Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/www/iqbal.wiki/includes/json/FormatJson.php on line 297

Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/www/iqbal.wiki/languages/LanguageConverter.php on line 773
http://iqbal.wiki/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Iqbal 2026-04-19T07:53:08Z User contributions MediaWiki 1.31.0-rc.0 http://iqbal.wiki/index.php?title=Wlam-ya-kullah-ho-kofowan-ahad&diff=23938 2018-07-20T01:09:54Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==ولم یکن لہ کفواً احد==<br /> <br /> مسلم چشم از جہان بر بستہ چیست؟&lt;br&gt;<br /> فطرت این دل بحق پیوستہ چیست؟&lt;br&gt;<br /> <br /> لالہ ئی کو بر سر کوہی دمید&lt;br&gt;<br /> گوشۂ دامان گلچینی ندید&lt;br&gt;<br /> <br /> آتش او شعلہ ئی گیرد بہ بر&lt;br&gt;<br /> از نفس ہای نخستین سحر&lt;br&gt;<br /> <br /> آسمان ز آغوش خود نگذاردش&lt;br&gt;<br /> کوکب واماندہ ئی پنداردش&lt;br&gt;<br /> <br /> بوسدش اول شعاع آفتاب&lt;br&gt;<br /> شبنم از چشمش بشوید گرد خواب&lt;br&gt;<br /> <br /> رشتۂ ئی با لم یکن باید قوی&lt;br&gt;<br /> تا تو در اقوام بے ہمتا شوی&lt;br&gt;<br /> <br /> آنکہ ذاتش واحد است و لاشریک&lt;br&gt;<br /> بندہ اش ہم در نسازد با شریک&lt;br&gt;<br /> <br /> مومن بالای ھر بالاتری&lt;br&gt;<br /> غیرت او بر نتابد ہمسری&lt;br&gt;<br /> <br /> خرقۂ &quot;لا تحزنوا&quot; اندر برش&lt;br&gt;<br /> &quot;انتم الاعلون&quot; تاجی بر سرش&lt;br&gt;<br /> <br /> می کشد بار دو عالم دوش او&lt;br&gt;<br /> بحر و بر پروردۂ آغوش او&lt;br&gt;<br /> <br /> بر غو تندر مدام افکندہ گوش&lt;br&gt;<br /> برق اگر ریزد ہمی گیرد بدوش&lt;br&gt;<br /> <br /> پیش باطل تیغ و پیش حق سپر&lt;br&gt;<br /> امر و نہی او عیار خیر و شر&lt;br&gt;<br /> <br /> در گرہ صد شعلہ دارد اخگرش&lt;br&gt;<br /> زندگی گیرد کمال از جوہرش&lt;br&gt;<br /> <br /> در فضای این جہان ہای و ہو&lt;br&gt;<br /> نغمہ پیدا نیست جز تکبیر او&lt;br&gt;<br /> <br /> عفو و عدل و بذل و احسانش عظیم&lt;br&gt;<br /> ہم بقہر اندر مزاج او کریم&lt;br&gt;<br /> <br /> ساز او در بزم ہا خاطر نواز&lt;br&gt;<br /> سوز او در رزم ہا آہن گداز&lt;br&gt;<br /> <br /> در گلستان با عنادل ہم صفیر&lt;br&gt;<br /> در بیابان جرہ باز صید گیر&lt;br&gt;<br /> <br /> زیر گردون می نیاساید دلش&lt;br&gt;<br /> بر فلک گیرد قرار آب و گلش&lt;br&gt;<br /> <br /> طایرش منقار بر اختر زند&lt;br&gt;<br /> آنسوی این کہنہ چنبر بر زند&lt;br&gt;<br /> <br /> تو بہ پروازی پری نگشودہ ئی&lt;br&gt;<br /> کرمک استی زیر خاک آسودہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> خوار از مہجوری قرآن شدی&lt;br&gt;<br /> شکوہ سنج گردش دوران شدی&lt;br&gt;<br /> <br /> اے چو شبنم بر زمین افتندہ ئی&lt;br&gt;<br /> در بغل داری کتاب زندہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> تا کجا در خاک می گیری وطن&lt;br&gt;<br /> رخت بردار و سر گردون فکن&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Allah-hus-samad&diff=23936 2018-07-20T01:09:52Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==اﷲالصمد==<br /> <br /> گر بہ اﷲ الصمد دل بستہ ئی&lt;br&gt;<br /> از حد اسباب بیرون جستہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> بندۂ حق بندۂ اسباب نیست&lt;br&gt;<br /> زندگانی گردش دولاب نیست&lt;br&gt;<br /> <br /> مسلم استی بے نیاز از غیر شو&lt;br&gt;<br /> اھل عالم را سراپا خیر شو&lt;br&gt;<br /> <br /> پیش منعم شکوۂ گردون مکن&lt;br&gt;<br /> دست خویش از آستین بیرون مکن&lt;br&gt;<br /> <br /> چون علی در ساز بانان شعیر&lt;br&gt;<br /> گردن مرحب شکن خیبر بگیر&lt;br&gt;<br /> <br /> منت از اہل کرم بردن چرا&lt;br&gt;<br /> نشتر لا و نعم خوردن چرا&lt;br&gt;<br /> <br /> رزق خود را از کف دونان مگیر&lt;br&gt;<br /> یوسف استی خویش را ارزان مگیر&lt;br&gt;<br /> <br /> گرچہ باشی مور و ھم بے بال و پر&lt;br&gt;<br /> حاجتی پیش سلیمانی مبر&lt;br&gt;<br /> <br /> راہ دشوار است سامان کم بگیر&lt;br&gt;<br /> در جہان آزاد زی آزاد میر&lt;br&gt;<br /> <br /> سبحۂ &quot;اقلل من الدنیا&quot; شمار&lt;br&gt;<br /> از &quot;تعش حراً&quot; شوی سرمایہ دار&lt;br&gt;<br /> <br /> تا توانی کیمیا شو گل مشو&lt;br&gt;<br /> در جھان منعم شو و سائل مشو&lt;br&gt;<br /> <br /> اے شناسای مقام بوعلی&lt;br&gt;<br /> جرعہ ئی آرم ز جام بوعلی&lt;br&gt;<br /> <br /> &quot;پشت پا زن تخت کیکاوس را&lt;br&gt;<br /> سر بدہ از کف مدہ ناموس را&quot;&lt;br&gt;<br /> <br /> خود بخود گردد در میخانہ باز&lt;br&gt;<br /> بر تہے پیمانگان بے نیاز&lt;br&gt;<br /> <br /> قاید اسلامیان ہارون رشید&lt;br&gt;<br /> آنکہ نقفور آب تیغ او چشید&lt;br&gt;<br /> <br /> گفت مالک را کہ اے مولای قوم&lt;br&gt;<br /> روشن از خاک درت سیمای قوم&lt;br&gt;<br /> <br /> اے نوا پرداز گلزار حدیث&lt;br&gt;<br /> از تو خواہم درس اسرار حدیث&lt;br&gt;<br /> <br /> لعل تا کی پردہ بند اندر یمن&lt;br&gt;<br /> خیز و در دارالخلافت خیمہ زن&lt;br&gt;<br /> <br /> اے خوشا تابانی روز عراق&lt;br&gt;<br /> اے خوشا حسن نظر سوز عراق&lt;br&gt;<br /> <br /> میچکد آب خضر از تاک او&lt;br&gt;<br /> مرھم زخم مسیحا خاک او&lt;br&gt;<br /> <br /> گفت مالک مصطفی را چاکرم&lt;br&gt;<br /> نیست جز سودای او اندر سرم&lt;br&gt;<br /> <br /> من کہ باشم بستۂ فتراک او&lt;br&gt;<br /> بر نخیزم از حریم پاک او&lt;br&gt;<br /> <br /> زندہ از تقبیل خاک یثربم&lt;br&gt;<br /> خوشتر از روز عراق آمد شبم&lt;br&gt;<br /> <br /> عشق می گوید کہ فرمانم پذیر&lt;br&gt;<br /> پادشاہان را بخدمت ہم مگیر&lt;br&gt;<br /> <br /> تو ہمی خواہی مرا آقا شوی&lt;br&gt;<br /> بندۂ آزاد را مولا شوی&lt;br&gt;<br /> <br /> بہر تعلیم تو آیم بر درت&lt;br&gt;<br /> خادم ملت نگردد چاکرت&lt;br&gt;<br /> <br /> بہرہ ئی خواہی اگر از علم دین&lt;br&gt;<br /> در میان حلقۂ درسم نشین&lt;br&gt;<br /> <br /> بے نیازی نازہا دارد بسی&lt;br&gt;<br /> ناز او اندازہا دارد بسے&lt;br&gt;<br /> <br /> بے نیازی رنگ حق پوشیدن است&lt;br&gt;<br /> رنگ غیر از پیرہن شوئیدن است&lt;br&gt;<br /> <br /> علم غیر آموختی اندوختی&lt;br&gt;<br /> روی خویش از غازہ اش افروختی&lt;br&gt;<br /> <br /> ارجمندی از شعارش میبری&lt;br&gt;<br /> من ندانم تو توئے یا دیگری&lt;br&gt;<br /> <br /> از نسیمش خاک تو خاموش گشت&lt;br&gt;<br /> وز گل و ریحان تہی آغوش گشت&lt;br&gt;<br /> <br /> کشت خود از دست خود ویران مکن&lt;br&gt;<br /> از سحابش گدیۂ باران مکن&lt;br&gt;<br /> <br /> عقل تو زنجیری افکار غیر&lt;br&gt;<br /> در گلوی تو نفس از تار غیر&lt;br&gt;<br /> <br /> بر زبانت گفتگوہا مستعار&lt;br&gt;<br /> در دل تو آرزوہا مستعار&lt;br&gt;<br /> <br /> قمریانت را نواہا خواستہ&lt;br&gt;<br /> سروہایت را قباہا خواستہ&lt;br&gt;<br /> <br /> بادہ می گیری بجام از دیگران&lt;br&gt;<br /> جام ھم گیری بوام از دیگران&lt;br&gt;<br /> <br /> آن نگاہش سر &quot;ما زاغ البصر&quot;&lt;br&gt;<br /> سوی قوم خویش باز آید اگر&lt;br&gt;<br /> <br /> می شناسد شمع او پروانہ را&lt;br&gt;<br /> نیک داند خویش و ہم بیگانہ را&lt;br&gt;<br /> <br /> &quot;لست منی&quot; گویدت مولای ما&lt;br&gt;<br /> وای ما، اے وای ما، اے وای ما،&lt;br&gt;<br /> <br /> زندگانی مثل انجم تا کجا&lt;br&gt;<br /> ہستی خود در سحر گم تا کجا&lt;br&gt;<br /> <br /> ریوی از صبح دروغی خوردہ ئی&lt;br&gt;<br /> رخت از پہنای گردون بردہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> آفتاب استی یکی در خود نگر&lt;br&gt;<br /> از نجوم دیگران تابے مخر&lt;br&gt;<br /> <br /> بر دل خود نقش غیر انداختی&lt;br&gt;<br /> خاک بردی کیمیا در باختی&lt;br&gt;<br /> <br /> تا کجا رخشی ز تاب دیگران&lt;br&gt;<br /> سر سبک ساز از شراب دیگران&lt;br&gt;<br /> <br /> تا کجا طوف چراغ محفلی&lt;br&gt;<br /> ز آتش خود سوز اگر داری دلی&lt;br&gt;<br /> <br /> چون نظر در پردہ ہای خویش باش&lt;br&gt;<br /> می پر و اما بجای خویش باش&lt;br&gt;<br /> <br /> در جہان مثل حباب اے ہوشمند&lt;br&gt;<br /> راہ خلوت خانہ بر اغیار بند&lt;br&gt;<br /> <br /> فرد، فرد آمد کہ خود را وا شناخت&lt;br&gt;<br /> قوم، قوم آمد کہ جز با خود نساخت&lt;br&gt;<br /> <br /> از پیام مصطفی آگاہ شو&lt;br&gt;<br /> فارغ از ارباب دون اﷲ شو&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Lam-yalid-wlam-ulad&diff=23937 2018-07-20T01:09:52Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==لم یلد ولم یولد==<br /> <br /> قوم تو از رنگ و خون بالاتر است&lt;br&gt;<br /> قیمت یک اسودش صد احمر است&lt;br&gt;<br /> <br /> قطرۂ آب وضوی قنبری&lt;br&gt;<br /> در بھا برتر ز خون قیصری&lt;br&gt;<br /> <br /> فارغ از باب و ام و اعمام باش&lt;br&gt;<br /> ہمچو سلمان زادۂ اسلام باش&lt;br&gt;<br /> <br /> نکتہ ئی اے ہمدم فرزانہ بین&lt;br&gt;<br /> شھد را در خانہ ہای لانہ بین&lt;br&gt;<br /> <br /> قطرہ ئی از لالۂ حمراستی&lt;br&gt;<br /> قطرہ ئی از نرگس شہلاستی&lt;br&gt;<br /> <br /> این نمے گوید کہ من از عبہرم&lt;br&gt;<br /> آن نمی گوید من از نیلوفرم&lt;br&gt;<br /> <br /> ملت ما شان ابراہیمی است&lt;br&gt;<br /> شہد ما ایمان ابراہیمی است&lt;br&gt;<br /> <br /> گر نسب را جزو ملت کردہ ئی&lt;br&gt;<br /> رخنہ در کار اخوت کردہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> در زمین ما نگیرد ریشہ ات&lt;br&gt;<br /> ہست نا مسلم ہنوز اندیشہ ات&lt;br&gt;<br /> <br /> ابن مسعود آن چراغ افروز عشق&lt;br&gt;<br /> جسم و جان او سراپا سوز عشق&lt;br&gt;<br /> <br /> سوخت از مرگ برادر سینہ اش&lt;br&gt;<br /> آب گردید از گداز آئینہ اش&lt;br&gt;<br /> <br /> گریہ ہای خویش را پایان ندید&lt;br&gt;<br /> در غمش چون مادران شیون کشید&lt;br&gt;<br /> <br /> &quot;اے دریغا آن سبق خوان نیاز&lt;br&gt;<br /> یار من اندر دبستان نیاز&quot;&lt;br&gt;<br /> <br /> &quot;آہ آن سرو سہی بالای من&lt;br&gt;<br /> در رہ عشق نبے ہمپای من&quot;&lt;br&gt;<br /> <br /> &quot;حیف او محروم دربار نبی&lt;br&gt;<br /> چشم من روشن ز دیدار نبی&quot;&lt;br&gt;<br /> <br /> نیست از روم و عرب پیوند ما&lt;br&gt;<br /> نیست پابند نسب پیوند ما&lt;br&gt;<br /> <br /> دل بہ محبوب حجازی بستہ ایم&lt;br&gt;<br /> زین جہت با یکدگر پیوستہ ایم&lt;br&gt;<br /> <br /> رشتۂ ما یک تولایش بس است&lt;br&gt;<br /> چشم ما را کیف صہبایش بس است&lt;br&gt;<br /> <br /> مستی او تا بخون ما دوید&lt;br&gt;<br /> کہنہ را آتش زد و نو آفرید&lt;br&gt;<br /> <br /> عشق او سرمایۂ جمعیت است&lt;br&gt;<br /> ہمچو خون اندر عروق ملت است&lt;br&gt;<br /> <br /> عشق در جان و نسب در پیکر است&lt;br&gt;<br /> رشتۂ عشق از نسب محکم تر است&lt;br&gt;<br /> <br /> عشق ورزی از نسب باید گذشت&lt;br&gt;<br /> ہم ز ایران و عرب باید گذشت&lt;br&gt;<br /> <br /> امت او مثل او نور حق است&lt;br&gt;<br /> ہستی ما از وجودش مشتق است&lt;br&gt;<br /> <br /> &quot;نور حق را کس نجوید زاد و بود&lt;br&gt;<br /> خلعت حق را چہ حاجت تار و پود&quot;&lt;br&gt;<br /> <br /> ہر کہ پا در بند اقلیم و جد است&lt;br&gt;<br /> بے خبر از لم یلد لم یولد است&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Qul-ho-Allah-ho-ahad&diff=23935 2018-07-20T01:09:51Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==قل ہواللہ احد==<br /> <br /> من شبی صدیق را دیدم بخواب&lt;br&gt;<br /> گل ز خاک راہ او چیدم بخواب&lt;br&gt;<br /> <br /> آن &quot;امن الناس&quot; بر مولای ما&lt;br&gt;<br /> آن کلیم اول سینای ما&lt;br&gt;<br /> <br /> ہمت او کشت ملت را چو ابر&lt;br&gt;<br /> ثانی اسلام و غار و بدر و قبر&lt;br&gt;<br /> <br /> گفتمش اے خاصۂ خاصان عشق&lt;br&gt;<br /> عشق تو سر مطلع دیوان عشق&lt;br&gt;<br /> <br /> پختہ از دستت اساس کار ما&lt;br&gt;<br /> چارہ ئی فرما پی آزار ما&lt;br&gt;<br /> <br /> گفت تا کی در ہوس گردی اسیر&lt;br&gt;<br /> آب و تاب از سورۂ اخلاص گیر&lt;br&gt;<br /> <br /> اینکہ در صد سینہ پیچد یک نفس&lt;br&gt;<br /> سری از اسرار توحید است و بس&lt;br&gt;<br /> <br /> رنگ او بر کن مثال او شوی&lt;br&gt;<br /> در جہان عکس جمال او شوی&lt;br&gt;<br /> <br /> آنکہ نام تو مسلمان کردہ است&lt;br&gt;<br /> از دوئی سوی یکی آوردہ است&lt;br&gt;<br /> <br /> خویشتن را ترک و افغان خواندہ ئی&lt;br&gt;<br /> وای بر تو آنچہ بودی ماندہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> وارہان نامیدہ را از نامہا&lt;br&gt;<br /> ساز با خم در گذر از جامہا&lt;br&gt;<br /> <br /> اے کہ تو رسوای نام افتادہ ئی&lt;br&gt;<br /> از درخت خویش خام افتادہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> با یکی ساز از دوئی بردار رخت&lt;br&gt;<br /> وحدت خود را مگردان لخت لخت&lt;br&gt;<br /> <br /> اے پرستار یکی گر تو توئی&lt;br&gt;<br /> تا کجا باشی سبق خوان دوئی&lt;br&gt;<br /> <br /> تو در خود را بخود پوشیدہ ئی&lt;br&gt;<br /> در دل آور آنچہ بر لب چیدہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> صد ملل از ملتے انگیختی&lt;br&gt;<br /> بر حصار خود شبیخون ریختی&lt;br&gt;<br /> <br /> یک شو و توحید را مشہود کن&lt;br&gt;<br /> غائبش را از عمل موجود کن&lt;br&gt;<br /> <br /> لذت ایمان فزاید در عمل&lt;br&gt;<br /> مردہ آن ایمان کہ ناید در عمل&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Khitab-ba-mukhdrat-i-islam&diff=23934 2018-07-20T01:09:50Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==خطاب بہ مخدرات اسلام==<br /> <br /> اے رد ایت پردۂ ناموس ما&lt;br&gt;<br /> تاب تو سرمایۂ فانوس ما&lt;br&gt;<br /> <br /> طینت پاک تو ما را رحمت است&lt;br&gt;<br /> قوت دین و اساس ملت است&lt;br&gt;<br /> <br /> کودک ما چون لب از شیر تو شست&lt;br&gt;<br /> لاالہ آموختی او را نخست&lt;br&gt;<br /> <br /> می تراشد مہر تو اطوار ما&lt;br&gt;<br /> فکر ما گفتار ما کردار ما&lt;br&gt;<br /> <br /> برق ما کو در سحابت آرمید&lt;br&gt;<br /> بر جبل رخشید و در صحرا تپید&lt;br&gt;<br /> <br /> اے امین نعمت آئین حق&lt;br&gt;<br /> در نفسہای تو سوز دین حق&lt;br&gt;<br /> <br /> دور حاضر تر فروش و پر فن است&lt;br&gt;<br /> کاروانش نقد دین را رہزن است&lt;br&gt;<br /> <br /> کور و یزدان ناشناس ادراک او&lt;br&gt;<br /> ناکسان زنجیری پیچاک او&lt;br&gt;<br /> <br /> چشم او بیباک و ناپرواستی&lt;br&gt;<br /> پنجۂ مژگان او گیراستی&lt;br&gt;<br /> <br /> صید او آزاد خواند خویش را&lt;br&gt;<br /> کشتۂ او زندہ داند خویش را&lt;br&gt;<br /> <br /> آب بند نخل جمعیت توئی&lt;br&gt;<br /> حافظ سرمایۂ ملت توئی&lt;br&gt;<br /> <br /> از سر سود و زیان سودا مزن&lt;br&gt;<br /> گام جز بر جادۂ آبا مزن&lt;br&gt;<br /> <br /> ہوشیار از دستبرد روزگار&lt;br&gt;<br /> گیر فرزندان خود را در کنار&lt;br&gt;<br /> <br /> این چمن زادان کہ پر نگشادہ اند&lt;br&gt;<br /> ز آشیان خویش دور افتادہ اند&lt;br&gt;<br /> <br /> فطرت تو جذبہ ہا دارد بلند&lt;br&gt;<br /> چشم ہوش از اسوۂ زھرا مبند&lt;br&gt;<br /> <br /> تا حسینی شاخ تو بار آورد&lt;br&gt;<br /> موسم پیشین بگلزار آورد&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Dar-maini-aynka-saeyda-tu-nisa-Fatima-tu-zuhra&diff=23933 2018-07-20T01:09:49Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==در معنی اینکہ سیدة النساء فاطمةالزہرا==<br /> <br /> ===در معنی اینکہ سیدة النساء فاطمةالزہرا اسوۂ کاملہ ایست برای نساء اسلام===<br /> <br /> مریم از یک نسبت عیسی عزیز&lt;br&gt;<br /> از سہ نسبت حضرت زہرا عزیز&lt;br&gt;<br /> <br /> نور چشم رحمة للعالمین&lt;br&gt;<br /> آن امام اولین و آخرین&lt;br&gt;<br /> <br /> آنکہ جان در پیکر گیتی دمید&lt;br&gt;<br /> روزگار تازہ آئین آفرید&lt;br&gt;<br /> <br /> بانوے آن تاجدار &quot;ہل اتی &quot;&lt;br&gt;<br /> مرتضی مشکل کشا شیر خدا&lt;br&gt;<br /> <br /> پادشاہ و کلبہ ئی ایوان او&lt;br&gt;<br /> یک حسام و یک زرہ سامان او&lt;br&gt;<br /> <br /> مادر آن مرکز پرگار عشق&lt;br&gt;<br /> مادر آن کاروان سالار عشق&lt;br&gt;<br /> <br /> آن یکی شمع شبستان حرم&lt;br&gt;<br /> حافظ جمعیت خیرالامم&lt;br&gt;<br /> <br /> تا نشیند آتش پیکار و کین&lt;br&gt;<br /> پشت پا زد بر سر تاج و نگین&lt;br&gt;<br /> <br /> وان دگر مولای ابرار جہان&lt;br&gt;<br /> قوت بازوی احرار جہان&lt;br&gt;<br /> <br /> در نوای زندگی سوز از حسین&lt;br&gt;<br /> اہل حق حریت آموز از حسین&lt;br&gt;<br /> <br /> سیرت فرزند ہا از امہات&lt;br&gt;<br /> جوہر صدق و صفا از امہات&lt;br&gt;<br /> <br /> مزرع تسلیم را حاصل بتول&lt;br&gt;<br /> مادران را اسوۂ کامل بتول&lt;br&gt;<br /> <br /> بہر محتاجی دلش آنگونہ سوخت&lt;br&gt;<br /> با یہودی چادر خود را فروخت&lt;br&gt;<br /> <br /> نوری و ہم آتشے فرمانبرش&lt;br&gt;<br /> گم رضایش در رضای شوہرش&lt;br&gt;<br /> <br /> آن ادب پروردۂ صبر و رضا&lt;br&gt;<br /> آسیا گردان و لب قرآن سرا&lt;br&gt;<br /> <br /> گریہ ہای او ز بالین بے نیاز&lt;br&gt;<br /> گوہر افشاندی بدامان نماز&lt;br&gt;<br /> <br /> اشک او بر چید جبریل از زمین&lt;br&gt;<br /> ہمچو شبنم ریخت بر عرش برین&lt;br&gt;<br /> <br /> رشتۂ آئین حق زنجیر پاست&lt;br&gt;<br /> پاس فرمان جناب مصطفی است&lt;br&gt;<br /> <br /> ورنہ گرد تربتش گردیدمی&lt;br&gt;<br /> سجدہ ہا بر خاک او پاشیدمی&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Dar-maini-aynka-bqai-noo-az-amomat-ast&diff=23932 2018-07-20T01:09:48Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==در معنی اینکہ بقای نوع از امومت است==<br /> <br /> ===در معنی اینکہ بقای نوع از امومت است و حفظ و احترام امومت اسلام است===<br /> <br /> نغمہ خیز از زخمۂ زن ساز مرد&lt;br&gt;<br /> از نیاز او دو بالا ناز مرد&lt;br&gt;<br /> <br /> پوشش عریانی مردان زن است&lt;br&gt;<br /> حسن دلجو عشق را پیراہن است&lt;br&gt;<br /> <br /> عشق حق پروردۂ آغوش او&lt;br&gt;<br /> این نوا از زخمۂ خاموش او&lt;br&gt;<br /> <br /> آنکہ نازد بر وجودش کائنات&lt;br&gt;<br /> ذکر او فرمود با طیب و صلوة&lt;br&gt;<br /> <br /> مسلمے کو را پرستارے شمرد&lt;br&gt;<br /> بہرہ ئی از حکمت قرآن نبرد&lt;br&gt;<br /> <br /> نیک اگر بینی امومت رحمت است&lt;br&gt;<br /> زانکہ او را با نبوت نسبت است&lt;br&gt;<br /> <br /> شفقت او شفقت پیغمبر است&lt;br&gt;<br /> سیرت اقوام را صورتگر است&lt;br&gt;<br /> <br /> از امومت پختہ تر تعمیر ما&lt;br&gt;<br /> در خط سیمای او تقدیر ما&lt;br&gt;<br /> <br /> ہست اگر فرہنگ تو معنی رسی&lt;br&gt;<br /> حرف امت نکتہ ہا دارد بسی&lt;br&gt;<br /> <br /> گفت آن مقصود حرف &quot;کن فکان&quot;&lt;br&gt;<br /> زیر پای امہات آمد جنان&lt;br&gt;<br /> <br /> ملت از تکریم ارحام است و بس&lt;br&gt;<br /> ورنہ کار زندگی خام است و بس&lt;br&gt;<br /> <br /> از امومت گرم رفتار حیات&lt;br&gt;<br /> از امومت کشف اسرار حیات&lt;br&gt;<br /> <br /> از امومت پیچ و تاب جوی ما&lt;br&gt;<br /> موج و گرداب و حباب جوی ما&lt;br&gt;<br /> <br /> آن دخ رستاق زادی جاہلی&lt;br&gt;<br /> پست بالای سطبری بد گلی&lt;br&gt;<br /> <br /> نا تراشی پرورش نادادہ ئی&lt;br&gt;<br /> کم نگاہی کم زبانی سادہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> دل ز آلام امومت کردہ خون&lt;br&gt;<br /> گرد چشمش حلقہ ہای نیلگون&lt;br&gt;<br /> <br /> ملت ار گیرد ز آغوشش بدست&lt;br&gt;<br /> یک مسلمان غیور و حق پرست&lt;br&gt;<br /> <br /> ہستی ما محکم از آلام اوست&lt;br&gt;<br /> صبح ما عالم فروز از شام اوست&lt;br&gt;<br /> <br /> وان تہی آغوش نازک پیکری&lt;br&gt;<br /> خانہ پرورد نگاہش محشری&lt;br&gt;<br /> <br /> فکر او از تاب مغرب روشن است&lt;br&gt;<br /> ظاہرش زن باطن او نازن است&lt;br&gt;<br /> <br /> بندہای ملت بیضا گسیخت&lt;br&gt;<br /> تا ز چشمش عشوہ ہا حل کردہ ریخت&lt;br&gt;<br /> <br /> شوخ چشم و فتنہ زا آزادیش&lt;br&gt;<br /> از حیا نا آشنا آزادیش&lt;br&gt;<br /> <br /> علم او بار امومت بر نتافت&lt;br&gt;<br /> بر سر شامش یکی اختر نتافت&lt;br&gt;<br /> <br /> این گل از بستان ما نارستہ بہ&lt;br&gt;<br /> داغش از دامان ملت شستہ بہ&lt;br&gt;<br /> <br /> االہ گویان چو انجم بے شمار&lt;br&gt;<br /> بستہ چشم اندر ظلام روزگار&lt;br&gt;<br /> <br /> پا نبردہ از عدم بیرون ہنوز&lt;br&gt;<br /> از سواد کیف و کم بیرون ہنوز&lt;br&gt;<br /> <br /> مضمر اندر ظلمت موجود ما&lt;br&gt;<br /> آن تجلی ہای نامشہود ما&lt;br&gt;<br /> <br /> شبنمی بر برگ گل ننشستہ ئی&lt;br&gt;<br /> غنچہ ہائی از صبا نا خستہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> بر دمد این لالہ زار ممکنات&lt;br&gt;<br /> از خیابان ریاض امہات&lt;br&gt;<br /> <br /> قوم را سرمایہ اے صاحب نظر&lt;br&gt;<br /> نیست از نقد و قماش و سیم و زر&lt;br&gt;<br /> <br /> مال او فرزند ہای تندرست&lt;br&gt;<br /> تر دماغ و سخت کوش و چاق و چست&lt;br&gt;<br /> <br /> حافظ رمز اخوت مادران&lt;br&gt;<br /> قوت قرآن و ملت مادران&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Dar-maini-aynka-kamal-hayat-milya-ayn--ast&diff=23931 2018-07-20T01:09:47Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==در معنی اینکہ کمال حیات ملیہ این است==<br /> <br /> ===در معنی اینکہ کمال حیات ملیہ این است کہ ملت مثل فرد احساس خودی پیدا کند و تولید و تکمیل این احساس از ضبط روایات ملیہ ممکن گردد===<br /> <br /> کودکی را دیدی اے بالغ نظر&lt;br&gt;<br /> کو بود از معنی خود بے خبر&lt;br&gt;<br /> <br /> ناشناس دور و نزدیک آنچنان&lt;br&gt;<br /> ماہ را خواہد کہ بر گیرد عنان&lt;br&gt;<br /> <br /> از ہمہ بیگانہ آن مامک پرست&lt;br&gt;<br /> گریہ مست وشیر مست و خواب مست&lt;br&gt;<br /> <br /> زیر و بم را گوش او در گیر نیست&lt;br&gt;<br /> نغمہ اش جز شورش زنجیر نیست&lt;br&gt;<br /> <br /> سادہ و دوشیزہ افکارش ہنوز&lt;br&gt;<br /> چون گہر پاکیزہ گفتارش ہنوز&lt;br&gt;<br /> <br /> جستجو سرمایہ ی پندار او&lt;br&gt;<br /> از چرا، چون، کی، کجا، گفتار او&lt;br&gt;<br /> <br /> نقش گیر این و آن اندیشہ اش&lt;br&gt;<br /> غیر جوئی غیر بینی پیشہ اش&lt;br&gt;<br /> <br /> چشمش از دنبال اگر گیرد کسی&lt;br&gt;<br /> جان او آشفتہ می گردد بسی&lt;br&gt;<br /> <br /> فکر خامش در ہوای روزگار&lt;br&gt;<br /> پر گشا مانند باز نو شکار&lt;br&gt;<br /> <br /> در پی نخجیرہا بگذاردش&lt;br&gt;<br /> باز سوی خویشتن می آردش&lt;br&gt;<br /> <br /> تا ز آتشگیری افکار او&lt;br&gt;<br /> گل فشاند زرچک پندار او&lt;br&gt;<br /> <br /> چشم گیرایش فتد بر خویشتن&lt;br&gt;<br /> دستکی بر سینہ می گوید کہ من&lt;br&gt;<br /> <br /> یاد او با خود شناسایش کند&lt;br&gt;<br /> حفظ ربط دوش و فردایش کند&lt;br&gt;<br /> <br /> سفتہ ایامش درین تار زرند&lt;br&gt;<br /> ہمچو گوہر از پی یک دیگرند&lt;br&gt;<br /> <br /> گرچہ ہر دم کاہد، افزاید گلش&lt;br&gt;<br /> &quot;من ہمانستم کہ بودم&quot; در دلش&lt;br&gt;<br /> <br /> این &quot;من&quot; نو زادہ آغاز حیات&lt;br&gt;<br /> نغمۂ بیداری ساز حیات&lt;br&gt;<br /> <br /> ملت نوزادہ مثل طفلک است&lt;br&gt;<br /> طفلکی کو در کنار مامک است&lt;br&gt;<br /> <br /> طفلکی از خویشتن نا آگہی&lt;br&gt;<br /> گوھر آلودہ ئی خاک رہی&lt;br&gt;<br /> <br /> بستہ با امروز او فرداش نیست&lt;br&gt;<br /> حلقہ ہای روز و شب در پاس نیست&lt;br&gt;<br /> <br /> چشم ہستی را مثال مردم است&lt;br&gt;<br /> غیر را بینندہ و از خود گم است&lt;br&gt;<br /> <br /> صد گرہ از رشتۂ خود وا کند&lt;br&gt;<br /> تا سر تار خودی پیدا کند&lt;br&gt;<br /> <br /> گرم چون افتد بہ کار روزگار&lt;br&gt;<br /> این شعور تازہ گردد پایدار&lt;br&gt;<br /> <br /> نقشہا بردارد و اندازد او&lt;br&gt;<br /> سر گذشت خویش را می سازد او&lt;br&gt;<br /> <br /> فرد چون پیوند ایامش گسیخت&lt;br&gt;<br /> شانۂ ادراک او دندانہ ریخت&lt;br&gt;<br /> <br /> قوم روشن از سواد سر گذشت&lt;br&gt;<br /> خود شناس آمد ز یاد سر گذشت&lt;br&gt;<br /> <br /> سر گذشت او گر از یادش رود&lt;br&gt;<br /> باز اندر نیستی گم می شود&lt;br&gt;<br /> <br /> نسخۂ بود ترا اے ہوشمند&lt;br&gt;<br /> ربط ایام آمدہ شیرازہ بند&lt;br&gt;<br /> <br /> ربط ایام است ما را پیرہن&lt;br&gt;<br /> سوزنش حفظ روایات کہن&lt;br&gt;<br /> <br /> چیست تاریخ اے ز خود بیگانہ ئی&lt;br&gt;<br /> داستانی قصہ ئی افسانہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> این ترا از خویشتن آگہ کند&lt;br&gt;<br /> آشنای کار و مرد رہ کند&lt;br&gt;<br /> <br /> روح را سرمایۂ تاب است این&lt;br&gt;<br /> جسم ملت را چو اعصاب است این&lt;br&gt;<br /> <br /> ہمچو خنجر بر فسانت می زند&lt;br&gt;<br /> باز بر روی جہانت می زند&lt;br&gt;<br /> <br /> وہ چہ ساز جان نگار و دلپذیر&lt;br&gt;<br /> نغمہ ہای رفتہ در تارش اسیر&lt;br&gt;<br /> <br /> شعلۂ افسردہ در سوزش نگر&lt;br&gt;<br /> دوش در آغوش امروزش نگر&lt;br&gt;<br /> <br /> شمع او بخت امم را کوکب است&lt;br&gt;<br /> روشن از وی امشب و ہم دیشب است&lt;br&gt;<br /> <br /> چشم پرکاری کا بیند رفتہ را&lt;br&gt;<br /> پیش تو باز آفریند رفتہ را&lt;br&gt;<br /> <br /> بادۂ صد سالہ در مینای او&lt;br&gt;<br /> مستی پارینہ در صہبای او&lt;br&gt;<br /> <br /> صید گیری کو بدام اندر کشید&lt;br&gt;<br /> طایری کز بوستان ما پرید&lt;br&gt;<br /> <br /> ضبط کن تاریخ را پایندہ شو&lt;br&gt;<br /> از نفسہای رمیدہ زندہ شو&lt;br&gt;<br /> <br /> دوش را پیوند با امروز کن&lt;br&gt;<br /> زندگی را مرغ دست آموز کن&lt;br&gt;<br /> <br /> رشتۂ ایام را آور بدست&lt;br&gt;<br /> ورنہ گردی روز کور و شب پرست&lt;br&gt;<br /> <br /> سر زند از ماضی تو حال تو&lt;br&gt;<br /> خیزد از حال تو استقبال تو&lt;br&gt;<br /> <br /> مشکن ار خواہی حیات لازوال&lt;br&gt;<br /> رشتۂ ماضی ز استقبال و حال&lt;br&gt;<br /> <br /> موج ادراک تسلسل زندگی است&lt;br&gt;<br /> می کشان را شور قلقل زندگی است&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Tusee-hayat-milya-az-taskheer-qwai-nizam-aalam-ast&diff=23930 2018-07-20T01:09:45Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==تو سیع حیات ملیہ از تسخیر قوای نظام عالم است==<br /> <br /> ===در معنی اینکہ تو سیع حیات ملیہ از تسخیر قوای نظام عالم است===<br /> <br /> ایکہ با نادیدہ پیمان بستہ ئی&lt;br&gt;<br /> ہمچو سیل از قید ساحل رستہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> چون نہال از خاک این گلزار خیز&lt;br&gt;<br /> دل بغائب بند و با حاضر ستیز&lt;br&gt;<br /> <br /> ہستی حاضر کند تفسیر غیب&lt;br&gt;<br /> می شود دیباچۂ تسخیر غیب&lt;br&gt;<br /> <br /> ما سوا از بہر تسخیر است و بس&lt;br&gt;<br /> سینۂ او عرضۂ تیر است و بس&lt;br&gt;<br /> <br /> از کن حق ما سوا شد آشکار&lt;br&gt;<br /> تا شود پیکان تو سندان گذار&lt;br&gt;<br /> <br /> رشتہ ئی باید گرہ اندر گرہ&lt;br&gt;<br /> تا شود لطف گشودن را فرہ&lt;br&gt;<br /> <br /> غنچہ ئی ؟ از خود چمن تعبیر کن&lt;br&gt;<br /> شبنمی ؟ خورشید را تسخیر کن&lt;br&gt;<br /> <br /> از تو می آید اگر کار شگرف&lt;br&gt;<br /> از دمے گرمے گداز این شیر برف&lt;br&gt;<br /> <br /> ہر کہ محسوسات را تسخیر کرد&lt;br&gt;<br /> عالمی از ذرہ ئے تعمیر کرد&lt;br&gt;<br /> <br /> آنکہ تیرش قدسیان را سینہ خست&lt;br&gt;<br /> اول آدم را سر فتراک بست&lt;br&gt;<br /> <br /> عقدۂ محسوس را اول گشود&lt;br&gt;<br /> ہمت از تسخیر موجود آزمود&lt;br&gt;<br /> <br /> کوہ و صحرا دشت و دریا بحر و بر&lt;br&gt;<br /> تختۂ تعلیم ارباب نظر&lt;br&gt;<br /> <br /> اے کہ از تأثیر افیون خفتہ ئی&lt;br&gt;<br /> عالم اسباب را دون گفتہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> خیز و وا کن دیدۂ مخمور را&lt;br&gt;<br /> دون مخوان این عالم مجبور را&lt;br&gt;<br /> <br /> غایتش توسیع ذات مسلم است&lt;br&gt;<br /> امتحان ممکنات مسلم است&lt;br&gt;<br /> <br /> می زند شمشیر دوران بر تنت&lt;br&gt;<br /> تا ببینی ہست خون اندر تنت&lt;br&gt;<br /> <br /> سینہ را از سنگ زوری ریش کن&lt;br&gt;<br /> امتحان استخوان خویش کن&lt;br&gt;<br /> <br /> حق جہان را قسمت نیکان شمرد&lt;br&gt;<br /> جلوہ اش با دیدۂ مومن سپرد&lt;br&gt;<br /> <br /> کاروان را رہگذار است این جہان&lt;br&gt;<br /> نقد مومن را عیار است این جہان&lt;br&gt;<br /> <br /> گیر او را تا نہ او گیرد ترا&lt;br&gt;<br /> ہمچو می اندر سبو گیرد ترا&lt;br&gt;<br /> <br /> دلدل اندیشہ ات طوطی پر است&lt;br&gt;<br /> آنکہ گامش آسمان پہناور است&lt;br&gt;<br /> <br /> احتیاج زندگی میراندش&lt;br&gt;<br /> بر زمین گردون سپر گرداندش&lt;br&gt;<br /> <br /> تا ز تسخیر قوای این نظام&lt;br&gt; <br /> ذوفنونیہای تو گردد تمام&lt;br&gt;<br /> <br /> نایب حق در جہان آدم شود&lt;br&gt;<br /> بر عناصر حکم او محکم شود&lt;br&gt;<br /> <br /> تنگی ات پہنا پذیرد در جہان&lt;br&gt;<br /> کار تو اندام گیرد در جہان&lt;br&gt;<br /> <br /> خویش را بر پشت باد اسوار کن&lt;br&gt;<br /> یعنی این جمازہ را ماہار کن&lt;br&gt;<br /> <br /> دست رنگین کن ز خون کوہسار&lt;br&gt;<br /> جوی آب گوہر از دریا برآر&lt;br&gt;<br /> <br /> صد جہان در یک فضا پوشیدہ اند&lt;br&gt;<br /> مہر ہا در ذرہ ہا پوشیدہ اند&lt;br&gt;<br /> <br /> از شعاعش دیدہ کن نادیدہ را&lt;br&gt;<br /> وا نما اسرار نافہمیدہ را&lt;br&gt;<br /> <br /> تابش از خورشید عالم تاب گیر&lt;br&gt;<br /> برق طاق افروز از سیلاب گیر&lt;br&gt;<br /> <br /> ثابت و سیارہ گردون وطن&lt;br&gt;<br /> آن خداوندان اقوام کہن&lt;br&gt;<br /> <br /> اینہمہ اے خواجہ آغوش تو اند&lt;br&gt;<br /> پیش خیز و حلقہ در گوش تو اند&lt;br&gt;<br /> <br /> جستجو را محکم از تدبیر کن&lt;br&gt;<br /> انفس و آفاق را تسخیر کن&lt;br&gt;<br /> <br /> چشم خود بگشا و در اشیا نگر&lt;br&gt;<br /> نشہ زیر پردۂ صہبا نگر&lt;br&gt;<br /> <br /> تا نصیب از حکمت اشیا برد&lt;br&gt;<br /> ناتوان باج از توانایان خورد&lt;br&gt;<br /> <br /> صورت ہستی ز معنی سادہ نیست&lt;br&gt;<br /> این کہن ساز از نوا افتادہ نیست&lt;br&gt;<br /> <br /> برق آہنگ است ہشیارش زنند&lt;br&gt;<br /> خویش را چون زخمہ بر تارش زنند&lt;br&gt;<br /> <br /> تو کہ مقصود خطاب انظری&lt;br&gt;<br /> پس چرا این راہ چون کوران بری&lt;br&gt;<br /> <br /> قطرہ ئی کز خود فروزی محرم است&lt;br&gt;<br /> بادہ اندر تاک و بر گل شبنم است&lt;br&gt;<br /> <br /> چون بدریا در رود گوہر شود&lt;br&gt;<br /> جوہرش تابندہ چون اختر شود&lt;br&gt;<br /> <br /> چون صبا بر صورت گلہا متن&lt;br&gt;<br /> غوطہ اندر معنی گلزار زن&lt;br&gt;<br /> <br /> آنکہ بر اشیا کمند انداخت است&lt;br&gt;<br /> مرکب از برق و حرارت ساخت است&lt;br&gt;<br /> <br /> حرف چون طایر بہ پرواز آورد&lt;br&gt;<br /> نغمہ را بے زخمہ از ساز آورد&lt;br&gt;<br /> <br /> اے خرت لنگ از رہ دشوار زیست&lt;br&gt;<br /> غافل از ہنگامۂ پیکار زیست&lt;br&gt;<br /> <br /> ہمرہانت پی بہ منزل بردہ اند&lt;br&gt;<br /> لیلی معنی ز محمل بردہ اند&lt;br&gt;<br /> <br /> تو بصحرا مثل قیس آوارہ ئی&lt;br&gt;<br /> خستہ ئی واماندہ ئی بیچارہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> علم اسما اعتبار آدم است&lt;br&gt;<br /> حکمت اشیا حصار آدم است&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Jamiat-haqeqi-az-muhkam-griften-nasb-ul-ayn-milya-ast&diff=23929 2018-07-20T01:09:44Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==جمعیت حقیقی از محکم گرفتن نصب العین ملیہ است==<br /> <br /> ===در معنی اینکہ جمعیت حقیقی از محکم گرفتن نصب العین ملیہ است و نصب العین امت محمدیہ حفظ و نشر توحید است===<br /> <br /> با تو آموزم زبان کائنات&lt;br&gt;<br /> حرف و الفاظ است اعمال حیات&lt;br&gt;<br /> <br /> چون ز ربط مدعائی بستہ شد&lt;br&gt; <br /> زندگانی مطلع برجستہ شد&lt;br&gt;<br /> <br /> مدعا گردد اگر مہمیز ما&lt;br&gt;<br /> ہمچو صرصر می رود شبدیز ما&lt;br&gt;<br /> <br /> مدعا راز بقای زندگی&lt;br&gt;<br /> جمع سیماب قوای زندگی&lt;br&gt;<br /> <br /> چون حیات از مقصدی محرم شود&lt;br&gt;<br /> ضابط اسباب این عالم شود&lt;br&gt;<br /> <br /> خویشتن را تابع مقصد کند&lt;br&gt;<br /> بہر او چیند گزیند رد کند&lt;br&gt;<br /> <br /> نا خدا را یم روی از ساحل است&lt;br&gt;<br /> اختیار جادہ ہا از منزل است&lt;br&gt;<br /> <br /> بر دل پروانہ داغ از ذوق سوز&lt;br&gt;<br /> طوف او گرد چراغ از ذوق سوز&lt;br&gt;<br /> <br /> قیس اگر آوارہ در صحراستی&lt;br&gt;<br /> مدعایش محمل لیلاستی&lt;br&gt;<br /> <br /> تا بود شہر آشنا لیلای ما&lt;br&gt;<br /> بر نمی خیزد بہ صحرا پای ما&lt;br&gt;<br /> <br /> ہمچو جان مقصود پنہان در عمل&lt;br&gt;<br /> کیف و کم از وی پذیرد ہر عمل&lt;br&gt;<br /> <br /> گردش خونی کہ در رگہای ماست&lt;br&gt;<br /> تیز از سعی حصول مدعاست&lt;br&gt;<br /> <br /> از تف او خویش را سوزد حیات&lt;br&gt;<br /> آتشے چون لالہ اندوزد حیات&lt;br&gt;<br /> <br /> مدعا مضراب ساز ہمت است&lt;br&gt;<br /> مرکزی کو جاذب ہر قوت است&lt;br&gt;<br /> <br /> دست و پای قوم را جنباند او&lt;br&gt;<br /> یک نظر صد چشم را گرداند او&lt;br&gt;<br /> <br /> شاہد مقصود را دیوانہ شو&lt;br&gt;<br /> طائف این شمع چون پروانہ شو&lt;br&gt;<br /> <br /> خوش نوائی نغمہ ساز قم زد است&lt;br&gt;<br /> زخمۂ معنی بر ابریشم زد است&lt;br&gt;<br /> <br /> تا کشد خار از کف پا رہ سپر&lt;br&gt;<br /> می شود پوشیدہ محمل از نظر&lt;br&gt;<br /> <br /> گر بقدر یک نفس غافل شدی&lt;br&gt;<br /> دور صد فرسنگ از منزل شدی&lt;br&gt;<br /> <br /> این کہن پیکر کہ عالم نام اوست&lt;br&gt;<br /> ز امتزاج امہات اندام اوست&lt;br&gt;<br /> <br /> صد نیستان کاشت تا یک نالہ رست&lt;br&gt;<br /> صد چمن خون کرد تا یک لالہ رست&lt;br&gt;<br /> <br /> نقشہا آورد و افکند و شکست&lt;br&gt;<br /> تا بہ لوح زندگی نقش تو بست&lt;br&gt;<br /> <br /> نالہ ہا در کشت جان کاریدہ است&lt;br&gt;<br /> تا نوای یک اذان بالیدہ است&lt;br&gt;<br /> <br /> مدتی پیکار با احرار داشت&lt;br&gt;<br /> با خداوندان باطل کار داشت&lt;br&gt;<br /> <br /> تخم ایمان آخر اندر گل نشاند&lt;br&gt;<br /> با زبانت کلمۂ توحید خواند&lt;br&gt;<br /> <br /> نقطۂ ادوار عالم لاالہ&lt;br&gt;<br /> انتھای کار عالم لاالہ&lt;br&gt;<br /> <br /> چرخ را از زور او گردندگی&lt;br&gt;<br /> مہر را پایندگی رخشندگی&lt;br&gt;<br /> <br /> بحر گوھر آفرید از تاب او&lt;br&gt;<br /> موج در دریا تپید از تاب او&lt;br&gt;<br /> <br /> خاک از موج نسیمش گل شود&lt;br&gt;<br /> مشت پر از سوز او بلبل شود&lt;br&gt;<br /> <br /> شعلہ در رگہای تاک از سوز او&lt;br&gt;<br /> خاک مینا تابناک از سوز او&lt;br&gt;<br /> <br /> نغمہ ہایش خفتہ در ساز وجود&lt;br&gt;<br /> جویدت اے زخمہ ور ساز وجود&lt;br&gt;<br /> <br /> صد نوا داری چو خون در تن روان&lt;br&gt;<br /> خیز و مضرابی بتار او رسان&lt;br&gt;<br /> <br /> زانکہ در تکبیر راز بود تست&lt;br&gt;<br /> حفظ و نشر لاالہ مقصود تست&lt;br&gt;<br /> <br /> تا نخیزد بانگ حق از عالمی&lt;br&gt;<br /> گر مسلمانی نیاسائی دمی&lt;br&gt;<br /> <br /> می ندانی آیہ ام الکتاب&lt;br&gt;<br /> امت عادل ترا آمد خطاب&lt;br&gt;<br /> <br /> آب و تاب چہرہ ایام تو&lt;br&gt;<br /> در جہان شاہد علی الاقوام تو&lt;br&gt;<br /> <br /> نکتہ سنجان را صلای عام دہ&lt;br&gt;<br /> از علوم امئی پیغام دہ&lt;br&gt;<br /> <br /> امیی پاک از ہوی گفتار او&lt;br&gt;<br /> شرح رمز ماغوی گفتار او&lt;br&gt;<br /> <br /> تا بدست آورد نبض کائنات&lt;br&gt;<br /> وانمود اسرار تقویم حیات&lt;br&gt;<br /> <br /> از قباے لالہ ہاے این چمن&lt;br&gt;<br /> پاک شست آلودگیہای کہن&lt;br&gt;<br /> <br /> در جہان وابستۂ دینش حیات&lt;br&gt;<br /> نیست ممکن جز بہ آئینش حیات&lt;br&gt;<br /> <br /> اے کہ میداری کتابش در بغل&lt;br&gt;<br /> تیز تر نہ پا بہ میدان عمل&lt;br&gt;<br /> <br /> فکر انسان بت پرستی بت گری&lt;br&gt;<br /> ھر زمان در جستجوی پیکری&lt;br&gt;<br /> <br /> باز طرح آزری انداخت است&lt;br&gt;<br /> تازہ تر پروردگاری ساخت است&lt;br&gt;<br /> <br /> کاید از خون ریختن اندر طرب&lt;br&gt;<br /> نام او رنگ است و ہم ملک و نسب&lt;br&gt;<br /> <br /> آدمیت کشتہ شد چون گوسفند&lt;br&gt;<br /> پیش پای این بت ناارجمند&lt;br&gt;<br /> <br /> اے کہ خوردستی ز مینای خلیل&lt;br&gt;<br /> گرمی خونت ز صہبای خلیل&lt;br&gt;<br /> <br /> برسر این باطل حق پیرہن&lt;br&gt;<br /> تیغ &quot;لا موجود الا ہو&quot; بزن&lt;br&gt;<br /> <br /> جلوہ در تاریکی ایام کن&lt;br&gt;<br /> آنچہ بر تو کامل آمد عام کن&lt;br&gt;<br /> <br /> لرزم از شرم تو چون روز شمار&lt;br&gt;<br /> پرسدت آن آبروی روزگار&lt;br&gt;<br /> <br /> حرف حق از حضرت ما بردہ ئی&lt;br&gt;<br /> پس چرا با دیگران نسپردہ ئی&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Husan-i-serat-milya-az-tadib-ba-dab-Muhammadia-ast&diff=23927 2018-07-20T01:09:43Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==حسن سیرت ملیہ از تأدب بہ داب محمدیہ است==<br /> <br /> ===در معنی اینکہ حسن سیرت ملیہ از تأدب بہ داب محمدیہ است===<br /> <br /> سائلے مثل قضاے مبرمے&lt;br&gt;<br /> بر در ما زد صدای پیہمی&lt;br&gt;<br /> <br /> از غضب چوبی شکستم بر سرش&lt;br&gt;<br /> حاصل دریوزہ افتاد از برش&lt;br&gt;<br /> <br /> عقل در آغاز ایام شباب&lt;br&gt;<br /> می نیندیشد صواب و ناصواب&lt;br&gt;<br /> <br /> از مزاج من پدر آزردہ گشت&lt;br&gt;<br /> لالہ زار چہرہ اش افسردہ گشت&lt;br&gt;<br /> <br /> بر لبش آہی جگر تابی رسید&lt;br&gt;<br /> در میان سینہ ی او دل تپید&lt;br&gt;<br /> <br /> کوکبے در چشم او گردید و ریخت&lt;br&gt;<br /> بر سر مژگان دمی تابید و ریخت&lt;br&gt;<br /> <br /> ہمچو آن مرغی کہ در فصل خزان&lt;br&gt;<br /> لرزد از باد سحر در آشیان&lt;br&gt;<br /> <br /> در تنم لرزید جان غافلم&lt;br&gt;<br /> رفت لیلای شکیب از محملم&lt;br&gt;<br /> <br /> گفت فردا امت خیرالرسل&lt;br&gt;<br /> جمع گردد پیش آن مولای کل&lt;br&gt;<br /> <br /> غازیان ملت بیضای او&lt;br&gt;<br /> حافظان حکمت رعنای او&lt;br&gt;<br /> <br /> ہم شہیدانی کہ دین را حجت اند&lt;br&gt;<br /> مثل انجم در فضای ملت اند&lt;br&gt;<br /> <br /> زاہدان و عاشقان دل فگار&lt;br&gt;<br /> عالمان و عاصیان شرمسار&lt;br&gt;<br /> <br /> در میان انجمن گردد بلند&lt;br&gt;<br /> نالہ ہای این گدای دردمند&lt;br&gt;<br /> <br /> اے صراطت مشکل از بے مرکبی&lt;br&gt;<br /> من چہ گویم چون مرا پرسد نبے&lt;br&gt;<br /> <br /> &quot;حق جوانی مسلمی با تو سپرد&lt;br&gt;<br /> کو نصیبی از دبستانم نبرد&lt;br&gt;<br /> <br /> از تو این یک کار آسان ہم نشد&lt;br&gt;<br /> یعنی آن انبار گل آدم نشد&quot;&lt;br&gt;<br /> <br /> در ملامت نرم گفتار آن کریم&lt;br&gt;<br /> من رہین خجلت و امید و بیم&lt;br&gt;<br /> <br /> اندکی اندیش و یاد آر اے پسر&lt;br&gt;<br /> اجتماع امت خیرالبشر&lt;br&gt;<br /> <br /> باز این ریش سفید من نگر&lt;br&gt;<br /> لرزہ ی بیم و امید من نگر&lt;br&gt;<br /> <br /> بر پدر این جور نازیبا مکن&lt;br&gt;<br /> پیش مولا بندہ را رسوا مکن&lt;br&gt;<br /> <br /> غنچہ ئی از شاخسار مصطفی&lt;br&gt;<br /> گل شو از باد بھار مصطفی&lt;br&gt;<br /> <br /> از بہارش رنگ و بو باید گرفت&lt;br&gt;<br /> بہرہ ئی از خلق او باید گرفت&lt;br&gt;<br /> <br /> مرشد رومی چہ خوش فرمودہ است&lt;br&gt;<br /> آنکہ یم در قطرہ اش آسودہ است&lt;br&gt;<br /> <br /> &quot;مگسل از ختم رسل ایام خویش&lt;br&gt;<br /> تکیہ کم کن بر فن و بر گام خویش&quot;&lt;br&gt;<br /> <br /> فطرت مسلم سراپا شفقت است&lt;br&gt;<br /> در جہان دست و زبانش رحمت است&lt;br&gt;<br /> <br /> آنکہ مہتاب از سر انگشتش دونیم&lt;br&gt;<br /> رحمت او عام و اخلاقش عظیم&lt;br&gt;<br /> <br /> از مقام او اگر دور ایستی&lt;br&gt;<br /> از میان معشر ما نیستی&lt;br&gt;<br /> <br /> تو کہ مرغ بوستان ماستی&lt;br&gt;<br /> ہم صفیر و ھم زبان ماستی&lt;br&gt;<br /> <br /> نغمہ ئی داری اگر تنہا مزن&lt;br&gt;<br /> جز بشاخ بوستان ما مزن&lt;br&gt;<br /> <br /> ہر چہ ہست از زندگی سرمایہ دار&lt;br&gt;<br /> میرد اندر عنصر ناسازگار&lt;br&gt;<br /> <br /> بلبل استی در چمن پرواز کن&lt;br&gt;<br /> نغمہ ئی با ھم نوایان ساز کن&lt;br&gt;<br /> <br /> ور عقاب استی تہ دریا مزی&lt;br&gt;<br /> جز بخلوت خانہ ی صحرا مزی&lt;br&gt;<br /> <br /> کوکبی ! می تاب بر گردون خویش&lt;br&gt;<br /> پا منہ بیرون ز پیرامون خویش&lt;br&gt;<br /> <br /> قطرہ ی آبی گر از نیسان بری&lt;br&gt;<br /> در فضای بوستانش پروری&lt;br&gt;<br /> <br /> تا مثال شبنم از فیض بہار&lt;br&gt;<br /> غنچہ ی تنگش بگیرد در کنار&lt;br&gt;<br /> <br /> از شعاع آسمان تاب سحر&lt;br&gt;<br /> کز فسونش غنچہ می بندد شجر&lt;br&gt;<br /> <br /> عنصر نم بر کشی از جوہرش&lt;br&gt;<br /> ذوق رم از سالمات مضطرش&lt;br&gt;<br /> <br /> گوہرت جز موج آبی ہیچ نیست&lt;br&gt;<br /> سعی تو غیر از سرابی ہیچ نیست&lt;br&gt;<br /> <br /> در یم اندازش کہ گردد گوہری&lt;br&gt;<br /> تاب او لرزد چو تاب اختری&lt;br&gt;<br /> <br /> قطرہ ی نیسان کہ مہجور از یم است&lt;br&gt;<br /> نذر خاشاکی مثال شبنم است&lt;br&gt;<br /> <br /> طینت پاک مسلمان گوہر است&lt;br&gt;<br /> آب و تابش از یم پیغمبر است&lt;br&gt;<br /> <br /> آب نیسانی بہ آغوشش در آ&lt;br&gt;<br /> وز میان قلزمش گوہر بر آ&lt;br&gt;<br /> <br /> در جہان روشن تر از خورشید شو&lt;br&gt;<br /> صاحب تابانی جاوید شو&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Dar-maini-aynka-hayat-i-milya-markaz-mehsoos-mekhwahid&diff=23928 2018-07-20T01:09:43Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==در معنی اینکہ حیات ملیہ مرکز محسوس میخواہد==<br /> <br /> ===در معنی اینکہ حیات ملیہ مرکز محسوس میخواہد و مرکز ملت اسلامیہ بیت الحرام است===<br /> <br /> می گشایم عقدہ از کار حیات&lt;br&gt;<br /> سازمت آگاہ اسرار حیات&lt;br&gt;<br /> <br /> چون خیال از خود رمیدن پیشہ اش&lt;br&gt;<br /> از جہت دامن کشیدن پیشہ اش&lt;br&gt;<br /> <br /> در جھان دیر و زود آید چسان&lt;br&gt;<br /> وقت او فردا و دی زاید چسان&lt;br&gt;<br /> <br /> گر نظر داری یکے بر خود نگر&lt;br&gt;<br /> جز رم پیھم نہ ئی اے بیخبر&lt;br&gt;<br /> <br /> تا نماید تاب نامشہود خویش&lt;br&gt;<br /> شعلہ ی او پردہ بند از دود خویش&lt;br&gt;<br /> <br /> سیر او را تا سکون بیند نظر&lt;br&gt;<br /> موج جویش بستہ آمد در گہر&lt;br&gt;<br /> <br /> آتش او دم بخویش اندر کشید&lt;br&gt;<br /> لالہ گردید و ز شاخی بر دمید&lt;br&gt;<br /> <br /> فکر خام تو گران خیز است و لنگ&lt;br&gt;<br /> تہمت گل بست بر پرواز رنگ&lt;br&gt;<br /> <br /> زندگی مرغ نشیمن ساز نیست&lt;br&gt;<br /> طایر رنگ است و جز پرواز نیست&lt;br&gt;<br /> <br /> در قفس واماندہ و آزاد ھم&lt;br&gt;<br /> با نواہا می زند فریاد ہم&lt;br&gt;<br /> <br /> از پرش پرواز شوید دمبدم&lt;br&gt;<br /> چارہ ی خود کردہ جوید دمبدم&lt;br&gt;<br /> <br /> عقدہ ہا خود می زند در کار خویش&lt;br&gt;<br /> باز آسان می کند دشوار خویش&lt;br&gt;<br /> <br /> پا بگل گردد حیات تیزگام&lt;br&gt;<br /> تا دو بالا گرددش ذوق خرام&lt;br&gt;<br /> <br /> سازہا خوابیدہ اندر سوز او&lt;br&gt;<br /> دوش و فردا زادہ ی امروز او&lt;br&gt;<br /> <br /> دمبدم مشکل گر و آسان گذار&lt;br&gt;<br /> دمبدم نو آفرین و تازہ کار&lt;br&gt;<br /> <br /> گرچہ مثل بو سراپایش رم است&lt;br&gt;<br /> چون وطن در سینہ ئی گیرد دم است&lt;br&gt;<br /> <br /> رشتہ ہای خویش را بر خود تند&lt;br&gt;<br /> تکمہ ئے گردد گرہ بر خود زند&lt;br&gt;<br /> <br /> در گرہ چون دانہ دارد برگ و بر&lt;br&gt;<br /> چشم بر خود وا کند گردد شجر&lt;br&gt;<br /> <br /> خلعتی از آب و گل پیدا کند&lt;br&gt;<br /> دست و پا و چشم و دل پیدا کند&lt;br&gt;<br /> <br /> خلوت اندر تن گزیند زندگی&lt;br&gt;<br /> انجمن ہا آفریند زندگی&lt;br&gt;<br /> <br /> ہمچنان آئین میلاد امم&lt;br&gt;<br /> زندگی بر مرکزی آید بھم&lt;br&gt;<br /> <br /> حلقہ را مرکز چو جان در پیکر است&lt;br&gt;<br /> خط او در نقطہ ی او مضمر است&lt;br&gt;<br /> <br /> قوم را ربط و نظام از مرکزی&lt;br&gt;<br /> روزگارش را دوام از مرکزی&lt;br&gt;<br /> <br /> راز دار و راز ما بیت الحرم&lt;br&gt;<br /> سوز ما ہم ساز ما بیت الحرم&lt;br&gt;<br /> <br /> چون نفس در سینہ او را پروریم&lt;br&gt;<br /> جان شیرین است او ما پیکریم&lt;br&gt;<br /> <br /> تازہ رو بستان ما از شبنمش&lt;br&gt;<br /> مزرع ما آب گیر از زمزمش&lt;br&gt;<br /> <br /> تاب دار از ذرہ ہایش آفتاب&lt;br&gt;<br /> غوطہ زن اندر فضایش آفتاب&lt;br&gt;<br /> <br /> دعوی او را دلیل استیم ما&lt;br&gt;<br /> از براھین خلیل استیم ما&lt;br&gt;<br /> <br /> در جہان ما را بلند آوازہ کرد&lt;br&gt;<br /> با حدوث ما قدم شیرازہ کرد&lt;br&gt;<br /> <br /> ملت بیضا ز طوفش ہم نفس&lt;br&gt;<br /> ہمچو صبح آفتاب اندر قفس&lt;br&gt;<br /> <br /> از حساب او یکی بسیاریت&lt;br&gt;<br /> پختہ از بند یکی خودداریت&lt;br&gt;<br /> <br /> تو ز پیوند حریمی زندہ ئی&lt;br&gt;<br /> تا طواف او کنی پایندہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> در جہان جان امم جمعیت است&lt;br&gt;<br /> در نگر سر حرم جمعیت است&lt;br&gt;<br /> <br /> عبرتے اے مسلم روشن ضمیر&lt;br&gt;<br /> از مآل امت موسی بگیر&lt;br&gt;<br /> <br /> داد چون آن قوم مرکز را ز دست&lt;br&gt;<br /> رشتہ ی جمعیت ملت شکست&lt;br&gt;<br /> <br /> آنکہ بالید اندر آغوش رسل&lt;br&gt;<br /> جزو او دانندہ ی اسرار کل&lt;br&gt;<br /> <br /> دہر سیلی بر بنا گوشش کشید&lt;br&gt;<br /> زندگی خون گشت و از چشمش چکید&lt;br&gt;<br /> <br /> رفت نم از ریشہ ہای تاک او&lt;br&gt;<br /> بید مجنون ہم نروید خاک او&lt;br&gt;<br /> <br /> از گل غربت زبان گم کردہ ئی&lt;br&gt;<br /> ہم نوا ہم آشیان گم کردہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> شمع مرد و نوحہ خوان پروانہ اش&lt;br&gt;<br /> مشت خاکم لرزد از افسانہ اش&lt;br&gt;<br /> <br /> اے ز تیغ جور گردون خستہ تن&lt;br&gt;<br /> اے اسیر التباس و وہم و ظن&lt;br&gt;<br /> <br /> پیرہن را جامہ احرام کن&lt;br&gt;<br /> صبح پیدا از غبار شام کن&lt;br&gt;<br /> <br /> مثل آبا غرق اندر سجدہ شو&lt;br&gt;<br /> آنچنان گم شو کہ یکسر سجدہ شو&lt;br&gt;<br /> <br /> مسلم پیشین نیازی آفرید&lt;br&gt;<br /> تا بہ ناز عالم آشوبی رسید&lt;br&gt;<br /> <br /> در رہ حق پا بہ نوک خار خست&lt;br&gt;<br /> گلستان در گوشہ ی دستار بست&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Dar-zamana-inhetat-taqleed-az-ijtehad-oola-trasat&diff=23925 