl&quot;&gt;<br /> <br /> '''د خودۍ نشتوالى'''<br /> <br /> د انسان په نوغي كښې، د مريانو قامونو له خوا يوه نوې جوړه شوې خبره ده او په دې پټه طريقه د غالبو قامونو اخلاق پرې باسي<br /> <br /> نرغونۍ يوه قيصه ده، اورېدلې په كشو كښې<br /> <br /> وه د ګډو رمه پنډه، په پنډ غالي د ورشو كښې<br /> <br /> ګيا ډېره وه زر زر به، د دوى نوغي لوئېدلو<br /> <br /> نه يې ويره د دښمن وه، نه پرې چرې بلوسيدلو<br /> <br /> د كنډك تقدير چي بد شو، بدې ورځ كړې سترګي ځيري<br /> <br /> د بلا غشي پرې راغلل، كړې سينې يې د ټولو څيري<br /> <br /> د زمرو غونډه پر راغله، د يو لوري د ځنګله<br /> <br /> په ورشو د خوارو ګډو، زمرو وكړه د شپې هله<br /> <br /> په اولجه* وهل تړل كښې، وي زمري د قوت لار ده<br /> <br /> سوبه(2) يې ده لكه د وينځي، تل برى د قوت لار ده<br /> <br /> زمري جاروه غږولو، چي مي زور شته شاهنشاه يم<br /> <br /> آزادي د ګډو لاړه، هر ګډ سر كښېښو چي ستا يم<br /> <br /> د زمري خوى ماتول دى، هسي نه چي يې پتنه وه<br /> <br /> د بزو ګډو وينو سره كړه، كه ورشو له رنګه شنه وه<br /> <br /> يوه ډېره زړه ګډه، په رمه كښې وه هوشياره<br /> <br /> دې ليدلې زمانې وې، تېره وه په هره لاره<br /> <br /> د خپل قام په غم غمژنه، دغه نيا وه د اوريو<br /> <br /> څر او څكه پر حرام شول، له ظلمونو د زمريو<br /> <br /> د تقدير ژړا يې وكړه، د ځان وير خو هم په كار دى<br /> <br /> بيا يې زړه كښې داسي ووې، چي تدبير خو هم په كار دى<br /> <br /> دا عادت دى د كمزوري، چي يې د سر ويره پيدا شي<br /> <br /> بيا د عقل نه كار اخلي، تر حېلو خبره راشي<br /> <br /> مصيبت په غلامۍ كښې، شي د عقل اس ته پونده<br /> <br /> پس له هغه شي خبره، د تدبير د قوت تونده<br /> <br /> څنګه څنګه چي پخيږي، لېونتوب د انتقام<br /> <br /> د پتنو د جوړولو، فكر كړي عقل غلام<br /> <br /> زړه كښې يې چي دا به څه شي، نيا د ګډو ځان ته ژاړه<br /> <br /> دا زموږ غمونه سيند دى، نه يې تل شته او نه غاړه<br /> <br /> نه يو موږ د زمرو ساري، نه به شو په زور آزاد<br /> <br /> دي زموږه سپينې لېڅي، د هغو لاس د فولاد<br /> <br /> ده ناشونې په وعظونو، څۀ كه زړه د زمري وركړم<br /> <br /> په وينا به خواره ګډه، اخير څنګه شېر ببر كړم<br /> <br /> په حكمت دا د كېدو ده، چي د ګډې غوندي شېر شي<br /> <br /> كه چلونه ورته جوړ كړم، شته امكان چي ځان ترې هېر شي<br /> <br /> د بزرګۍ دعوه يې وكړه، شه واعظه د خبرو<br /> <br /> بوډۍ كډه ځاى ته لاړه، د شېرانو پنجورو<br /> <br /> وېل رښتيا نه دروغ* وايي، او لوئيمارو نه كړو هيږي<br /> <br /> بده ورځ نه بدل لېدونكې، د هغې نه وه ويريږي<br /> <br /> خداى راكړى په خپل فضل، روحاني قوت دى غوره<br /> <br /> شرمښانو هم زمرو نه، يم راغلې پيغمبره<br /> <br /> هغه سترګې چي ړندې دي، زه هغو وته نور راغلم<br /> <br /> پاك الله يم رالېږلې، او سره د دستور راغلم<br /> <br /> له دنيا خو اخير تـګ دى، توبه كړئ له بدو چارو<br /> <br /> څه توښه د اخير بويه، مه ځئ نور پر ورانو لارو<br /> <br /> هر چه توند او زورور وي، دى بدبخت بللى ځكه<br /> <br /> ژوند به چرې محكم نه شي، څو خودي نه كړي څوك وركه<br /> <br /> له وښو خوراك موندل دي، د