2018-07-20T01:09:40Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> &lt;center&gt;<br /> ==در زمانۂ انحطاط تقلید از اجتہاد اولی تراست==<br /> <br /> ===در معنی اینکہ در زمانۂ انحطاط تقلید از اجتہاد اولی تراست===<br /> <br /> عہد حاضر فتنہ ہا زیر سر است&lt;br&gt;<br /> طبع ناپروای او آفت گر است&lt;br&gt;<br /> <br /> بزم اقوام کہن برھم ازو&lt;br&gt;<br /> شاخسار زندگی بے نم ازو&lt;br&gt;<br /> <br /> جلوہ اش ما را ز ما بیگانہ کرد&lt;br&gt;<br /> ساز ما را از نوا بیگانہ کرد&lt;br&gt;<br /> <br /> از دل ما آتش دیرینہ برد&lt;br&gt;<br /> نور و نار لاالہ از سینہ برد&lt;br&gt;<br /> <br /> مضمحل گردد چو تقویم حیات&lt;br&gt;<br /> ملت از تقلید می گیرد ثبات&lt;br&gt;<br /> <br /> راہ آبا رو کہ این جمعیت است&lt;br&gt;<br /> معنی تقلید ضبط ملت است&lt;br&gt;<br /> <br /> در خزان اے بے نصیب از برگ و بار&lt;br&gt;<br /> از شجر مگسل بہ امید بھار&lt;br&gt;<br /> <br /> بحر گم کردی زیان اندیش باش&lt;br&gt;<br /> حافظ جوی کم آب خویش باش&lt;br&gt;<br /> <br /> شاید از سیل قہستان برخوری&lt;br&gt;<br /> باز در آغوش طوفان پروری&lt;br&gt;<br /> <br /> پیکرت دارد اگر جان بصیر&lt;br&gt;<br /> عبرت از احوال اسرائیل گیر&lt;br&gt;<br /> <br /> گرم و سرد روزگار او نگر&lt;br&gt;<br /> سختی جان نزار او نگر&lt;br&gt;<br /> <br /> خون گران سیر است در رگہای او&lt;br&gt;<br /> سنگ صد دہلیز و یک سیمای او&lt;br&gt;<br /> <br /> پنجہ ی گردون چو انگورش فشرد&lt;br&gt;<br /> یادگار موسے و ہارون نمرد&lt;br&gt;<br /> <br /> از نوای آتشینش رفت سوز&lt;br&gt;<br /> لیکن اندر سینہ دم دارد ہنوز&lt;br&gt;<br /> <br /> زانکہ چون جمعیتش ازہم شکست&lt;br&gt;<br /> جز براہ رفتگان محمل نبست&lt;br&gt;<br /> <br /> اے پریشان محفل دیرینہ ات&lt;br&gt;<br /> مرد شمع زندگی در سینہ ات&lt;br&gt;<br /> <br /> نقش بر دل معنی توحید کن&lt;br&gt;<br /> چارہ ی کار خود از تقلید کن&lt;br&gt;<br /> <br /> اجتہاد اندر زمان انحطاط&lt;br&gt;<br /> قوم را برہم ہمی پیچد بساط&lt;br&gt;<br /> <br /> ز اجتہاد عالمان کم نظر&lt;br&gt;<br /> اقتدا بر رفتگان محفوظ تر&lt;br&gt;<br /> <br /> عقل آبایت ہوس فرسودہ نیست&lt;br&gt;<br /> کار پاکان از غرض آلودہ نیست&lt;br&gt;<br /> <br /> فکر شان ریسد ہمی باریک تر&lt;br&gt;<br /> ورعشان با مصطفی نزدیک تر&lt;br&gt;<br /> <br /> ذوق جعفر کاوش رازی نماند&lt;br&gt;<br /> آبروی ملت تازی نماند&lt;br&gt;<br /> <br /> تنگ بر ما رہگذار دین شد است&lt;br&gt;<br /> ہر لئیمی راز دار دین شد است&lt;br&gt;<br /> <br /> اے کہ از اسرار دین بیگانہ ئی&lt;br&gt;<br /> با یک آئین ساز اگر فرزانہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> من شنیدستم ز نباض حیات&lt;br&gt;<br /> اختلاف تست مقراض حیات&lt;br&gt;<br /> <br /> از یک آئینی مسلمان زندہ است&lt;br&gt;<br /> پیکر ملت ز قرآن زندہ است&lt;br&gt;<br /> <br /> ما ھمہ خاک و دل آگاہ اوست&lt;br&gt;<br /> اعتصامش کن کہ حبل اللہ اوست&lt;br&gt;<br /> <br /> چون گہر در رشتہ ی او سفتہ شو&lt;br&gt;<br /> ورنہ مانند غبار آشفتہ شو&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Pukhtagi-serat-milya-az-itbaa-aaeen-elhia-ast&diff=23926 2018-07-20T01:09:40Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==پختگی سیرت ملیہ از اتباع آئین الہیہ است==<br /> <br /> ===در معنی اینکہ پختگی سیرت ملیہ از اتباع آئین الہیہ است===<br /> <br /> در شریعت معنی دیگر مجو&lt;br&gt;<br /> غیر ضو در باطن گوھر مجو&lt;br&gt;<br /> <br /> این گہر را خود خدا گوہر گر است&lt;br&gt;<br /> ظاہرش گوہر بطونش گوہر است&lt;br&gt;<br /> <br /> علم حق غیر از شریعت ہیچ نیست&lt;br&gt;<br /> اصل سنت جز محبت ہیچ نیست&lt;br&gt;<br /> <br /> فرد را شرع است مرقات یقین&lt;br&gt;<br /> پختہ تر از وی مقامات یقین&lt;br&gt;<br /> <br /> ملت از آئین حق گیرد نظام&lt;br&gt;<br /> از نظام محکمی خیزد دوام&lt;br&gt;<br /> <br /> قدرت اندر علم او پیداستی&lt;br&gt;<br /> ہم عصا و ھم ید بیضاستی&lt;br&gt;<br /> <br /> با تو گویم سر اسلام است شرع&lt;br&gt;<br /> شرع آغاز است و انجام است شرع&lt;br&gt;<br /> <br /> اے کہ باشی حکمت دین را امین&lt;br&gt;<br /> با تو گویم نکتہ ی شرع مبین&lt;br&gt;<br /> <br /> چون کسی گردد مزاحم بے سبب&lt;br&gt;<br /> با مسلمان در ادای مستحب&lt;br&gt;<br /> <br /> مستحب را فرض گرادنیدہ اند&lt;br&gt;<br /> زندگی را عین قدرت دیدہ اند&lt;br&gt;<br /> <br /> روز ہیجا لشکر اعدا اگر&lt;br&gt;<br /> بر گمان صلح گردد بے خطر&lt;br&gt;<br /> <br /> گیرد آسان روزگار خویش را&lt;br&gt;<br /> بشکند حصن و حصار خویش را&lt;br&gt;<br /> <br /> تا نگیرد باز کار او نظام&lt;br&gt;<br /> تاختن بر کشورش آمد حرام&lt;br&gt;<br /> <br /> سر این فرمان حق دانی کہ چیست&lt;br&gt;<br /> زیستن اندر خطرہا زندگیست&lt;br&gt;<br /> <br /> شرع می خواہد کہ چون آئی بجنگ&lt;br&gt;<br /> شعلہ گردی واشکافی کام سنگ&lt;br&gt;<br /> <br /> آزماید قوت بازوی تو&lt;br&gt;<br /> می نہد الوند پیش روی تو&lt;br&gt;<br /> <br /> باز گوید سرمہ ساز الوند را&lt;br&gt;<br /> از تف خنجر گداز الوند را&lt;br&gt;<br /> <br /> نیست میش ناتوانی لاغری&lt;br&gt;<br /> درخور سر پنچہ ی شیر نری&lt;br&gt;<br /> <br /> باز چون با صعوہ خوگر می شود&lt;br&gt;<br /> از شکار خود زبون تر می شود&lt;br&gt;<br /> <br /> شارع آئین شناس خوب و زشت&lt;br&gt;<br /> بہر تو این نسخہ ی قدرت نوشت&lt;br&gt;<br /> <br /> از عمل آہن عصب می سازدت&lt;br&gt;<br /> جای خوبی در جہان اندازدت&lt;br&gt;<br /> <br /> خستہ باشی استوارت می کند&lt;br&gt;<br /> پختہ مثل کوہسارت می کند&lt;br&gt;<br /> <br /> ہست دین مصطفی دین حیات&lt;br&gt;<br /> شرع او تفسیر آئین حیات&lt;br&gt;<br /> <br /> گر زمینی آسمان سازد ترا&lt;br&gt;<br /> آنچہ حق می خواہد آن سازد ترا&lt;br&gt;<br /> <br /> صیقلش آئینہ سازد سنگ را&lt;br&gt;<br /> از دل آہن رباید زنگ را&lt;br&gt;<br /> <br /> تا شعار مصطفی از دست رفت&lt;br&gt;<br /> قوم را رمز بقا از دست رفت&lt;br&gt;<br /> <br /> آن نہال سربلند و استوار&lt;br&gt;<br /> مسلم صحرائی اشتر سوار&lt;br&gt;<br /> <br /> پای تا در وادی بطحا گرفت&lt;br&gt;<br /> تربیت از گرمی صحرا گرفت&lt;br&gt;<br /> <br /> آن چنان کاہید از باد عجم&lt;br&gt;<br /> ہمچو نے گردید از باد عجم&lt;br&gt;<br /> <br /> آنکہ کشتی شیر را چون گوسفند&lt;br&gt;<br /> گشت از پامال موری دردمند&lt;br&gt;<br /> <br /> آنکہ از تکبیر او سنگ آب گشت&lt;br&gt;<br /> از صفیر بلبلی بیتاب گشت&lt;br&gt;<br /> <br /> آنکہ عزمش کوہ را کاہی شمرد&lt;br&gt;<br /> با توکل دست و پای خود سپرد&lt;br&gt;<br /> <br /> آنکہ ضربش گردن اعدا شکست&lt;br&gt;<br /> قلب خویش از ضربہای سینہ خست&lt;br&gt;<br /> <br /> آنکہ گامش نقش صد ہنگامہ بست&lt;br&gt;<br /> پای اندر گوشہ ی عزلت شکست&lt;br&gt;<br /> <br /> آنکہ فرمانش جہان را ناگزیر&lt;br&gt;<br /> بر درش اسکندر و دارا فقیر&lt;br&gt;<br /> <br /> کوشش او با قناعت ساز کرد&lt;br&gt;<br /> تا بہ کشکول گدائی ناز کرد&lt;br&gt;<br /> <br /> شیخ احمد سید گردون جناب&lt;br&gt;<br /> کاسب نور از ضمیرش آفتاب&lt;br&gt;<br /> <br /> گل کہ می پوشد مزار پاک او&lt;br&gt;<br /> لاالہ گویان دمد از خاک او&lt;br&gt;<br /> <br /> با مریدی گفت اے جان پدر&lt;br&gt;<br /> از خیالات عجم باید حذر&lt;br&gt;<br /> <br /> زانکہ فکرش گرچہ از گردون گذشت&lt;br&gt;<br /> از حد دین نبی بیرون گذشت&lt;br&gt;<br /> <br /> اے برادر این نصیحت گوش کن&lt;br&gt;<br /> پند آن آقای ملت گوش کن&lt;br&gt;<br /> <br /> قلب را زین حرف حق گردان قوی&lt;br&gt;<br /> با عرب در ساز تا مسلم شوی&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Dar-maini-aynka-nizam-millat-ghair-azeen&diff=23924 2018-07-20T01:09:39Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==در معنی اینکہ نظام ملت غیر ازئین==<br /> <br /> ===در معنی اینکہ نظام ملت غیر ازئین صورت نبنددوئین ملت محمدیہ قرآن است===<br /> <br /> ملتی را رفت چون آئین ز دست&lt;br&gt;<br /> مثل خاک اجزای او از ہم شکست&lt;br&gt;<br /> <br /> ہستی مسلم ز آئین است و بس&lt;br&gt;<br /> باطن دین نبی این است و بس&lt;br&gt;<br /> <br /> برگ گل شد چون ز آئین بستہ شد&lt;br&gt;<br /> گل ز آئین بستہ شد گلدستہ شد&lt;br&gt;<br /> <br /> نغمہ از ضبط صدا پیداستی&lt;br&gt;<br /> ضبط چون رفت از صدا غوغاستی&lt;br&gt;<br /> <br /> در گلوے ما نفس موج ہواست&lt;br&gt;<br /> چون ہوا پابند نے گردد، نواست&lt;br&gt;<br /> <br /> تو ہمی دانی کہ آئین تو چیست؟&lt;br&gt;<br /> زیر گردون سر تمکین تو چیست؟&lt;br&gt;<br /> <br /> آن کتاب زندہ قرآن حکیم&lt;br&gt;<br /> حکمت او لایزال است و قدیم&lt;br&gt;<br /> <br /> نسخہ ی اسرار تکوین حیات&lt;br&gt;<br /> بے ثبات از قوتش گیرد ثبات&lt;br&gt;<br /> <br /> حرف او را ریب نے تبدیل نے&lt;br&gt;<br /> آیہ اش شرمندہ ی تأویل نے&lt;br&gt;<br /> <br /> پختہ تر سودای خام از زور او&lt;br&gt;<br /> در فتد با سنگ، جام از زور او&lt;br&gt;<br /> <br /> می برد پابند و آزاد آورد&lt;br&gt;<br /> صید بندان را بفریاد آورد&lt;br&gt;<br /> <br /> نوع انسان را پیام آخرین&lt;br&gt; <br /> حامل او رحمة للعالمین&lt;br&gt;<br /> <br /> ارج می گیرد ازو ناارجمند&lt;br&gt;<br /> بندہ را از سجدہ سازد سر بلند&lt;br&gt;<br /> <br /> رہزنان از حفظ او رہبر شدند&lt;br&gt;<br /> از کتابی صاحب دفتر شدند&lt;br&gt;<br /> <br /> دشت پیمایان ز تاب یک چراغ&lt;br&gt;<br /> صد تجلی از علوم اندر دماغ&lt;br&gt;<br /> <br /> آنکہ دوش کوہ بارش بر نتافت&lt;br&gt;<br /> سطوت او زہرہ ی گردون شکافت&lt;br&gt;<br /> <br /> بنگر آن سرمایہ ی آمال ما&lt;br&gt;<br /> گنجد اندر سینہ ی اطفال ما&lt;br&gt;<br /> <br /> آن جگر تاب بیابان کم آب&lt;br&gt;<br /> چشم او احمر ز سوز آفتاب&lt;br&gt;<br /> <br /> خوشتر از آہو رم جمازہ اش&lt;br&gt;<br /> گرم چون آتش دم جمازہ اش&lt;br&gt;<br /> <br /> رخت خواب افکندہ در زیر نخیل&lt;br&gt;<br /> صبحدم بیدار از بانگ رحیل&lt;br&gt;<br /> <br /> دشت سیر از بام و در ناآشنا&lt;br&gt;<br /> ہرزہ گردد از حضر ناآشنا&lt;br&gt;<br /> <br /> تا دلش از گرمی قرآن تپید&lt;br&gt;<br /> موج بیتابش چو گوہر آرمید&lt;br&gt;<br /> <br /> خواند ز آیات مبین او سبق&lt;br&gt;<br /> بندہ آمد خواجہ رفت از پیش حق&lt;br&gt;<br /> <br /> از جہانبانی نوازد ساز او&lt;br&gt;<br /> مسند جم گشت پا انداز او&lt;br&gt;<br /> <br /> شہر ہا از گرد پایش ریختند&lt;br&gt;<br /> صد چمن از یک گلش انگیختند&lt;br&gt;<br /> <br /> اے گرفتار رسوم ایمان تو&lt;br&gt;<br /> شیوہ ہای کافری زندان تو&lt;br&gt;<br /> <br /> قطع کردی امر خود را در زبر&lt;br&gt;<br /> جادہ پیمای الی &quot;شئی نکر&quot;&lt;br&gt;<br /> <br /> گر تو میخواہی مسلمان زیستن&lt;br&gt;<br /> نیست ممکن جز بقرآن زیستن&lt;br&gt;<br /> <br /> صوفی پشمینہ پوش حال مست&lt;br&gt;<br /> از شراب نغمہ ی قوال مست&lt;br&gt;<br /> <br /> آتش از شعر عراقی در دلش&lt;br&gt;<br /> در نمی سازد بقرآن محفلش&lt;br&gt;<br /> <br /> از کلاہ و بوریا تاج و سریر&lt;br&gt;<br /> فقر او از خانقاہان باج گیر&lt;br&gt;<br /> <br /> واعظ دستان زن افسانہ بند&lt;br&gt;<br /> معنی او پست و حرف او بلند&lt;br&gt;<br /> <br /> از خطیب و دیلمی گفتار او&lt;br&gt;<br /> با ضعیف و شاذ و مرسل کار او&lt;br&gt;<br /> <br /> از تلاوت بر تو حق دارد کتاب&lt;br&gt;<br /> تو ازو کامی کہ میخواہی بیاب&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Arzy-hal-musanif-bahzoor-rahmat-ul-lil-aalameen&diff=23923 2018-07-20T01:09:38Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==عرض حال مصنف بحضور رحمة للعالمین==<br /> <br /> اے ظہور تو شباب زندگی&lt;br&gt; <br /> جلوہ ات تعبیر خواب زندگی&lt;br&gt;<br /> <br /> اے زمین از بارگاہت ارجمند&lt;br&gt;<br /> آسمان از بوسۂ بامت بلند&lt;br&gt;<br /> <br /> شش جہت روشن ز تاب روی تو&lt;br&gt;<br /> ترک و تاجیک و عرب ہندوی تو&lt;br&gt;<br /> <br /> از تو بالا پایۂ این کائنات&lt;br&gt;<br /> فقر تو سرمایۂ این کائنات&lt;br&gt;<br /> <br /> در جہان شمع حیات افروختی&lt;br&gt;<br /> بندگان را خواجگی آموختی&lt;br&gt;<br /> <br /> بے تو از نابودمندیہا خجل&lt;br&gt;<br /> پیکران این سرای آب و گل&lt;br&gt;<br /> <br /> تا دم تو آتشے از گل گشود&lt;br&gt;<br /> تودہ ہای خاک را آدم نمود&lt;br&gt;<br /> <br /> ذرہ دامن گیر مہر و ماہ شد&lt;br&gt;<br /> یعنی از نیروی خویش آگاہ شد&lt;br&gt;<br /> <br /> تا مرا افتاد بر رویت نظر&lt;br&gt;<br /> از اب و ام گشتۂ ئی محبوب تر&lt;br&gt;<br /> <br /> عشق در من آتشے افروخت است&lt;br&gt;<br /> فرصتش بادا کہ جانم سوخت است&lt;br&gt;<br /> <br /> نالہ ئی مانند نے سامان من&lt;br&gt;<br /> آن چراغ خانۂ ویران من&lt;br&gt;<br /> <br /> از غم پنہان نگفتن مشکل است&lt;br&gt;<br /> بادہ در مینا نہفتن مشکل است&lt;br&gt;<br /> <br /> مسلم از سر نبی بیگانہ شد&lt;br&gt;<br /> باز این بیت الحرم بتخانہ شد&lt;br&gt;<br /> <br /> از منات و لات و عزی و ھبل&lt;br&gt;<br /> ہر یکی دارد بتی اندر بغل&lt;br&gt;<br /> <br /> شیخ ما از برہمن کافر تر است&lt;br&gt;<br /> زانکہ او را سومنات اندر سر است&lt;br&gt;<br /> <br /> رخت ہستی از عرب برچیدہ ئی&lt;br&gt;<br /> در خمستان عجم خوابیدہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> شل ز برفاب عجم اعضای او&lt;br&gt;<br /> سرد تر از اشک او صہبای او&lt;br&gt;<br /> <br /> ہمچو کافر از اجل ترسندہ ئی&lt;br&gt;<br /> سینہ اش فارغ ز قلب زندہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> نعشش از پیش طبیبان بردہ ام&lt;br&gt;<br /> در حضور مصطفی آوردہ ام&lt;br&gt;<br /> <br /> مردہ بود از آب حیوان گفتمش&lt;br&gt;<br /> سری از اسرار قرآن گفتمش&lt;br&gt;<br /> <br /> داستانی گفتم از یاران نجد&lt;br&gt;<br /> نکہتی آوردم از بستان نجد&lt;br&gt;<br /> <br /> محفل از شمع نوا افروختم&lt;br&gt;<br /> قوم را رمز حیات آموختم&lt;br&gt;<br /> <br /> گفت بر ما بندد افسون فرنگ&lt;br&gt;<br /> ہست غوغایش ز قانون فرنگ&lt;br&gt;<br /> <br /> اے بصیری را ردا بخشندہ ئی&lt;br&gt;<br /> بربط سلما مرا بخشندہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> ذوق حق دہ این خطا اندیش را&lt;br&gt;<br /> اینکہ نشناسد متاع خویش را&lt;br&gt;<br /> <br /> گر دلم آئینۂ بے جوہر است&lt;br&gt;<br /> ور بحرفم غیر قرآن مضمر است&lt;br&gt;<br /> <br /> اے فروغت صبح اعصار و دہور&lt;br&gt;<br /> چشم تو بینندۂ ما فی الصدور&lt;br&gt;<br /> <br /> پردۂ ناموس فکرم چاک کن&lt;br&gt;<br /> این خیابان را ز خارم پاک کن&lt;br&gt;<br /> <br /> تنگ کن رخت حیات اندر برم&lt;br&gt;<br /> اہل ملت را نگہدار از شرم&lt;br&gt;<br /> <br /> سبز کشت نابسامانم مکن&lt;br&gt;<br /> بہرہ گیر از ابر نیسانم مکن&lt;br&gt;<br /> <br /> خشک گردان بادہ در انگور من&lt;br&gt;<br /> زہر ریز اندر مے کافور من&lt;br&gt;<br /> <br /> روز محشر خوار و رسوا کن مرا&lt;br&gt;<br /> بے نصیب از بوسۂ پا کن مرا&lt;br&gt;<br /> <br /> گر در اسرار قرآن سفتہ ام&lt;br&gt;<br /> با مسلمانان اگر حق گفتہ ام&lt;br&gt;<br /> <br /> اے کہ از احسان تو ناکس ، کس است&lt;br&gt;<br /> یک دعایت مزد گفتارم بس است&lt;br&gt;<br /> <br /> عرض کن پیش خدای عزوجل&lt;br&gt;<br /> عشق من گردد ھم آغوش عمل&lt;br&gt;<br /> <br /> دولت جان حزین بخشیدہ ئی&lt;br&gt;<br /> بہرہ ئی از علم دین بخشیدہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> در عمل پایندہ تر گردان مرا&lt;br&gt;<br /> آب نیسانم گہر گردان مرا&lt;br&gt;<br /> <br /> رخت جان تا در جہان آوردہ ام&lt;br&gt;<br /> آرزوی دیگرے پروردہ ام&lt;br&gt;<br /> <br /> ہمچو دل در سینہ ام آسودہ است&lt;br&gt;<br /> محرم از صبح حیاتم بودہ است&lt;br&gt;<br /> <br /> از پدر تا نام تو آموختم&lt;br&gt;<br /> آتش این آرزو افروختم&lt;br&gt;<br /> <br /> تا فلک دیرینہ تر سازد مرا&lt;br&gt;<br /> در قمار زندگی بازد مرا&lt;br&gt;<br /> <br /> آرزوی من جوان تر می شود&lt;br&gt;<br /> این کہن صہبا گران تر می شود&lt;br&gt;<br /> <br /> این تمنا زیر خاکم گوہر است&lt;br&gt;<br /> در شبم تاب ہمین یک اختر است&lt;br&gt;<br /> <br /> مدتے با لالہ رویان ساختم&lt;br&gt;<br /> عشق با مرغولہ مویان باختم&lt;br&gt;<br /> <br /> بادہ ہا با ماہ سیمایان زدم&lt;br&gt;<br /> بر چراغ عافیت دامان زدم&lt;br&gt;<br /> <br /> برقہا رقصید گرد حاصلم&lt;br&gt;<br /> رھزنان بردند کالای دلم&lt;br&gt;<br /> <br /> این شراب از شیشۂ جانم نریخت&lt;br&gt;<br /> این زر سارا ز دامانم نریخت&lt;br&gt;<br /> <br /> عقل آزر پیشہ ام زنار بست&lt;br&gt;<br /> نقش او در کشور جانم نشست&lt;br&gt;<br /> <br /> سالہا بودم گرفتار شکی&lt;br&gt;<br /> از دماغ خشک من لاینفکی&lt;br&gt;<br /> <br /> حرفی از علم الیقین ناخواندہ ئی&lt;br&gt;<br /> در گمان آباد حکمت ماندہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> ظلمتم از تاب حق بیگانہ بود&lt;br&gt;<br /> شامم از نور شفق بیگانہ بود&lt;br&gt;<br /> <br /> این تمنا در دلم خوابیدہ ماند&lt;br&gt;<br /> در صدف مثل گہر پوشیدہ ماند&lt;br&gt;<br /> <br /> آخر از پیمانۂ چشمم چکید&lt;br&gt;<br /> در ضمیر من نواہا آفرید&lt;br&gt;<br /> <br /> اے ز یاد غیر تو جانم تہی&lt;br&gt;<br /> بر لبش آرم اگر فرمان دہی&lt;br&gt;<br /> <br /> زندگی را از عمل سامان نبود&lt;br&gt;<br /> پس مرا این آرزو شایان نبود&lt;br&gt;<br /> <br /> شرم از اظہار او آید مرا&lt;br&gt;<br /> شفقت تو جرأت افزاید مرا&lt;br&gt;<br /> <br /> ہست شأن رحمتت گیتی نواز&lt;br&gt;<br /> آرزو دارم کہ میرم در حجاز&lt;br&gt;<br /> <br /> مسلمی از ماسوا بیگانہ ئی&lt;br&gt;<br /> تا کجا زناری بتخانہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> حیف چون او را سرآید روزگار&lt;br&gt;<br /> پیکرش را دیر گیرد در کنار&lt;br&gt;<br /> <br /> از درت خیزد اگر اجزای من&lt;br&gt;<br /> وای امروزم خوشا فردای من&lt;br&gt;<br /> <br /> فرخا شھری کہ تو بودی در آن&lt;br&gt;<br /> اے خنک خاکی کہ آسودی در آن&lt;br&gt;<br /> <br /> &quot;مسکن یار است و شہر شاہ من&lt;br&gt;<br /> پیش عاشق این بود حب الوطن&quot;&lt;br&gt;<br /> <br /> کوکبم را دیدۂ بیدار بخش&lt;br&gt;<br /> مرقدی در سایۂ دیوار بخش&lt;br&gt;<br /> <br /> تا بیاساید دل بے تاب من&lt;br&gt;<br /> بستگی پیدا کند سیماب من&lt;br&gt;<br /> <br /> با فلک گویم کہ آرامم نگر&lt;br&gt;<br /> دیدہ ئی آغازم، انجامم نگر&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Dar-maini-aynka-millat-Muhammadia-nehayat-zmani-hum-nadard&diff=23922 2018-07-20T01:09:36Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==در معنی اینکہ ملت محمدیہ نہایت زمانی ہم ندارد==<br /> <br /> ===در معنی اینکہ ملت محمدیہ نہایت زمانی ہم ندارد کہ دوام این ملت شریفہ موعود است===<br /> <br /> در بہاران جوش بلبل دیدہ ئی&lt;br&gt;<br /> رستخیز غنچہ و گل دیدہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> چون عروسان غنچہ ہا آراستہ&lt;br&gt;<br /> از زمین یک شہر انجم خاستہ&lt;br&gt;<br /> <br /> سبزہ از اشک سحر شوئیدہ ئی&lt;br&gt;<br /> از سرود آب جو خوابیدہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> غنچہ ئی بر می دمد از شاخسار&lt;br&gt;<br /> گیردش باد نسیم اندر کنار&lt;br&gt;<br /> <br /> غنچہ ئی از دست گلچین خون شود&lt;br&gt;<br /> از چمن مانند بو بیرون رود&lt;br&gt;<br /> <br /> بست قمری آشیان بلبل پرید&lt;br&gt;<br /> قطرہ ی شبنم رسید و بو رمید&lt;br&gt;<br /> <br /> رخصت صد لالہ ی ناپایدار&lt;br&gt;<br /> کم نسازد رونق فصل بہار&lt;br&gt;<br /> <br /> از زیان گنج فراوانش ہمان&lt;br&gt;<br /> محفل گلہای خندانش ہمان&lt;br&gt;<br /> <br /> فصل گل از نسترن باقی تر است&lt;br&gt;<br /> از گل و سرو و سمن باقی تر است&lt;br&gt;<br /> <br /> کان گوھر پروری گوہر گری&lt;br&gt;<br /> کم نگردد از شکست گوہری&lt;br&gt;<br /> <br /> صبح از مشرق ز مغرب شام رفت&lt;br&gt;<br /> جام صد روز از خم ایام رفت&lt;br&gt;<br /> <br /> بادہ ہا خوردند و صہبا باقی است&lt;br&gt;<br /> دوشہا خون گشت و فردا باقی است&lt;br&gt;<br /> <br /> ہمچنان از فردہای پی سپر&lt;br&gt;<br /> ہست تقویم امم پایندہ تر&lt;br&gt;<br /> <br /> در سفر یار است و صحبت قائم است&lt;br&gt;<br /> فرد رہ گیر است و ملت قائم است&lt;br&gt;<br /> <br /> ذات او دیگر صفاتش دیگر است&lt;br&gt;<br /> سنت مرگ و حیاتش دیگر است&lt;br&gt;<br /> <br /> فرد بر می خیزد از مشت گلی&lt;br&gt;<br /> قوم زاید از دل صاحب دلی&lt;br&gt;<br /> <br /> فرد پور شصت و ہفتاد است و بس&lt;br&gt;<br /> قوم را صد سال مثل یک نفس&lt;br&gt;<br /> <br /> زندہ فرد از ارتباط جان و تن&lt;br&gt;<br /> زندہ قوم از حفظ ناموس کہن&lt;br&gt;<br /> <br /> مرگ فرد از خشکی رود حیات&lt;br&gt;<br /> مرگ قوم از ترک مقصود حیات&lt;br&gt;<br /> <br /> گرچہ ملت ہم بمیرد مثل فرد&lt;br&gt;<br /> از اجل فرمان پذیرد مثل فرد&lt;br&gt;<br /> <br /> امت مسلم ز آیات خداست&lt;br&gt;<br /> اصلش از ہنگامہ ی &quot;قالوا بلی&quot; ست&lt;br&gt;<br /> <br /> از اجل این قوم بے پرواستی&lt;br&gt;<br /> استوار از &quot;نحن نزلنا&quot;ستی&lt;br&gt;<br /> <br /> ذکر قائم از قیام ذاکر است&lt;br&gt;<br /> از دوام او دوام ذاکر است&lt;br&gt;<br /> <br /> تا خدا &quot;ان یطفئوا&quot; فرمودہ است&lt;br&gt;<br /> از فسردن این چراغ آسودہ است&lt;br&gt;<br /> <br /> امتے در حق پرستی کاملے&lt;br&gt;<br /> امتے محبوب ہر صاحبدلے&lt;br&gt;<br /> <br /> حق برون آورد این تیغ اصیل&lt;br&gt;<br /> از نیام آرزوہای خلیل&lt;br&gt;<br /> <br /> تا صداقت زندہ گردد از دمش&lt;br&gt;<br /> غیر حق سوزد ز برق پیہمش&lt;br&gt;<br /> <br /> ما کہ توحید خدارا حجتیم&lt;br&gt;<br /> حافظ رمز کتاب و حکمتیم&lt;br&gt;<br /> <br /> آسمان با ما سر پیکار داشت&lt;br&gt;<br /> در بغل یک فتنہ ی تاتار داشت&lt;br&gt;<br /> <br /> بندہا از پا گشود آن فتنہ را&lt;br&gt;<br /> بر سر ما آزمود آن فتنہ را&lt;br&gt;<br /> <br /> فتنہ ئی پامال راہش محشری&lt;br&gt;<br /> کشتہ ی تیغ نگاہش محشری&lt;br&gt;<br /> <br /> خفتہ صد آشوب در آغوش او&lt;br&gt;<br /> صبح امروزی نزاید دوش او&lt;br&gt;<br /> <br /> سطوت مسلم بخاک و خون تپید&lt;br&gt;<br /> دید بغداد آنچہ روما ہم ندید&lt;br&gt;<br /> <br /> تو مگر از چرخ کج رفتار پرس&lt;br&gt;<br /> زان نو آئین کہن پندار پرس&lt;br&gt;<br /> <br /> آتش تاتاریان گلزار کیست؟&lt;br&gt;<br /> شعلہ ہای او گل دستار کیست؟&lt;br&gt;<br /> <br /> زانکہ ما را فطرت ابراہیمی است&lt;br&gt;<br /> ہم بہ مولا نسبت ابراہیمی است&lt;br&gt;<br /> <br /> از تہ آتش بر اندازیم گل&lt;br&gt;<br /> نار ھر نمرود را سازیم گل&lt;br&gt;<br /> <br /> شعلہ ہای انقلاب روزگار&lt;br&gt;<br /> چون بباغ ما رسد گردد بہار&lt;br&gt;<br /> <br /> رومیان را گرم بازاری نماند&lt;br&gt;<br /> آن جہانگیری، جہانداری نماند&lt;br&gt;<br /> <br /> شیشہ ی ساسانیان در خون نشست&lt;br&gt;<br /> رونق خمخانہ یونان شکست&lt;br&gt;<br /> <br /> مصر ھم در امتحان ناکام ماند&lt;br&gt;<br /> استخوان او تہ اھرام ماند&lt;br&gt;<br /> <br /> در جہان بانگ اذان بودست و ہست&lt;br&gt;<br /> ملت اسلامیان بودست و ہست&lt;br&gt;<br /> <br /> عشق آئین حیات عالم است&lt;br&gt;<br /> امتزاج سالمات عالم است&lt;br&gt;<br /> <br /> عشق از سوز دل ما زندہ است&lt;br&gt;<br /> از شرار لاالہ تابندہ است&lt;br&gt;<br /> <br /> گرچہ مثل غنچہ دلگیریم ما&lt;br&gt;<br /> گلستان میرد اگر میریم ما&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Dar-maini-aynka-watan-asas-millat-nest&diff=23921 2018-07-20T01:09:33Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==در معنی اینکہ وطن اساس ملت نیست==<br /> <br /> آنچنان قطع اخوت کردہ اند&lt;br&gt;<br /> بر وطن تعمیر ملت کردہ اند&lt;br&gt;<br /> <br /> تا وطن را شمع محفل ساختند&lt;br&gt;<br /> نوع انسان را قبائل ساختند&lt;br&gt;<br /> <br /> جنتے جستند در بئس القرار&lt;br&gt;<br /> تا &quot;احلوا قومہم دار البوار&quot;&lt;br&gt;<br /> <br /> این شجر جنت ز عالم بردہ است&lt;br&gt;<br /> تلخی پیکار بار آوردہ است&lt;br&gt;<br /> <br /> مردمی اندر جہان افسانہ شد&lt;br&gt;<br /> آدمی از آدمی بیگانہ شد&lt;br&gt;<br /> <br /> روح از تن رفت و ہفت اندام ماند&lt;br&gt;<br /> آدمیت گم شد و اقوام ماند&lt;br&gt;<br /> <br /> تا سیاست مسند مذہب گرفت&lt;br&gt;<br /> این شجر در گلشن مغرب گرفت&lt;br&gt;<br /> <br /> قصہ ی دین مسیحائی فسرد&lt;br&gt;<br /> شعلہ ی شمع کلیسائی فسرد&lt;br&gt;<br /> <br /> اسقف از بے طاقتی در ماندہ ئی&lt;br&gt;<br /> مہرہ ہا از کف برون افشاندہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> قوم عیسی بر کلیسا پازدہ&lt;br&gt;<br /> نقد آئین چلیپا وازدہ&lt;br&gt;<br /> <br /> دہریت چون جامہ ی مذہب درید&lt;br&gt;<br /> مرسلی از حضرت شیطان رسید&lt;br&gt;<br /> <br /> آن فلارنساوی باطل پرست&lt;br&gt;<br /> سرمہ ی او دیدہ ی مردم شکست&lt;br&gt;<br /> <br /> نسخہ ئی بہر شہنشاہان نوشت&lt;br&gt;<br /> در گل ما دانہ ی پیکار کشت&lt;br&gt;<br /> <br /> فطرت او سوی ظلمت بردہ رخت&lt;br&gt;<br /> حق ز تیغ خامہ ی او لخت لخت&lt;br&gt;<br /> <br /> بتگری مانند آزر پیشہ اش&lt;br&gt;<br /> بست نقش تازہ ئی اندیشہ اش&lt;br&gt;<br /> <br /> مملکت را دین او معبود ساخت&lt;br&gt;<br /> فکر او مذموم را محمود ساخت&lt;br&gt;<br /> <br /> بوسہ تا بر پای این معبود زد&lt;br&gt;<br /> نقد حق را بر عیار سود زد&lt;br&gt;<br /> <br /> باطل از تعلیم او بالیدہ است&lt;br&gt;<br /> حیلہ اندازی فنی گردیدہ است&lt;br&gt;<br /> <br /> طرح تدبیر زبون فرجام ریخت&lt;br&gt;<br /> این خسک در جادہ ی ایام ریخت&lt;br&gt;<br /> <br /> شب بچشم اہل عالم چیدہ است&lt;br&gt;<br /> مصلحت تزویر را نامیدہ است&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Dar-maini-huryat-i-islamia-wa-sar-hadsa-karbla&diff=23919 2018-07-20T01:09:31Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==در معنی حریت اسلامیہ و سر حادثۂ کربلا==<br /> <br /> ہر کہ پیمان با ہوالموجود بست&lt;br&gt;<br /> گردنش از بند ہر معبود رست&lt;br&gt;<br /> <br /> مومن از عشق است و عشق از مومنست&lt;br&gt;<br /> عشق را ناممکن ما ممکن است&lt;br&gt;<br /> <br /> عقل سفاک است و او سفاک تر&lt;br&gt;<br /> پاک تر چالاک تر بیباک تر&lt;br&gt;<br /> <br /> عقل در پیچاک اسباب و علل&lt;br&gt;<br /> عشق چوگان باز میدان عمل&lt;br&gt;<br /> <br /> عشق صید از زور بازو افکند&lt;br&gt;<br /> عقل مکار است و دامی میزند&lt;br&gt;<br /> <br /> عقل را سرمایہ از بیم و شک است&lt;br&gt;<br /> عشق را عزم و یقین لاینفک است&lt;br&gt;<br /> <br /> آن کند تعمیر تا ویران کند&lt;br&gt;<br /> این کند ویران کہ آبادان کند&lt;br&gt;<br /> <br /> عقل چون باد است ارزان در جہان&lt;br&gt;<br /> عشق کمیاب و بہای او گران&lt;br&gt;<br /> <br /> عقل محکم از اساس چون و چند&lt;br&gt;<br /> عشق عریان از لباس چون و چند&lt;br&gt;<br /> <br /> عقل می گوید کہ خود را پیش کن&lt;br&gt;<br /> عشق گوید امتحان خویش کن&lt;br&gt;<br /> <br /> عقل با غیر آشنا از اکتساب&lt;br&gt;<br /> عشق از فضل است و با خود در حساب&lt;br&gt;<br /> <br /> عقل گوید شاد شو آباد شو&lt;br&gt;<br /> عشق گوید بندہ شو آزاد شو&lt;br&gt;<br /> <br /> عشق را آرام جان حریت است&lt;br&gt;<br /> ناقہ اش را ساربان حریت است&lt;br&gt;<br /> <br /> آن شنیدستی کہ ہنگام نبرد&lt;br&gt;<br /> عشق با عقل ہوس پرور چہ کرد&lt;br&gt;<br /> <br /> آن امام عاشقان پور بتول&lt;br&gt;<br /> سرو آزادی ز بستان رسول&lt;br&gt;<br /> <br /> اللہ اللہ بای بسم اللہ پدر&lt;br&gt;<br /> معنی ذبح عظیم آمد پسر&lt;br&gt;<br /> <br /> بہر آن شہزادہ ی خیر الملل&lt;br&gt;<br /> دوش ختم المرسلین نعم الجمل&lt;br&gt;<br /> <br /> سرخ رو عشق غیور از خون او&lt;br&gt;<br /> شوخی این مصرع از مضمون او&lt;br&gt;<br /> <br /> در میان امت ان کیوان جناب&lt;br&gt;<br /> ہمچو حرف قل ہو اللہ در کتاب&lt;br&gt;<br /> <br /> موسی و فرعون و شبیر و یزید&lt;br&gt;<br /> این دو قوت از حیات آید پدید&lt;br&gt;<br /> <br /> زندہ حق از قوت شبیری است&lt;br&gt;<br /> باطل آخر داغ حسرت میری است&lt;br&gt;<br /> <br /> چون خلافت رشتہ از قرآن گسیخت&lt;br&gt;<br /> حریت را زہر اندر کام ریخت&lt;br&gt;<br /> <br /> خاست آن سر جلوہ ی خیرالامم&lt;br&gt;<br /> چون سحاب قبلہ باران در قدم&lt;br&gt;<br /> <br /> بر زمین کربلا بارید و رفت&lt;br&gt;<br /> لالہ در ویرانہ ہا کارید و رفت&lt;br&gt;<br /> <br /> تا قیامت قطع استبداد کرد&lt;br&gt;<br /> موج خون او چمن ایجاد کرد&lt;br&gt;<br /> <br /> بہر حق در خاک و خون غلتیدہ است&lt;br&gt;<br /> پس بنای لاالہ گردیدہ است&lt;br&gt;<br /> <br /> مدعایش سلطنت بودی اگر&lt;br&gt;<br /> خود نکردی با چنین سامان سفر&lt;br&gt;<br /> <br /> دشمنان چون ریگ صحرا لاتعد&lt;br&gt;<br /> دوستان او بہ یزدان ہم عدد&lt;br&gt;<br /> <br /> سر ابراہیم و اسمعیل بود&lt;br&gt;<br /> یعنی آن اجمال را تفصیل بود&lt;br&gt;<br /> <br /> عزم او چون کوہساران استوار&lt;br&gt;<br /> پایدار و تند سیر و کامگار&lt;br&gt;<br /> <br /> تیغ بہر عزت دین است و بس&lt;br&gt;<br /> مقصد او حفظ آئین است و بس&lt;br&gt;<br /> <br /> ماسوی اللہ را مسلمان بندہ نیست&lt;br&gt;<br /> پیش فرعونی سرش افکندہ نیست&lt;br&gt;<br /> <br /> خون او تفسیر این اسرار کرد&lt;br&gt;<br /> ملت خوابیدہ را بیدار کرد&lt;br&gt;<br /> <br /> تیغ لا چون از میان بیرون کشید&lt;br&gt;<br /> از رگ ارباب باطل خون کشید&lt;br&gt;<br /> <br /> نقش الا اللہ بر صحرا نوشت&lt;br&gt;<br /> سطر عنوان نجات ما نوشت&lt;br&gt;<br /> <br /> رمز قرآن از حسین آموختیم&lt;br&gt;<br /> ز آتش او شعلہ ہا اندوختیم&lt;br&gt;<br /> <br /> شوکت شام و فر بغداد رفت&lt;br&gt;<br /> سطوت غرناطہ ہم از یاد رفت&lt;br&gt;<br /> <br /> تار ما از زخمہ اش لرزان ہنوز&lt;br&gt;<br /> تازہ از تکبیر او ایمان ہنوز&lt;br&gt;<br /> <br /> اے صبا اے پیک دور افتادگان&lt;br&gt;<br /> اشک ما بر خاک پاک او رسان&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Dar-maini-aynka-choon-millat-Muhammadia&diff=23920 2018-07-20T01:09:31Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Jawad Shah</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==در معنی اینکہ چون ملت محمدیہ==<br /> <br /> <br /> ===در معنی اینکہ چون ملت محمدیہ موسس بر توحید و رسالت است پس نہایت مکانی ندارد=== <br /> <br /> <br /> جوہر ما با مقامی بستہ نیست&lt;br&gt;<br /> بادہ ی تندش بجامی بستہ نیست&lt;br&gt;<br /> <br /> ہندی و چینی سفال جام ماست&lt;br&gt;<br /> رومی و شامی گل اندام ماست&lt;br&gt;<br /> <br /> قلب ما از ہند و روم و شام نیست&lt;br&gt;<br /> مرز و بوم او بجز اسلام نیست&lt;br&gt;<br /> <br /> پیش پیغمبر چو کعب پاک زاد&lt;br&gt;<br /> ھدیہ یی آورد از بانت سعاد&lt;br&gt;<br /> <br /> در ثنایش گوہر شب تاب سفت&lt;br&gt;<br /> سیف مسلول از سیوف الہند گفت&lt;br&gt;<br /> <br /> آن مقامش برتر از چرخ بلند&lt;br&gt;<br /> نامدش نسبت بہ اقلیمی پسند&lt;br&gt;<br /> <br /> گفت سیف من سیوف اللہ گو&lt;br&gt;<br /> حق پرستی جز براہ حق مپو&lt;br&gt;<br /> <br /> ہمچنان آن رازدان جزو و کل&lt;br&gt;<br /> گرد پایش سرمہ ی چشم رسل&lt;br&gt;<br /> <br /> گفت با امت ز دنیای شما&lt;br&gt;<br /> دوست دارم طاعت و طیب و نسا&lt;br&gt;<br /> <br /> گر ترا ذوق معانی رھنماست&lt;br&gt; <br /> نکتہ ئی پوشیدہ در حرف &quot;شما&quot;ست&lt;br&gt;<br /> <br /> یعنی آن شمع شبستان وجود&lt;br&gt;<br /> بود در دنیا و از دنیا نبود&lt;br&gt;<br /> <br /> جلوہ ی او قدسیان را سینہ سوز&lt;br&gt;<br /> بود اندر آب و گل آدم ہنوز&lt;br&gt;<br /> <br /> من ندانم مرز و بوم او کجاست&lt;br&gt;<br /> این قدر دانم کہ با ما آشناست&lt;br&gt;<br /> <br /> این عناصر را جہان ما شمرد&lt;br&gt;<br /> خویشتن را میہمان ما شمرد&lt;br&gt;<br /> <br /> زانکہ ما از سینہ جان گم کردہ ایم&lt;br&gt;<br /> خویش را در خاکدان گم کردہ ایم&lt;br&gt;<br /> <br /> مسلم استی دل بہ اقلیمی مبند&lt;br&gt;<br /> گم مشو اندر جہان چون و چند&lt;br&gt;<br /> <br /> می نگنجد مسلم اندر مرز و بوم&lt;br&gt;<br /> در دل او یاوہ گردد شام و روم&lt;br&gt;<br /> <br /> دل بدست آور کہ در پہنای دل&lt;br&gt;<br /> می شود گم این سرای آب و گل&lt;br&gt;<br /> <br /> عقدہ ی قومیت مسلم گشود&lt;br&gt;<br /> از وطن آقای ما ہجرت نمود&lt;br&gt;<br /> <br /> حکمتش یک ملت گیتی نورد&lt;br&gt;<br /> بر اساس کلمہ ئی تعمیر کرد&lt;br&gt;<br /> <br /> تا ز بخششہای آن سلطان دین&lt;br&gt;<br /> مسجد ما شد ھمہ روی زمین&lt;br&gt;<br /> <br /> آنکہ در قرآن خدا او را ستود&lt;br&gt;<br /> آن کہ حفظ جان او موعود بود&lt;br&gt;<br /> <br /> دشمنان بے دست و پا از ہیبتش&lt;br&gt;<br /> لرزہ بر تن از شکوہ فطرتش&lt;br&gt;<br /> <br /> پس چرا از مسکن آبا گریخت&lt;br&gt;<br /> تو گمان داری کہ از اعدا گریخت&lt;br&gt;<br /> <br /> قصہ گویان حق ز ما پوشیدہ اند&lt;br&gt;<br /> معنی ہجرت غلط فہمیدہ اند&lt;br&gt;<br /> <br /> ہجرت آئین حیات مسلم است&lt;br&gt;<br /> این ز اسباب ثبات مسلم است&lt;br&gt;<br /> <br /> معنی او از تنک آبی رم است&lt;br&gt;<br /> ترک شبنم بہر تسخیر یم است&lt;br&gt;<br /> <br /> بگذر از گل گلستان مقصود تست&lt;br&gt;<br /> این زیان پیرایہ بند سود تست&lt;br&gt;<br /> <br /> مہر را آزادہ رفتن آبروست&lt;br&gt;<br /> عرصہ ی آفاق زیر پای اوست&lt;br&gt;<br /> <br /> ہمچو جو سرمایہ از باران مخواہ&lt;br&gt;<br /> بیکران شو در جہان پایان مخواہ&lt;br&gt;<br /> <br /> بود بحر تلخ رو یک سادہ دشت&lt;br&gt;<br /> ساحلی ورزید و از شرم آب گشت&lt;br&gt;<br /> <br /> بایدت آہنگ تسخیر ھمہ&lt;br&gt;<br /> تا تو می باشی فراگیر ھمہ&lt;br&gt;<br /> <br /> صورت ماہی بہ بحر آباد شو&lt;br&gt;<br /> یعنی از قید مقام آزاد شو&lt;br&gt;<br /> <br /> ہر کہ از قید جہات آزاد شد&lt;br&gt;<br /> چون فلک در شش جہت آباد شد&lt;br&gt;<br /> <br /> بوی گل از ترک گل جولانگر است&lt;br&gt;<br /> در فراخای چمن خود گسترست&lt;br&gt;<br /> <br /> اے کہ یک جا در چمن انداختی&lt;br&gt;<br /> مثل بلبل با گلی در ساختی&lt;br&gt;<br /> <br /> چون صبا بار قبول از دوش گیر&lt;br&gt;<br /> گلشن اندر حلقہ ی آغوش گیر&lt;br&gt;<br /> <br /> از فریب عصر نو ہشیار باش&lt;br&gt;<br /> رہ فتد اے رہرو ہشیار باش&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Hakayat-bow-ubaid-o-jaban-dar-maini-akhuwat-islamia&diff=23917 2018-07-20T01:09:30Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==حکایت بوعبیدو جابان در معنی اخوت اسلامیہ==<br /> <br /> شد اسیر مسلمی اندر نبرد&lt;br&gt;<br /> قائدی از قائدان یزد جرد&lt;br&gt;<br /> <br /> گبر باران دیدہ و عیار بود&lt;br&gt;<br /> حیلہ جو و پرفن و مکار بود&lt;br&gt;<br /> <br /> از مقام خود خبردارش نکرد&lt;br&gt;<br /> ہم ز نام خود خبردارش نکرد&lt;br&gt;<br /> <br /> گفت می خواہم کہ جان بخشی مرا&lt;br&gt;<br /> چون مسلمانان امان بخشی مرا&lt;br&gt;<br /> <br /> کرد مسلم تیغ را اندر نیام&lt;br&gt;<br /> گفت خونت ریختن بر من حرام&lt;br&gt;<br /> <br /> چون درفش کاویانی چاک شد&lt;br&gt;<br /> آتش اولاد ساسان خاک شد&lt;br&gt;<br /> <br /> آشکارا شد کہ جابان است او&lt;br&gt;<br /> میر سربازان ایران است او&lt;br&gt;<br /> <br /> قتل او از میر عسکر خواستند&lt;br&gt;<br /> از فریب او سخن آراستند&lt;&lt;br&gt;<br /> <br /> بوعبید آن سید فوج حجاز&lt;br&gt;<br /> در وغا عزمش ز لشکر بے نیاز&lt;br&gt;<br /> <br /> گفت اے یاران مسلمانیم ما&lt;br&gt;<br /> تار چنگیم و یک آہنگیم ما&lt;br&gt;<br /> <br /> نعرہ ی حیدر نوای بوذر است&lt;br&gt;<br /> گرچہ از حلق بلال و قنبر است&lt;br&gt;<br /> <br /> ہر یکے از ما امین ملت است&lt;br&gt;<br /> صلح وکینش، صلح وکین ملت است&lt;br&gt;<br /> <br /> ملت ار گردد اساس جان فرد&lt;br&gt;<br /> عہد ملت می شود پیمان فرد&lt;br&gt;<br /> <br /> گرچہ جابان دشمن ما بودہ است&lt;br&gt;<br /> مسلمی او را امان بخشودہ است&lt;br&gt;<br /> <br /> خون او اے معشر خیرالانام&lt;br&gt;<br /> بر دم تیغ مسلمانان حرام&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Hakayat-sultan-Murad-o-maamar&diff=23918 2018-07-20T01:09:30Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==حکایت سلطان مراد و معمار==<br /> <br /> حکایت سلطان مراد و معمار در معنی مساوات اسلامیہ<br /> بود معماری ز اقلیم خجند&lt;br&gt;<br /> در فن تعمیر نام او بلند&lt;br&gt;<br /> <br /> ساخت آن صنعت گر فرہاد زاد&lt;br&gt;<br /> مسجدی از حکم سلطان مراد&lt;br&gt;<br /> <br /> خوش نیامد شاہ را تعمیر او&lt;br&gt;<br /> خشمگین گردید از تقصیر او&lt;br&gt;<br /> <br /> آتش سوزندہ از چشمش چکید&lt;br&gt;<br /> دست آن بیچارہ از خنجر برید&lt;br&gt;<br /> <br /> جوے خون از ساعد معمار رفت&lt;br&gt;<br /> پیش قاضی ناتوان و زار رفت&lt;br&gt;<br /> <br /> آن ہنرمندی کہ دستش سنگ سفت&lt;br&gt;<br /> داستان جور سلطان باز گفت&lt;br&gt;<br /> <br /> گفت اے پیغام حق گفتار تو&lt;br&gt;<br /> حفظ آئین محمد کار تو&lt;br&gt;<br /> <br /> سفتہ گوش سطوت شاہان نیم&lt;br&gt;<br /> قطع کن از روی قرآن دعویم&lt;br&gt;<br /> <br /> قاضی عادل بدندان خستہ لب&lt;br&gt;<br /> کرد شہ را در حضور خود طلب&lt;br&gt;<br /> <br /> رنگ شہ از ہیبت قرآن پرید&lt;br&gt;<br /> پیش قاضی چون خطاکاران رسید&lt;br&gt;<br /> <br /> از خجالت دیدہ بر پا دوختہ&lt;br&gt;<br /> عارض او لالہ ہا اندوختہ&lt;br&gt;<br /> <br /> یک طرف فریادی دعوی گری&lt;br&gt;<br /> یک طرف شاہنشہ گردون فری&lt;br&gt;<br /> <br /> گفت شہ از کردہ خجلت بردہ ام&lt;br&gt;<br /> اعتراف از جرم خود آوردہ ام&lt;br&gt;<br /> <br /> گفت قاضی فی القصاص آمد حیوة&lt;br&gt;<br /> زندگی گیرد باین قانون ثبات&lt;br&gt;<br /> <br /> عبد مسلم کمتر از احرار نیست&lt;br&gt;<br /> خون شہ رنگین تر از معمار نیست&lt;br&gt;<br /> <br /> چون مراد این آیہ ی محکم شنید&lt;br&gt;<br /> دست خویش از آستین بیرون کشید&lt;br&gt;<br /> <br /> مدعی را تاب خاموشی نماند&lt;br&gt;<br /> آیہ ی &quot;بالعدل و الاحسان&quot; خواند&lt;br&gt;<br /> <br /> گفت از بہر خدا بخشیدمش&lt;br&gt;<br /> از برای مصطفی بخشیدمش&lt;br&gt;<br /> <br /> یافت موری بر سلیمانی ظفر&lt;br&gt;<br /> سطوت آئین پیغمبر نگر&lt;br&gt;<br /> <br /> پیش قرآن بندہ و مولا یکی است&lt;br&gt;<br /> بوریا و مسند دیبا یکی است&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Dar-maini-aynka-maqsood-risalat-Muhammadia&diff=23916 2018-07-20T01:09:29Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==در معنی اینکہ مقصود رسالت محمدیہ==<br /> <br /> در معنی اینکہ مقصود رسالت محمدیہ تشکیل و تاسیس حریت و مساوات و اخوت بنی نوع دم است<br /> <br /> بود انسان در جہان انسان پرست&lt;br&gt;<br /> ناکس و نابود مند و زیر دست&lt;br&gt;<br /> <br /> سطوت کسری و قیصر رہزنش&lt;br&gt;<br /> بند ہا در دست و پا و گردنش&lt;br&gt;<br /> <br /> کاہن و پاپا و سلطان و امیر&lt;br&gt;<br /> بہر یک نخچیر صد نخچیر گیر&lt;br&gt;<br /> <br /> صاحب اورنگ و ہم پیر کنشت&lt;br&gt; <br /> باج بر کشت خراب او نوشت&lt;br&gt;<br /> <br /> در کلیسا اسقف رضوان فروش&lt;br&gt;<br /> بہر این صید زبون دامی بدوش&lt;br&gt;<br /> <br /> برہمن گل از خیابانش ببرد&lt;br&gt;<br /> خرمنش مغ زادہ با آتش سپرد&lt;br&gt;<br /> <br /> از غلامی فطرت او دون شدہ&lt;br&gt;<br /> نغمہ ہا اندر نے او خون شدہ&lt;br&gt;<br /> <br /> تا امینی حق بحقداران سپرد&lt;br&gt;<br /> بندگان را مسند خاقان سپرد&lt;br&gt;<br /> <br /> شعلہ ہا از مردہ خاکستر گشاد&lt;br&gt;<br /> کوھکن را پایہ ی پرویز داد&lt;br&gt;<br /> <br /> اعتبار کار بندان را فزود&lt;br&gt;<br /> خواجگی از کار فرمایان ربود&lt;br&gt;<br /> <br /> قوت او ہر کہن پیکر شکست&lt;br&gt;<br /> نوع انسان را حصار تازہ بست&lt;br&gt;<br /> <br /> تازہ جان اندر تن آدم دمید&lt;br&gt;<br /> بندہ را باز از خداوندان خرید&lt;br&gt;<br /> <br /> زادن او مرگ دنیای کہن&lt;br&gt;<br /> مرگ آتشخانہ و دیر و شمن&lt;br&gt;<br /> <br /> حریت زاد از ضمیر پاک او&lt;br&gt;<br /> این می نوشین چکید از تاک او&lt;br&gt;<br /> <br /> عصر نو کاین صد چراغ آوردہ است&lt;br&gt;<br /> چشم در آغوش او وا کردہ است&lt;br&gt;<br /> <br /> نقش نو بر صفحہ ہستی کشید&lt;br&gt;<br /> امتی گیتی گشائی آفرید&lt;br&gt;<br /> <br /> امتے از ما سوا بیگانہ ئی&lt;br&gt;<br /> بر چراغ مصطفی پروانہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> امتے از گرمی حق سینہ تاب&lt;br&gt;<br /> ذرہ اش شمع حریم آفتاب&lt;br&gt;<br /> <br /> کائنات از کیف او رنگین شدہ&lt;br&gt;<br /> کعبہ ہا بتخانہ ہای چین شدہ&lt;br&gt;<br /> <br /> مرسلان و انبیا آبای او&lt;br&gt;<br /> اکرم او نزد حق اتقای او&lt;br&gt;<br /> <br /> &quot;کل مومن اخوة&quot; اندر دلش&lt;br&gt;<br /> حریت سرمایہ آب و گلش&lt;br&gt;<br /> <br /> نا شکیب امتیازات آمدہ&lt;br&gt;<br /> در نھاد او مساوات آمدہ&lt;br&gt;<br /> <br /> ہمچو سرو آزاد فرزندان او&lt;br&gt;<br /> پختہ از &quot;قالوا بلی&quot; پیمان او&lt;br&gt;<br /> <br /> سجدہ ی حق گل بسیمایش زدہ&lt;br&gt;<br /> ماہ و انجم بوسہ بر پایش زدہ&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Rukn-ay-doom-risalat&diff=23915 2018-07-20T01:09:27Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==رکن دوم : رسالت==<br /> <br /> تارک آفل براھیم خلیل&lt;br&gt;<br /> انبیا را نقش پای او دلیل&lt;br&gt;<br /> <br /> آن خداے لم یزل را آیتے&lt;br&gt;<br /> داشت در دل آرزوے ملتے&lt;br&gt;<br /> <br /> جوے اشک از چشم بیخوابش چکید&lt;br&gt;<br /> تا پیام &quot;طہرابیتی&quot; شنید&lt;br&gt;<br /> <br /> بہر ما ویرانہ ئے آباد کرد&lt;br&gt;<br /> طائفان را خانہ ئی بنیاد کرد&lt;br&gt;<br /> <br /> تا نہال &quot;تب علینا&quot; غنچہ بست&lt;br&gt;<br /> صورت کار بہار ما نشست&lt;br&gt;<br /> <br /> حق تعالی پیکر ما آفرید&lt;br&gt;<br /> وز رسالت در تن ما جان دمید&lt;br&gt;<br /> <br /> حرف بے صوت اندرین عالم بدیم&lt;br&gt;<br /> از رسالت مصرع موزون شدیم&lt;br&gt;<br /> <br /> از رسالت در جہان تکوین ما&lt;br&gt;<br /> از رسالت دین ما آئین ما&lt;br&gt;<br /> <br /> از رسالت صد ہزار ما یک است&lt;br&gt;<br /> جزو ما از جزو &quot;مالاینفک&quot; است&lt;br&gt;<br /> <br /> آن کہ شان اوست &quot;یہدی من یرید&quot;&lt;br&gt;<br /> از رسالت حلقہ گرد ما کشید&lt;br&gt;<br /> <br /> حلقہ ی ملت محیط افزاستی&lt;br&gt;<br /> مرکز او وادی بطحا ستی&lt;br&gt;<br /> <br /> ما ز حکم نسبت او ملتیم&lt;br&gt;<br /> اھل عالم را پیام رحمتیم&lt;br&gt;<br /> <br /> از میان بحر او خیزیم ما&lt;br&gt;<br /> مثل موج از ھم نمیریزیم ما&lt;br&gt;<br /> <br /> امتش در حرز دیوار حرم&lt;br&gt;<br /> نعرہ زن مانند شیران در اجم&lt;br&gt;<br /> <br /> معنی حرفم کنی تحقیق اگر&lt;br&gt;<br /> بنگری با دیدہ ی صدیق اگر&lt;br&gt;<br /> <br /> قوت قلب و جگر گردد نبے&lt;br&gt;<br /> از خدا محبوب تر گردد نبی&lt;br&gt;<br /> <br /> قلب مومن را کتابش قوت است&lt;br&gt;<br /> حکمتش حبل الورید ملت است&lt;br&gt;<br /> <br /> دامنش از دست دادن، مردن است&lt;br&gt;<br /> چون گل از باد خزان افسردن است&lt;br&gt;<br /> <br /> زندگی قوم از دم او یافت است&lt;br&gt;<br /> این سحر از آفتابش تافت است&lt;br&gt;<br /> <br /> فرد از حق، ملت از وی زندہ است&lt;br&gt;<br /> از شعاع مہر او تابندہ است&lt;br&gt;<br /> <br /> از رسالت ہم نوا گشتیم ما&lt;br&gt;<br /> ہم نفس ھم مدعا گشتیم ما&lt;br&gt;<br /> <br /> کثرت ہم مدعا وحدت شود&lt;br&gt;<br /> پختہ چون وحدت شود ملت شود&lt;br&gt;<br /> <br /> زندہ ہر کثرت ز بند وحدت است&lt;br&gt;<br /> وحدت مسلم ز دین فطرت است&lt;br&gt;<br /> <br /> دین فطرت از نبی آموختیم&lt;br&gt;<br /> در رہ حق مشعلی افروختیم&lt;br&gt;<br /> <br /> این گہر از بحر بے پایان اوست&lt;br&gt;<br /> ما کہ یک جانیم از احسان اوست&lt;br&gt;<br /> <br /> تا نہ این وحدت ز دست ما رود&lt;br&gt; <br /> ہستی ما با ابد ھمدم شود&lt;br&gt;<br /> <br /> پس خدا بر ما شریعت ختم کرد&lt;br&gt;<br /> بر رسول ما رسالت ختم کرد&lt;br&gt;<br /> <br /> رونق از ما محفل ایام را&lt;br&gt;<br /> او رسل را ختم و ما اقوام را&lt;br&gt;<br /> <br /> خدمت ساقی گری با ما گذاشت&lt;br&gt;<br /> داد ما را آخرین جامی کہ داشت&lt;br&gt;<br /> <br /> &quot;لا نبی بعدی&quot; ز احسان خداست&lt;br&gt;<br /> پردہ ی ناموس دین مصطفی است&lt;br&gt;<br /> <br /> قوم را سرمایہ ی قوت ازو&lt;br&gt;<br /> حفظ سر وحدت ملت ازو&lt;br&gt;<br /> <br /> حق تعالی نقش ہر دعوی شکست&lt;br&gt;<br /> تا ابد اسلام را شیرازہ بست&lt;br&gt;<br /> <br /> دل ز غیر اللہ مسلمان بر کند&lt;br&gt;<br /> نعرہ ی لا قوم بعدی می زند&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Hkayat-shair-o-shehanshah-aalamgeer-rahmat-ullah-aalaih&diff=23914 2018-07-20T01:09:26Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==حکایت شیر و شہنشاہ عالمگیر رحمةاﷲ علیہ==<br /> <br /> شاہ عالمگیر گردون آستان&lt;br&gt;<br /> اعتبار دودمان گورگان&lt;br&gt;<br /> <br /> پایہ ی اسلامیان برتر ازو&lt;br&gt;<br /> احترام شرع پیغمبر ازو&lt;br&gt;<br /> <br /> در میان کارزار کفر و دین&lt;br&gt; <br /> ترکش ما را خدنگ آخرین&lt;br&gt;<br /> <br /> تخم الحادی کہ اکبر پرورید&lt;br&gt;<br /> باز اندر فطرت دارا دمید&lt;br&gt;<br /> <br /> شمع دل در سینہ ہا روشن نبود&lt;br&gt;<br /> ملت ما از فساد ایمن نبود&lt;br&gt;<br /> <br /> حق گزید از ہند عالمگیر را&lt;br&gt;<br /> آن فقیر صاحب شمشیر را&lt;br&gt;<br /> <br /> از پے احیاے دین مأمور کرد&lt;br&gt;<br /> بہر تجدید یقین مأمور کرد&lt;br&gt;<br /> <br /> برق تیغش خرمن الحاد سوخت&lt;br&gt;<br /> شمع دین در محفل ما بر فروخت&lt;br&gt;<br /> <br /> کور ذوقان داستانہا ساختند&lt;br&gt;<br /> وسعت ادراک او نشناختند&lt;br&gt;<br /> <br /> شعلہ ی توحید را پروانہ بود&lt;br&gt;<br /> چون براہیم اندرین بتخانہ بود&lt;br&gt;<br /> <br /> در صف شاہنشان یکتاستی&lt;br&gt;<br /> فقر او از تربتش پیداستی&lt;br&gt;<br /> <br /> روزے آن زیبندہ ی تاج و سریر&lt;br&gt;<br /> آن سپہدار و شہنشاہ و فقیر&lt;br&gt;<br /> <br /> صبحگاہان شد بہ سیر بیشہ ئی&lt;br&gt;<br /> با پرستاری وفا اندیشہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> سر خوش از کیفیت باد سحر&lt;br&gt;<br /> طایران تسبیح خوان بر ہر شجر&lt;br&gt;<br /> <br /> شاہ رمز آگاہ شد محو نماز&lt;br&gt;<br /> خیمہ بر زد در حقیقت از مجاز&lt;br&gt;<br /> <br /> شیر ببر آمد پدید از طرف دشت&lt;br&gt;<br /> از خروش او فلک لرزندہ گشت&lt;br&gt;<br /> <br /> بوے انسان دادش از انسان خبر&lt;br&gt;<br /> پنجہ عالمگیر را زد بر کمر&lt;br&gt;<br /> <br /> دست شہ نادیدہ خنجر بر کشید&lt;br&gt; <br /> شرزہ شیری را شکم از ھم درید&lt;br&gt;<br /> <br /> دل بخود راہی نداد اندیشہ را&lt;br&gt;<br /> شیر قالین کرد شیر بیشہ را&lt;br&gt;<br /> <br /> باز سوے حق رمید آن ناصبور&lt;br&gt;<br /> بود معراجش نماز با حضور&lt;br&gt;<br /> <br /> این چنین دل خود نما و خود شکن&lt;br&gt;<br /> دارد اندر سینہ ی مومن وطن&lt;br&gt;<br /> <br /> بندہ ی حق پیش مولا لاستی&lt;br&gt;<br /> پیش باطل از نعم بر جاستی&lt;br&gt;<br /> <br /> تو ہم اے نادان دلی آور بدست&lt;br&gt;<br /> شاہدی را محملی آور بدست&lt;br&gt;<br /> <br /> خویش را در باز و خود را بازگیر&lt;br&gt;<br /> دام گستر از نیاز و ناز گیر&lt;br&gt;<br /> <br /> عشق را آتش زن اندیشہ کن&lt;br&gt;<br /> روبہ حق باش و شیری پیشہ کن&lt;br&gt;<br /> <br /> خوف حق عنوان ایمان است و بس&lt;br&gt;<br /> خوف غیر از شرک پنہان است و بس&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Dar-maini-aynka-yais-wa-khuzn-wa-khuf-um-ul-khabais-ast&diff=23912 2018-07-20T01:09:25Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> <br /> ==در معنی اینکہ یأس و حزن و خوف ام الحبا ئث است==<br /> <br /> ===در معنی اینکہ یأس و حزن و خوف ام الحبا ئث است و قاطع حیات، و توحید ازالۂ این امراض خبیثہ می کند=== <br /> <br /> مرگ را سامان ز قطع آرزوست&lt;br&gt;<br /> زندگانی محکم از لاتقنطوا ست&lt;br&gt;<br /> <br /> تا امید از آرزوی پیہم است&lt;br&gt;<br /> نا امیدی زندگانی را سم است&lt;br&gt;<br /> <br /> نا امیدی ہمچو گور افشاردت&lt;br&gt;<br /> گرچہ الوندی ز پا می آردت&lt;br&gt;<br /> <br /> ناتوانی بندہ ی احسان او&lt;br&gt;<br /> نامرادی بستہ ی دامان او&lt;br&gt;<br /> <br /> زندگی را یأس خواب آور بود&lt;br&gt;<br /> این دلیل سستی عنصر بود&lt;br&gt;<br /> <br /> چشم جانرا سرمہ اش اعمی کند&lt;br&gt;<br /> روز روشن را شب یلدا کند&lt;br&gt;<br /> <br /> از دمش میرد قوای زندگی&lt;br&gt;<br /> خشک گردد چشمہ ہای زندگی&lt;br&gt;<br /> <br /> خفتہ با غم در تہ یک چادر است&lt;br&gt;<br /> غم رگ جان را مثال نشتر است&lt;br&gt;<br /> <br /> اے کہ در زندان غم باشی اسیر&lt;br&gt;<br /> از نبی تعلیم لاتحزن بگیر&lt;br&gt;<br /> <br /> این سبق صدیق را صدیق کرد&lt;br&gt;<br /> سر خوش از پیمانہ ی تحقیق کرد&lt;br&gt;<br /> <br /> از رضا مسلم مثال کوکب است&lt;br&gt;<br /> در رہ ہستی تبسم بر لب است&lt;br&gt;<br /> <br /> گر خدا داری ز غم آزاد شو&lt;br&gt;<br /> از خیال بیش و کم آزاد شو&lt;br&gt;<br /> <br /> قوت ایمان حیات افزایدت&lt;br&gt;<br /> ورد &quot;لا خوف علیہم&quot; بایدت&lt;br&gt;<br /> <br /> چون کلیمی سوی فرعونی رود&lt;br&gt;<br /> قلب او از لاتخف محکم شود&lt;br&gt;<br /> <br /> بیم غیر اللہ عمل را دشمن است&lt;br&gt;<br /> کاروان زندگی را رہزن است&lt;br&gt;<br /> <br /> عزم محکم ممکنات اندیش ازو&lt;br&gt;<br /> ھمت عالی تأمل کیش ازو&lt;br&gt;<br /> <br /> تخم او چون در گلت خود را نشاند&lt;br&gt;<br /> زندگی از خود نمائی باز ماند&lt;br&gt;<br /> <br /> فطرت او تنگ تاب و سازگار&lt;br&gt;<br /> با دل لرزان و دست رعشہ دار&lt;br&gt;<br /> <br /> دزدد از پا طاقت رفتار را&lt;br&gt;<br /> می رباید از دماغ افکار را&lt;br&gt;<br /> <br /> دشمنت ترسان اگر بیند ترا&lt;br&gt;<br /> از خیابانت چو گل چیند ترا&lt;br&gt;<br /> <br /> ضرب تیغ او قوی تر می فتد&lt;br&gt;<br /> ہم نگاہش مثل خنجر می فتد&lt;br&gt;<br /> <br /> بیم چون بند است اندر پای ما&lt;br&gt;<br /> ورنہ صد سیل است در دریای ما&lt;br&gt;<br /> <br /> بر نمے آید اگر آہنگ تو&lt;br&gt;<br /> نرم از بیم است تار چنگ تو&lt;br&gt;<br /> <br /> گوشتابش دہ کہ گردد نغمہ خیز&lt;br&gt;<br /> بر فلک از نالہ آرد رستخیز&lt;br&gt;<br /> <br /> بیم، جاسوسی است از اقلیم مرگ&lt;br&gt;<br /> اندرونش تیرہ مثل میم مرگ&lt;br&gt;<br /> <br /> چشم او برھمزن کار حیات&lt;br&gt;<br /> گوش او بزگیر اخبار حیات&lt;br&gt;<br /> <br /> ہر شر پنہان کہ اندر قلب تست&lt;br&gt;<br /> اصل او بیم است اگر بینی درست&lt;br&gt;<br /> <br /> لابہ و مکاری و کین و دروغ&lt;br&gt;<br /> این ہمہ از خوف می گیرد فروغ&lt;br&gt;<br /> <br /> پردہ ی زور و ریا پیراہنش&lt;br&gt;<br /> فتنہ را آغوش مادر دامنش&lt;br&gt;<br /> <br /> زانکہ از ھمت نباشد استوار&lt;br&gt;<br /> می شود خوشنود با ناسازگار&lt;br&gt;<br /> <br /> ہر کہ رمز مصطفی فہمیدہ است&lt;br&gt;<br /> شرک را در خوف مضمر دیدہ است&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Mahavra-teer-o-shamsheer&diff=23913 2018-07-20T01:09:25Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==محاورۂ تیر و شمشیر==<br /> <br /> سر حق تیر از لب سوفار گفت&lt;br&gt;<br /> تیغ را در گرمی پیکار گفت&lt;br&gt;<br /> <br /> اے پریھا جوہر اندر قاف تو&lt;br&gt;<br /> ذوالفقار حیدر از اسلاف تو&lt;br&gt;<br /> <br /> قوت بازوی خالد دیدہ ئی&lt;br&gt;<br /> شام را بر سر شفق پاشیدہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> آتش قہر خدا سرمایہ ات&lt;br&gt;<br /> جنت الفردوس زیر سایہ ات&lt;br&gt;<br /> <br /> در ہوایم یا میان ترکشم&lt;br&gt;<br /> ہر کجا باشم سراپا آتشم&lt;br&gt;<br /> <br /> از کمان آیم چو سوی سینہ من&lt;br&gt;<br /> نیک می بینم بہ توی سینہ من&lt;br&gt;<br /> <br /> گر نباشد در میان قلب سلیم&lt;br&gt;<br /> فارغ از اندیشہ ہای یأس و بیم&lt;br&gt;<br /> <br /> چاک چاک از نوک خود گردانمش&lt;br&gt;<br /> نیمہ ئی از موج خون پوشانمش&lt;br&gt;<br /> <br /> ور صفای او ز قلب مومن است&lt;br&gt;<br /> ظاہرش روشن ز نور باطن است&lt;br&gt;<br /> <br /> از تف او آب گردد جان من&lt;br&gt;<br /> ہمچو شبنم می چکد پیکان من&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Rukn-a-awal-tuheed&diff=23911 2018-07-20T01:09:24Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==رکن اول: توحید==<br /> <br /> در جہان کیف و کم گردید عقل&lt;br&gt;<br /> پی بہ منزل برد از توحید عقل&lt;br&gt;<br /> <br /> ورنہ این بیچارہ را منزل کجاست&lt;br&gt;<br /> کشتی ادراک را ساحل کجاست&lt;br&gt;<br /> <br /> اہل حق را رمز توحید ازبر است&lt;br&gt;<br /> در &quot;اتی الرحمن عبدا&quot;ٔ مضمر است&lt;br&gt;<br /> <br /> تا ز اسرار تو بنماید ترا&lt;br&gt;<br /> امتحانش از عمل باید ترا&lt;br&gt;<br /> <br /> دین ازو حکمت ازو آئین ازو&lt;br&gt;<br /> زور ازو قوت ازو تمکین ازو&lt;br&gt;<br /> <br /> عالمان را جلوہ اش حیرت دہد&lt;br&gt;<br /> عاشقان را بر عمل قدرت دہد&lt;br&gt;<br /> <br /> پست اندر سایہ اش گردد بلند&lt;br&gt;<br /> خاک چون اکسیر گردد ارجمند&lt;br&gt;<br /> <br /> قدرت او برگزیند بندہ را&lt;br&gt;<br /> نوع دیگر آفریند بندہ را&lt;br&gt;<br /> <br /> در رہ حق تیز تر گردد تکش&lt;br&gt;<br /> گرم تر از برق خون اندر رگش&lt;br&gt;<br /> <br /> بیم و شک میرد عمل گیرد حیات&lt;br&gt;<br /> چشم می بیند ضمیر کائنات&lt;br&gt;<br /> <br /> چون مقام عبدۂ محکم شود&lt;br&gt;<br /> کاسہ ی دریوزہ جام جم شود&lt;br&gt;<br /> <br /> ملت بیضا تن و جان لاالہ&lt;br&gt;<br /> ساز ما را پردہ گردان لاالہ&lt;br&gt;<br /> <br /> لاالہ سرمایہ ی اسرار ما&lt;br&gt;<br /> رشتہ اش شیرازہ ی افکار ما&lt;br&gt;<br /> <br /> حرفش از لب چون بدل آید ہمی&lt;br&gt;<br /> زندگی را قوت افزاید ہمی&lt;br&gt;<br /> <br /> نقش او گر سنگ گیرد دل شود&lt;br&gt;<br /> دل گر از یادش نسوزد گل شود&lt;br&gt;<br /> <br /> چون دل از سوز غمش افروختیم&lt;br&gt;<br /> خرمن امکان ز آہی سوختیم&lt;br&gt;<br /> <br /> آب دلہا در میان سینہ ہا&lt;br&gt;<br /> سوز او بگداخت این آئینہ ہا&lt;br&gt;<br /> <br /> شعلہ اش چون لالہ در رگہای ما&lt;br&gt;<br /> نیست غیر از داغ او کالای ما&lt;br&gt;<br /> <br /> اسود از توحید احمر می شود&lt;br&gt;<br /> خویش فاروق و ابوذر می شود&lt;br&gt;<br /> <br /> دل مقام خویشی و بیگانگی است&lt;br&gt;<br /> شوق را مستی ز ہم پیمانگی است&lt;br&gt;<br /> <br /> ملت از یک رنگی دلہاستی&lt;br&gt;<br /> روشن از یک جلوہ این سیناستی&lt;br&gt;<br /> <br /> قوم را اندیشہ ہا باید یکی&lt;br&gt;<br /> در ضمیرش مدعا باید یکی&lt;br&gt;<br /> <br /> جذبہ باید در سرشت او یکی&lt;br&gt;<br /> ہم عیار خوب و زشت او یکی&lt;br&gt;<br /> <br /> گر نباشد سوز حق در ساز فکر&lt;br&gt;<br /> نیست ممکن این چنین انداز فکر&lt;br&gt;<br /> <br /> ما مسلمانیم و اولاد خلیل&lt;br&gt;<br /> از &quot;ابیکم&quot; گیر اگر خواہی دلیل&lt;br&gt;<br /> <br /> با وطن وابستہ تقدیر امم&lt;br&gt;<br /> بر نسب بنیاد تعمیر امم&lt;br&gt;<br /> <br /> اصل ملت در وطن دیدن کہ چہ&lt;br&gt;<br /> باد و آب و گل پرستیدن کہ چہ&lt;br&gt;<br /> <br /> بر نسب نازان شدن نادانی است&lt;br&gt;<br /> حکم او اندر تن و تن فانی است&lt;br&gt;<br /> <br /> ملت ما را اساس دیگر است&lt;br&gt;<br /> این اساس اندر دل ما مضمر است&lt;br&gt;<br /> <br /> حاضریم و دل بغایب بستہ ایم&lt;br&gt;<br /> پس ز بند این و آن وارستہ ایم&lt;br&gt;<br /> <br /> رشتہ ی این قوم مثل انجم است&lt;br&gt;<br /> چون نگہ ہم از نگاہ ما گم است&lt;br&gt;<br /> <br /> تیر خوش پیکان یک کیشیم ما&lt;br&gt;<br /> یک نما یک بین یک اندیشیم ما&lt;br&gt;<br /> <br /> مدعای ما مآل ما یکیست&lt;br&gt;<br /> طرز و انداز خیال ما یکیست&lt;br&gt;<br /> <br /> ما ز نعمتہای او اخوان شدیم&lt;br&gt;<br /> یک زبان و یکدل و یکجان شدیم&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Dar-maini-aynka-millat-az-ikhtilat-afrad-paida-myshood&diff=23910 2018-07-20T01:09:23Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==در معنی اینکہ ملت از اختلاط افراد پیدا میشود==<br /> <br /> در معنی اینکہ ملت از اختلاط افراد پیدا میشود و تکمیل<br /> تربیت او از نبوت است<br /> <br /> از چہ رو بر بستہ ربط مردم است&lt;br&gt;<br /> رشتہ ی این داستان سر در گم است&lt;br&gt;<br /> <br /> در جماعت فرد را بینیم ما&lt;br&gt;<br /> از چمن او را چو گل چینیم ما&lt;br&gt;<br /> <br /> فطرتش وارفتہ ی یکتائی است&lt;br&gt;<br /> حفظ او از انجمن آرائی است&lt;br&gt;<br /> <br /> سوزدش در شاہراہ زندگی&lt;br&gt;<br /> آتش آوردگاہ زندگی&lt;br&gt;<br /> <br /> مردمان خوگر بیکدیگر شوند&lt;br&gt;<br /> سفتہ در یک رشتہ چون گوہر شوند&lt;br&gt;<br /> <br /> در نبرد زندگی یار ھمند&lt;br&gt;<br /> مثل ہمکاران گرفتار ہمند&lt;br&gt;<br /> <br /> محفل انجم ز جذب باہم است&lt;br&gt;<br /> ہستی کوکب ز کوکب محکم است&lt;br&gt;<br /> <br /> خیمہ گاہ کاروان کوہ و جبل&lt;br&gt;<br /> مرغزار و دامن صحرا و تل&lt;br&gt;<br /> <br /> سست و بیجان تار و پود کار او&lt;br&gt;<br /> نا گشودہ غنچہ ی پندار او&lt;br&gt;<br /> <br /> ساز برق آہنگ او ننواختہ&lt;br&gt;<br /> نغمہ اش در پردہ نا پرداختہ&lt;br&gt;<br /> <br /> گوشمال جستجو نا خوردہ ئی&lt;br&gt;<br /> زخمہ ہای آرزو نا خوردہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> نا بسامان محفل نوزادہ اش&lt;br&gt;<br /> می توان با پنبہ چیدن بادہ اش&lt;br&gt;<br /> <br /> نو دمیدہ سبزہ ی خاکش ہنوز&lt;br&gt;<br /> سرد خون اندر رگ تاکش ہنوز&lt;br&gt;<br /> <br /> منزل دیو و پری اندیشہ اش&lt;br&gt;<br /> از گمان خود رمیدن پیشہ اش&lt;br&gt;<br /> <br /> تنگ میدان ہستی خامش ہنوز&lt;br&gt;<br /> فکر او زیر لب بامش ہنوز&lt;br&gt;<br /> <br /> بیم جان سرمایہ ی آب و گلش&lt;br&gt;<br /> ہم ز باد تند می لرزد دلش&lt;br&gt;<br /> <br /> جان او از سخت کوشی رم زند&lt;br&gt;<br /> پنچہ در دامان فطرت کم زند&lt;br&gt;<br /> <br /> ہر چہ از خود می دمد برداردش&lt;br&gt;<br /> ہر چہ از بالا فتد برداردش&lt;br&gt;<br /> <br /> تا خدا صاحبدلی پیدا کند&lt;br&gt;<br /> کو ز حرفی دفتری املا کند&lt;br&gt;<br /> <br /> ساز پردازی کہ از آوازہ ئی&lt;br&gt;<br /> خاک را بخشد حیات تازہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> ذرہ ی بے مایہ ضو گیرد ازو&lt;br&gt;<br /> ہر متاعی ارج نو گیرد ازو&lt;br&gt;<br /> <br /> زندہ از یک دم دو صد پیکر کند&lt;br&gt;<br /> محفلی رنگین ز یک ساغر کند&lt;br&gt;<br /> <br /> دیدہ ی او می کشد لب جان دمد&lt;br&gt;<br /> تا دوئی میرد یکی پیدا شود&lt;br&gt;<br /> <br /> رشتہ اش کو بر فلک دارد سری&lt;br&gt;<br /> پارہای زندگی را ہمگری&lt;br&gt;<br /> <br /> تازہ انداز نظر پیدا کند&lt;br&gt;<br /> گلستان در دشت و در پیدا کند&lt;br&gt;<br /> <br /> از تف او ملتی مثل سپند&lt;br&gt;<br /> بر جہد شور افکن و ہنگامہ بند&lt;br&gt;<br /> <br /> یک شرر می افکند اندر دلش&lt;br&gt;<br /> شعلہ ی در گیر می گردد گلش&lt;br&gt;<br /> <br /> نقش پایش خاک را بینا کند&lt;br&gt;<br /> ذرہ را چشمک زن سینا کند&lt;br&gt;<br /> <br /> عقل عریان را دہد پیرایہ ئی&lt;br&gt;<br /> بخشد این بے مایہ را سرمایہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> دامن خود میزند بر اخگرش&lt;br&gt;<br /> ہر چہ غش باشد رباید از زرش&lt;br&gt;<br /> <br /> بندہا از پا گشاید بندہ را&lt;br&gt;<br /> از خداوندان رباید بندہ را&lt;br&gt;<br /> <br /> گویدش تو بندہ ی دیگر نہ ئی&lt;br&gt;<br /> زین بتان بے زبان کمتر نہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> تا سوی یک مدعایش می کشد&lt;br&gt;<br /> حلقہ ی آئین بپایش می کشد&lt;br&gt;<br /> <br /> نکتہ ی توحید باز آموزدش&lt;br&gt;<br /> رسم و آئین نیاز آموزدش&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Paishkush-bahuzoor-millat-islamia&diff=23908 2018-07-20T01:09:21Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==پیشکش بحضور ملت اسلامیہ==<br /> <br /> منکر نتوان گشت اگر دم زنم از عشق&lt;br&gt;<br /> این نشہ بمن نیست اگر با دگری ہست&lt;br&gt;<br /> عرفے&lt;br&gt;<br /> <br /> اے ترا حق خاتم اقوام کرد&lt;br&gt;<br /> بر تو ہر آغاز را انجام کرد&lt;br&gt;<br /> <br /> اے مثال انبیا پاکان تو&lt;br&gt;<br /> ہمگر دلھا جگر چاکان تو&lt;br&gt;<br /> <br /> اے نظر بر حسن ترسازادہ ئی&lt;br&gt;<br /> اے ز راہ کعبہ دور افتادہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> اے فلک مشت غبار کوی تو&lt;br&gt;<br /> &quot;اے تماشا گاہ عالم روی تو&quot;&lt;br&gt;<br /> <br /> ہمچو موج، آتش تہ پا میروی&lt;br&gt;<br /> &quot;تو کجا بہر تماشا میروی&quot;&lt;br&gt;<br /> <br /> رمز سوز آموز از پروانہ ئے&lt;br&gt;<br /> در شرر تعمیر کن کاشانہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> طرح عشق انداز اندر جان خویش&lt;br&gt;<br /> تازہ کن با مصطفی پیمان خویش&lt;br&gt;<br /> <br /> خاطرم از صحبت ترسا گرفت&lt;br&gt;<br /> تا نقاب روی تو بالا گرفت&lt;br&gt;<br /> <br /> ہم نوا از جلوہ ی اغیار گفت&lt;br&gt;<br /> داستان گیسو و رخسار گفت&lt;br&gt;<br /> <br /> بر در ساقی جبین فرسود او&lt;br&gt;<br /> قصہ ی مغ زادگان پیمود او&lt;br&gt;<br /> <br /> من شہید تیغ ابروے تو ام&lt;br&gt;<br /> خاکم و آسودہ ے کوی تو ام&lt;br&gt;<br /> <br /> از ستایش گستری بالاترم&lt;br&gt;<br /> پیش ہر دیوان فرو ناید سرم&lt;br&gt;<br /> <br /> از سخن آئینہ سازم کردہ اند&lt;br&gt;<br /> وز سکندر بے نیازم کردہ اند&lt;br&gt;<br /> <br /> بار احسان بر نتابد گردنم&lt;br&gt;<br /> در گلستان غنچہ گردد دامنم&lt;br&gt;<br /> <br /> سخت کوشم مثل خنجر در جہان&lt;br&gt;<br /> آب خود می گیرم از سنگ گران&lt;br&gt;<br /> <br /> گرچہ بحرم موج من بیتاب نیست&lt;br&gt;<br /> بر کف من کاسہ ی گرداب نیست&lt;br&gt;<br /> <br /> پردہ ی رنگم شمیمی نیستم&lt;br&gt;<br /> صید ھر موج نسیمی نیستم&lt;br&gt;<br /> <br /> در شرار آباد ہستی اخگرم&lt;br&gt;<br /> خلعتی بخشد مرا خاکسترم&lt;br&gt;<br /> <br /> بر درت جانم نیاز آوردہ است&lt;br&gt;<br /> ہدیہ ی سوز و گداز آوردہ است&lt;br&gt;<br /> <br /> ز آسمان آبگون یم می چکد&lt;br&gt;<br /> بر دل گرمم دمادم می چکد&lt;br&gt;<br /> <br /> من ز جو باریکتر می سازمش&lt;br&gt;<br /> تا بہ صحن گلشنت اندازمش&lt;br&gt;<br /> <br /> زانکہ تو محبوب یار ماستی&lt;br&gt;<br /> ہمچو دل اندر کنار ماستی&lt;br&gt;<br /> <br /> عشق تا طرح فغان در سینہ ریخت&lt;br&gt;<br /> آتش او از دلم آئینہ ریخت&lt;br&gt;<br /> <br /> مثل گل از ہم شکافم سینہ را&lt;br&gt;<br /> پیش تو آویزم این آئینہ را&lt;br&gt;<br /> <br /> تا نگاہی افکنی بر روی خویش&lt;br&gt;<br /> می شوی زنجیری گیسوی خویش&lt;br&gt;<br /> <br /> باز خوانم قصہ ی پارینہ ات&lt;br&gt;<br /> تازہ سازم داغہای سینہ ات&lt;br&gt;<br /> <br /> از پی قوم ز خود نامحرمی&lt;br&gt;<br /> خواستم از حق حیات محکمی&lt;br&gt;<br /> <br /> در سکوت نیم شب نالان بدم&lt;br&gt;<br /> عالم اندر خواب و من گریان بدم&lt;br&gt;<br /> <br /> جانم از صبر و سکون محروم بود&lt;br&gt;<br /> ورد من یاحی و یاقیوم بود&lt;br&gt;<br /> <br /> آرزوئی داشتم خون کردمش&lt;br&gt;<br /> تا ز راہ دیدہ بیرون کردمش&lt;br&gt;<br /> <br /> سوختن چون لالہ پیہم تا کجا&lt;br&gt;<br /> از سحر دریوز شبنم تا کجا؟