نېكانو د روح نخښې<br /> <br /> خداى ته هغه څوك نزدې دى، كوم چي نه خوري واز ګي غوښې<br /> <br /> در په سر بد ناموسي كړه، ستاسو پنجو تېرو داړو<br /> <br /> د ادراك سترګې ړندې كړې، دا نظر يوسي له دواړو<br /> <br /> د كمزور ډنګر( دپاره، بس جوړ كړى خداى جنت دى<br /> <br /> د تاوان سبب هم دا شي، چي د چا سره قوت دى<br /> <br /> ورك عظمت او هم سطوت شه، په لټون كښې يې پټ شر دى<br /> <br /> هى توبه له اميرتوبه، چي ناچار ژوندون تر غور دى<br /> <br /> تندر دې ته غلى نه دى، چي ايله په دانه راشي<br /> <br /> چي رشه شي يا خره شي، باندي تندر ور خطا شي<br /> <br /> كه هوښيار يې صحرا نه شي، په ذره كړه ځان حساب ته<br /> <br /> چي تل اخلي رڼاګانې، له انوارو د افتاب ته<br /> <br /> چي پر ګډه كړې ته ما ته، څه لويي په دې طاقت<br /> <br /> ځان كړه ذبحه ده مېړاني، كه مقصود دي وي عزت<br /> <br /> د ژوندون ماڼۍ كچه كړي، رده يې كني شا مدام<br /> <br /> ښه څيز نه دى خبر قهر، زور زياتى او انتقام<br /> <br /> نه به شنه ؤ د پښو لاندي، نه به بيا بيا ټوكېدل دوى<br /> <br /> نه به تل د مرګ له خوبه، خپل لېمه بيا بيا وينځل دوى<br /> <br /> عقل دا دى اې زمريه! ، چي خپل ځان كړه اډو هېر بس<br /> <br /> لېونى دى لېونى دى، چي له ځانه نه شي تېر بس<br /> <br /> سترګې پټې غوږ كاڼه كړه، شونډې جختې هر چه كيږي<br /> <br /> ګوره بيا چي ستا اسمان ته، فكر خيږي كه نه خيږي<br /> <br /> د دنيا په دې ورشو كښې، هيڅ هم نه شته دلته څه دي<br /> <br /> مه تېر وځه كه څه دي هم، هسي وايه چي څه نه دي<br /> <br /> زمرى ناست ؤ له سخت ژوند، او له مېړانې ځنې ستړى<br /> <br /> تن ساتنه يې ارمان ؤ، د مو زړونه ؤ تر وړى<br /> <br /> نصيحت كه الله هو وه، هر زمرى له دنيا موړ شو<br /> <br /> تېر يې وه خوړوله ګډې، هغه تود ژوندون يې سوړ شو<br /> <br /> هاى د ګډو ماتوونكي، شنه زمري ساده او سپين شول<br /> <br /> شل او ګډه ړانده كاڼه شول، سر د ګډو بزو په دين شول<br /> <br /> زمري كښېناستل وښو ته، تر دې حده يې بې خوندي شو<br /> <br /> زمريتوب شو ځنې پاتې، مرغلره مات كودى شو<br /> <br /> له غاښونو يې تېره والې، د وښو په خوراك لاړو<br /> <br /> له سرو سترګو هيبتناكو، يې هغه رنـګ اډو پاك لاړو<br /> <br /> په ورو ورو وه دورېدلو، زړه يې لاړو د سينې نه<br /> <br /> اول تته بيا ړنده شوه، جوهر لاړو د آئينې نه<br /> <br /> د كامل كوشش په دوى، كښې لېونتوب وه نه شو پاتې<br /> <br /> د عمل جوشونه يې ورك شول، زړونه يې خوني شوې ميړانې<br /> <br /> هغه عزم اقتدار او، استقلال د زمرو لاړو<br /> <br /> كه عزت كه اعتبار ؤ، كه اقبال د زمرو لاړو<br /> <br /> هغه پنجې د فولادو، بس تارونه شول اومړي<br /> <br /> شول تنونه يې قبرونه، ساړه زړونه پكښې مړي<br /> <br /> چي د تن قوت يې كم شو، د سر ويره يې شوله ډېره<br /> <br /> د همت پنګه ترې يووړه، چي ترې ويره شوه چاپېره<br /> <br /> چي همت ورځنې لاړو، راپيدا شول سل رنځونه<br /> <br /> بد فطرت بې لاسو پښوشول، هم ختلي د دوى زړونه<br /> <br /> ويښ زمري د ګډي سحر بس، ويده لكه بې ساى كړل<br /> <br /> په تهذيب يې و بللو، چي خپل تن او روح يې باى كړل<br /> <br /> &lt;/div&gt;</div>

Mominamubashir