&lt;br&gt;<br /> <br /> اشک خود بر خویش می ریزم چو شمع&lt;br&gt;<br /> با شب یلدا در آویزم چو شمع&lt;br&gt;<br /> <br /> جلوہ را افزودم و خود کاستم&lt;br&gt;<br /> دیگران را محفلی آراستم&lt;br&gt;<br /> <br /> یک نفس فرصت ز سوز سینہ نیست&lt;br&gt;<br /> ہفتہ ام شرمندہ ی آدینہ نیست&lt;br&gt;<br /> <br /> جانم اندر پیکر فرسودہ ئی&lt;br&gt;<br /> جلوہ ی آہی است گرد آلودہ ئی&lt;br&gt;<br /> <br /> چون مرا صبح ازل حق آفرید&lt;br&gt;<br /> نالہ در ابریشم عودم تپید&lt;br&gt;<br /> <br /> نالہ ئی افشا گر اسرار عشق&lt;br&gt;<br /> خونبہای حسرت گفتار عشق&lt;br&gt;<br /> <br /> فطرت آتش دہد خاشاک را&lt;br&gt;<br /> شوخی پروانہ بخشد خاک را&lt;br&gt;<br /> <br /> عشق را داغی مثال لالہ بس&lt;br&gt;<br /> در گریبانش گل یک نالہ بس&lt;br&gt;<br /> <br /> من ہمین یک گل بدستارت زنم&lt;br&gt;<br /> محشری بر خواب سرشارت زنم&lt;br&gt;<br /> <br /> تا ز خاکت لالہ زار آید پدید&lt;br&gt;<br /> از دمت باد بھار آید پدید&lt;br&gt;<br /> &lt;/center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Temheed&diff=23909 2018-07-20T01:09:21Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Mominamubashir</p> <hr /> <div>&lt;center&gt;<br /> ==تمہید==<br /> <br /> ===در معنی ربط فرد و ملت===<br /> فرد را ربط جماعت رحمت است&lt;br&gt;<br /> جوہر او را کمال از ملت است&lt;br&gt;<br /> <br /> تاتوانی با جماعت یار باش&lt;br&gt;<br /> رونق ہنگامہ ی احرار باش&lt;br&gt;<br /> <br /> حرز جان کن گفتہ ی خیرالبشر&lt;br&gt;<br /> ہست شیطان از جماعت دور تر&lt;br&gt;<br /> <br /> فرد و قوم آئینہ ی یک دیگرند&lt;br&gt;<br /> سلک و گوہر کہکشان و اخترند&lt;br&gt;<br /> <br /> فرد می گیرد ز ملت احترام&lt;br&gt;<br /> ملت از افراد می یابد نظام&lt;br&gt;<br /> <br /> فرد تا اندر جماعت گم شود&lt;br&gt;<br /> قطرہ ی وسعت طلب قلزم شود&lt;br&gt;<br /> <br /> مایہ دار سیرت دیرینہ او&lt;br&gt;<br /> رفتہ و آیندہ را آئینہ او&lt;br&gt;<br /> <br /> وصل استقبال و ماضی ذات او&lt;br&gt;<br /> چون ابد لا انتہا اوقات او&lt;br&gt;<br /> <br /> در دلش ذوق نمو از ملت است&lt;br&gt;<br /> احتساب کار او از ملت است&lt;br&gt;<br /> <br /> پیکرش از قوم و ہم جانش ز قوم&lt;br&gt;<br /> ظاہرش از قوم و پنہانش ز قوم&lt;br&gt;<br /> <br /> در زبان قوم گویا مے شود&lt;br&gt;<br /> بر رہ اسلاف پویا می شود&lt;br&gt;<br /> <br /> پختہ تر از گرمی صحبت شود&lt;br&gt;<br /> تا بمعنی فرد ہم ملت شود&lt;br&gt;<br /> <br /> وحدت او مستقیم از کثرت است&lt;br&gt;<br /> کثرت اندر وحدت او وحدت است&lt;br&gt;<br /> <br /> لفظ چون از بیت خود بیرون نشست&lt;br&gt;<br /> گوہر مضمون بجیب خود شکست&lt;br&gt;<br /> <br /> برگ سبزی کز نہال خویش ریخت&lt;br&gt;<br /> از بھاران تار امیدش گسیخت&lt;br&gt;<br /> <br /> ہر کہ آب از زمزم ملت نخورد&lt;br&gt;<br /> شعلہ ہای نغمہ در عودش فسرد&lt;br&gt;<br /> <br /> فرد تنہا از مقاصد غافل است&lt;br&gt;<br /> قوتش آشفتگی را مایل است&lt;br&gt;<br /> <br /> قوم با ضبط آشنا گرداندش&lt;br&gt;<br /> نرم رو مثل صبا گرداندش&lt;br&gt;<br /> <br /> پا بہ گل مانند شمشادش کند&lt;br&gt;<br /> دست و پا بندد کہ آزادش کند&lt;br&gt;<br /> <br /> چون اسیر حلقہ ی آئین شود&lt;br&gt;<br /> آہوی رم خوی او مشکین شود&lt;br&gt;<br /> <br /> تو خودی از بیخودی نشناختی&lt;br&gt;<br /> خویش را اندر گمان انداختی&lt;br&gt;<br /> <br /> جوہر نوریست اندر خاک تو&lt;br&gt;<br /> یک شعاعش جلوہ ی ادراک تو&lt;br&gt;<br /> <br /> عیشت از عیشش غم تو از غمش&lt;br&gt;<br /> زندہ ئی از انقلاب ہر دمش&lt;br&gt;<br /> <br /> واحدست و بر نمی تابد دوئی&lt;br&gt;<br /> من ز تاب او من استم تو توئی&lt;br&gt;<br /> <br /> خویش دار و خویش باز و خویش ساز&lt;br&gt;<br /> نازہا می پرورد اندر نیاز&lt;br&gt;<br /> <br /> آتشے از سوز او گردد بلند&lt;br&gt;<br /> این شرر بر شعلہ اندازد کمند&lt;br&gt;<br /> <br /> فطرتش آزاد و ہم زنجیری است&lt;br&gt;<br /> جزو او را قوت کل گیری است&lt;br&gt;<br /> <br /> خوگر پیکار پیہم دیدمش&lt;br&gt;<br /> ہم خودی ھم زندگی نامیدش&lt;br&gt;<br /> <br /> چون ز خلوت خویش را بیرون دہد&lt;br&gt;<br /> پای در ہنگامہ ی جلوت نہد&lt;br&gt;<br /> <br /> نقش گیر اندر دلش &quot;او&quot; می شود&lt;br&gt;<br /> &quot;من&quot; ز ھم می ریزد و &quot;تو&quot; می شود&lt;br&gt;<br /> <br /> جبر، قطع اختیارش می کند&lt;br&gt;<br /> از محبت مایہ دارش می کند&lt;br&gt;<br /> <br /> ناز تا ناز است کم خیزد نیاز&lt;br&gt;<br /> ناز ہا سازد بہم خیزد نیاز&lt;br&gt;<br /> <br /> در جماعت خود شکن گردد خودی&lt;br&gt;<br /> تا ز گلبرگی چمن گردد خودی&lt;br&gt;<br /> <br /> &quot;نکتہ ہا چون تیغ پولاد است تیز&lt;br&gt;<br /> گر نمی فہمی ز پیش ما گریز&quot;&lt;br&gt;<br /> /center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Atta_Islaf_Ka_Jazb-e-Daroon_Kar&diff=23907 2018-07-20T01:09:19Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Armisha Shahid</p> <hr /> <div>&lt;Center&gt;<br /> '''عطا اسلاف کا جذب دروں کر''' <br /> <br /> عطا اسلاف کا جذب دروں کر <br /> شریک زمرئہ لا یحزنوں، کر <br /> <br /> خرد کی گتھیاں سلجھا چکا میں <br /> مرے مولا مجھے صاحب جنوں کر!<br /> <br /> &lt;/Center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Kabhi_Tanhai-e-Koh-o-Daman_Ishq&diff=23906 2018-07-20T01:09:18Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Armisha Shahid</p> <hr /> <div>&lt;Center&gt;<br /> '''کبھی تنہائی کوہ و دمن عشق''' <br /> <br /> کبھی تنہائی کوہ و دمن عشق <br /> کبھی سوز و سرور و انجمن عشق <br /> <br /> کبھی سرمایہ محراب و منبر <br /> کبھی مولا علی خیبر شکن عشق!<br /> <br /> &lt;/Center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Kabhi_Awara-o-Be-Khanama_Ishq&diff=23904 2018-07-20T01:09:17Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Armisha Shahid</p> <hr /> <div>&lt;Center&gt;<br /> '''کبھی آوارہ و بے خانماں عشق'''<br /> <br /> کبھی آوارہ و بے خانماں عشق <br /> کبھی شاہ شہاں نوشیرواں عشق <br /> <br /> کبھی میداں میں آتا ہے زرہ پوش <br /> کبھی عریان و بے تیغ و سناں عشق!<br /> <br /> &lt;/Center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Wohi_Asal-e-Makan-o-La_Makan_Hai&diff=23905 2018-07-20T01:09:17Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Armisha Shahid</p> <hr /> <div>&lt;Center&gt;<br /> '''وہی اصل مکان و لامکاں ہے''' <br /> <br /> وہی اصل مکان و لامکاں ہے <br /> مکاں کیا شے ہے، انداز بیاں ہے <br /> <br /> خضر کیونکر بتائے، کیا بتائے <br /> اگر ماہی کہے دریا کہاں ہے<br /> <br /> &lt;/Center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Khirad_Waqif_Nahin_Hai_Naik-o-Bad_Se&diff=23902 2018-07-20T01:09:16Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Armisha Shahid</p> <hr /> <div>&lt;Center&gt;<br /> '''خرد واقف نہیں ہے نیک و بد سے''' <br /> <br /> خرد واقف نہیں ہے نیک و بد سے <br /> بڑھی جاتی ہے ظالم اپنی حد سے <br /> <br /> خدا جانے مجھے کیا ہو گیا ہے <br /> خرد بیزار دل سے، دل خرد سے!<br /> <br /> &lt;/Center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Ye_Nukta_Main_Ne_Sikha_Bu-Al-Hassan_Se&diff=23903 2018-07-20T01:09:16Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Armisha Shahid</p> <hr /> <div>&lt;Center&gt;<br /> '''یہ نکتہ میں نے سیکھا بوالحسن سے'''<br /> <br /> یہ نکتہ میں نے سیکھا بوالحسن سے <br /> کہ جاں مرتی نہیں مرگ بدن سے <br /> <br /> چمک سورج میں کیا باقی رہے گی <br /> اگر بیزار ہو اپنی کرن سے!<br /> <br /> &lt;/Center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Khudai_Ehtamam-e-Khushk-o-Tar_Hai&diff=23901 2018-07-20T01:09:15Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Armisha Shahid</p> <hr /> <div>&lt;Center&gt;<br /> '''خدائی اہتمام خشک و تر ہے'''<br /> <br /> خدائی اہتمام خشک و تر ہے <br /> خداوندا! خدائی درد سر ہے <br /> <br /> ولیکن بندگی، استغفراللہ! <br /> یہ درد سر نہیں، درد جگر ہے<br /> <br /> &lt;/Center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Yehi_Adam_Hai_Sultan_Behar-e-Bar_Ka&diff=23900 2018-07-20T01:09:14Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Armisha Shahid</p> <hr /> <div>&lt;Center&gt;<br /> '''یہی آدم ہے سلطاں بحر و بر کا'''<br /> <br /> یہی آدم ہے سلطاں بحر و بر کا <br /> کہوں کیا ماجرا اس بے بصر کا <br /> <br /> نہ خود بیں، نے خدا بیں نے جہاں بیں <br /> یہی شہکار ہے تیرے ہنر کا!<br /> <br /> &lt;/Center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Ragon_Mein_Woh_Lahoo_Baqi_Nahin_Hai&diff=23898 2018-07-20T01:09:13Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Armisha Shahid</p> <hr /> <div>&lt;Center&gt;<br /> '''رگوں میں وہ لہو باقی نہیں ہے'''<br /> <br /> رگوں میں وہ لہو باقی نہیں ہے <br /> وہ دل، وہ آرزو باقی نہیں ہے <br /> <br /> نماز و روزہ و قربانی و حج <br /> یہ سب باقی ہیں، تو باقی نہیں ہے<br /> <br /> &lt;/Center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Dam-e-Arif_Naseem-e-Subahdam_Hai&diff=23899 2018-07-20T01:09:13Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Armisha Shahid</p> <hr /> <div> &lt;Center&gt;<br /> '''دم عارف نسیم صبح دم ہے'''<br /> <br /> دم عارف نسیم صبح دم ہے <br /> اسی سے ریشہ معنی میں نم ہے <br /> <br /> اگر کوئی شعیب آئے میسر <br /> شبانی سے کلیمی دو قدم ہے<br /> <br /> &lt;/Center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Zamane_Ki_Ye_Gardish_Javidana_Haqiqat&diff=23896 2018-07-20T01:09:12Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Armisha Shahid</p> <hr /> <div>&lt;Center&gt;<br /> '''زمانے کی یہ گردش جاودانہ'''<br /> <br /> زمانے کی یہ گردش جاودانہ <br /> حقیقت ایک تو، باقی فسانہ <br /> <br /> کسی نے دوش دیکھا ہے نہ فردا <br /> فقط امروز ہے تیرا زمانہ<br /> <br /> &lt;/Center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Khule_Jate_Hain_Asrar-e-_Nihani&diff=23897 2018-07-20T01:09:12Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Armisha Shahid</p> <hr /> <div>&lt;Center&gt;<br /> '''کھلے جاتے ہیں اسرار نہانی'''<br /> <br /> کھلے جاتے ہیں اسرار نہانی <br /> گیا دور حدیث 'لن ترانی' <br /> <br /> ہوئی جس کی خودی پہلے نمودار <br /> *وہی مہدی، وہی آخر زمانی!<br /> <br /> &lt;/Center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Hakeemi,_Na-Musalmani_Khudi_Ki&diff=23895 2018-07-20T01:09:09Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Armisha Shahid</p> <hr /> <div>&lt;Center&gt;<br /> '''حکیمی، نامسلمانی خودی کی'''<br /> <br /> حکیمی، نامسلمانی خودی کی <br /> کلیمی، رمز پنہانی خودی کی <br /> <br /> تجھے گر فقر و شاہی کا بتا دوں <br /> غریبی میں نگہبانی خودی کی!<br /> <br /> &lt;/Center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Tera_Tan_Rooh_Se_Na-Ashna_Hai&diff=23894 2018-07-20T01:09:08Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Armisha Shahid</p> <hr /> <div> &lt;Center&gt;<br /> '''ترا تن روح سے ناآشنا ہے'''<br /> <br /> ترا تن روح سے ناآشنا ہے <br /> عجب کیا ! آہ تیری نارسا ہے <br /> <br /> تن بے روح سے بیزار ہے حق <br /> خدائے زندہ، زندوں کا خدا ہے<br /> <br /> &lt;/Center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Teri_Dunya_Jahan-e-Murgh-o-Mahi&diff=23892 2018-07-20T01:09:07Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Armisha Shahid</p> <hr /> <div>&lt;Center&gt;<br /> '''تری دنیا جہان مرغ و ماہی''' <br /> <br /> تری دنیا جہان مرغ و ماہی <br /> مری دنیا فغان صبح گاہی <br /> <br /> تری دنیا میں میں محکوم و مجبور <br /> مری دنیا میں تیری پادشاہی!<br /> <br /> &lt;/Center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Karam_Tera_Ke_Be-Jauhar_Nahin_Main&diff=23893 2018-07-20T01:09:07Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Armisha Shahid</p> <hr /> <div>&lt;Center&gt;<br /> '''کرم تیرا کہ بے جوہر نہیں میں'''<br /> <br /> کرم تیرا کہ بے جوہر نہیں میں <br /> غلام طغرل و سنجر نہیں میں <br /> <br /> جہاں بینی مری فطرت ہے لیکن <br /> کسی جمشید کا ساغر نہیں میں<br /> <br /> &lt;/Center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Khirad_Se_Rahru_Roshan_Basar_Hai&diff=23890 2018-07-20T01:09:06Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Armisha Shahid</p> <hr /> <div>&lt;Center&gt;<br /> '''خرد سے راہرو روشن بصر ہے''' <br /> <br /> خرد سے راہرو روشن بصر ہے <br /> خرد کیا ہے، چراغ رہ گزر ہے <br /> <br /> درون خانہ ہنگامے ہیں کیا کیا <br /> چراغ رہ گزر کو کیا خبر ہے!<br /> <br /> &lt;/Center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Jawanon_Ko_Meri_Aah-e-Sehar_De&diff=23891 2018-07-20T01:09:06Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Armisha Shahid</p> <hr /> <div>&lt;Center&gt;<br /> '''جوانوں کو مری آہ سحر دے'''<br /> <br /> جوانوں کو مری آہ سحر دے <br /> پھر ان شاہیں بچوں کو بال و پر دے <br /> <br /> خدایا! آرزو میری یہی ہے <br /> مرا نور بصیرت عام کر دے<br /> <br /> &lt;/Center&gt;</div>

Iqbal http://iqbal.wiki/index.php?title=Khudi_Ke_Zor_Se_Dunya_Pe_Cha_Ja&diff=23888 2018-07-20T01:09:05Z

<p>Iqbal: Reverted edits by Ghanwa (talk) to last revision by Armisha Shahid</p> <hr /> <div>&lt;Center&gt;<br /> '''خودی کے زور سے دنیا پہ چھا جا'''<br /> <br /> خودی کے زور سے دنیا پہ چھا جا <br /> مقام رنگ و بو کا راز پا جا <br /> <br /> برنگ بحر ساحل آشنا رہ <br /> کف ساحل سے دامن کھینچتا جا<br /> <br /> &lt;/Center&gt;</div>

Iqbal